ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰਿਕ ਵਿਹਾਰ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜੁਨੂੰਨ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਦਾ ਅਡੋਲ, ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ—ਇੱਕ ਮਹਲ ਜਾਂ ਭਵਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਅਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਸ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਨੀਲੇ, ਪੀਲੇ, ਚਿੱਟੇ, ਗੂੜ੍ਹੇ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਬੂਟੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਲਟਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਤੈਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਮਨੋਹਰ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਇਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਠੰਡ, ਨਾ ਗਰਮੀ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਾਂ ਥਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਵਿਭਿੰਨ ਆਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਚੰਭੇਜਨਕ ਅਤੇ ਅਤਿ ਚਮਕਦਾਰ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਦਾ ਨਵਾਂ ਤੇ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਪ ਹੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਚਾਹ ਵਫ਼ਰਤ ਹਨ; ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਵਸਤੂਆਂ ਸੁਆਦਦਾਰ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਹਨ, ਰੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਖਿੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਗਰਮੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਠੰਡ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ। ਵੱਡੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਨਰਮ ਪੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਦੀ ਛਾਂਵ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਹਨ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਥੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਫਲ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਠੰਢੀਆਂ, ਨਾ ਗਰਮ, ਤੇ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਹ ਝੀਲਾਂ ਕਮਲ, ਕੁਮੁਦ, ਸੌ-ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਲਾਲ ਕੁਵਲ, ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਪੰਛੀ, ਰਾਜ ਹੰਸ, ਪਿਆਰੇ ਕਾਰੰਡਵ, ਚਕਰਵਾਕ, ਸਾਰਸ, ਤੇ ਕੁਰਰ ਪੰਛੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਪੰਛੀ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਨਿਰਮਲ, ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਹੰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਲਤਾਵਾਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਕੇਤਕਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਸਰਲ, ਪੁੰਨਾਗ, ਤਿਲਕ, ਅਰਜੁਨ, ਆਮ, ਨੀਪਾ, ਪ੍ਰਸਥਪੁਸ਼ਪ, ਕਦੰਬ, ਬਕੁਲ, ਧਵਾ, ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਪਾਟਲਾ, ਸ਼ਾਲਮਲੀ, ਹਰਿਦਰਾ, ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਚੰਪਕ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖ ਸਭ ਪਾਸੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ; ਮੋਤੀ-ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਮੰਜੀਠ ਤੇ ਹੋਰ ਰੁੱਖ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤਣਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਲਮ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਲਾ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕਾ। ਉੱਥੇ ਵਰੁਣ, ਵਤਸਨਾਭ, ਜੈਕਫਰੂਟ, ਚੰਦਨ, ਕਦੰਬ, ਸੁਮਨਸਾ, ਨੀਮ, ਪੀਪਲ, ਤੇ ਤਿੰਦੂਕ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਪਾਰਿਜਾਤ, ਲੋਧਰਾ, ਚੰਬੇਲੀ, ਭਦ੍ਰਦਾਰੁ, ਆਂਵਲਾ, ਜੰਬੂ, ਕੁਚਾ, ਤੇ ਸ਼ੈਲਵਾਲੁਕਾ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਖਜੂਰ, ਨਾਰੀਅਲ, ਹਰੜ, ਬਹੇੜਾ, ਕਾਲੀਯਕ, ਦਰਕਾਲ, ਹੀੰਗ ਤੇ ਪਾਰਿਆਤ੍ਰਕ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਮੰਦਾਰ, ਕੁੰਦ, ਲਕਤਾ, ਪਤੰਗਾ, ਕੁਟਜ, ਲਾਲ ਕੁਰੰਟਕ ਤੇ ਨੀਲੇ ਰੁੱਖ, ਅਗਰੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਹਨ। ਕਦੰਬ, ਭਵਿਆ, ਅਨਾਰ, ਬੀਜਪੂਰਾ, ਸਪਤਪਰਨ, ਬੈਲ, ਤੇ ਭੌਰੇਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅਸ਼ੋਕ ਤੇ ਤਮਾਲ ਰੁੱਖ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੂਟਿਆਂ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਕਈ ਮਧੂਕ, ਸਪਤਪਰਨ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ, ਪੱਤਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਜੰਗਲੀ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਪਾਸੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਚਕੋਰਾ ਪੰਛੀਆਂ, ਕਮਲ, ਮਸਤ ਕੋਇਲਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਲਬੁਲਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਲਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਲਾਲ, ਪੀਲੇ, ਤੇ ਗੁਲਾਬੀ ਪੰਛੀ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜੀਵਜੀਵਿਕਾ ਪੰਛੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿਚ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਲੱਖਣ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਮੁਕੁਟ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਕੰਨ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਪਰ ਛੋਟੇ ਆਕਾਰ ਦੇ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇਸ਼ਵਰੀਅਤ ਭਰੇ ਤੇ ਦਿਵਯ ਗੱਦਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ਼ਵਰੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਨ ਫੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਦਿਵਯ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਸਹਜਨਿਆ, ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ, ਸੌਰਭੇਈ, ਸਮੀਚੀ, ਪੁੰਜਿਕਸਥਲੀ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਰੰਭਾ, ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ, ਸ਼ੁਚਿਸਮਿਤਾ, ਚਾਰੁਕੇਸ਼ੀ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਮੇਨਕਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ—ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਰੀਆਂ, ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਨਾਚ ਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਬੈਠਾ ਹੈ; ਦਿਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਅਦੁੱਤੀਅ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਸੈਂਕੜੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ: ਬਲੀ, ਵਿਰੋਚਨ, ਨਰਕ (ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ), ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਗਵੀਸ਼ਠਾ, ਸੁਰਹੰਤਾ, ਸੁਨਾਮਾ, ਪ੍ਰਮਤੀ, ਤੇ ਉੱਤਮ ਸੁਮਤੀ।