ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਨ ਵ੍ਰਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮੌਨ ਅਪਣਾਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਮੌਨ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ। ਹੁਣ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਨਰਭਰਤਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ। ਉਹ ਵੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗੀ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਿਆਂ ਬੋਲੀ, "ਤੁਸੀਂ, ਪੂਜਨਯ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਲਈ ਜੋ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਚਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧਾ-ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ, ਦਿਵਯ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਲਕੜੀ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਆਲੋਚਨਾਵਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਪਾਅ ਦੁਆਰਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲੋਕ ਵਿਰਲੇ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਹੋਰ, ਸੀਮਿਤ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਉਪਾਅ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਲੋਕ ਲਾਭਕਾਰੀ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼-ਜਨਮ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹਾਂ, barren ਮਹਿਲਾ ਵਾਂਗ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸਵਭਾਵਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਜੈਯ ਹਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤਮ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਨਿਰਣੈ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਹੁਣ, ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਜਲ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਯ-ਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਮੈਂ, ਜਿਹੜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਸੱਚੀ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। "ਪੁਤਰੀ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਸਰੀਰਕ ਭੋਗ ਦੀ, ਦੂਜੀ ਮਨ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ।" ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸਵਭਾਵਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜਾ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਭੈਣਕ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਖੋਪੜੀ-ਧਾਰੀ, ਭਿਖਾਰੀ, ਨੰਗੇ, ਵਿਅੰਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਗਲ ਅਤੇ ਮਸਤ ਦਿੱਖਦੇ ਹਨ, ਭੈਣਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਵਜੋਂ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ—ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਵਿਪਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਜੇ ਤੂੰ ਹੁਣ ਇਸ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਭੈਣਕ ਅਤੇ ਵਿਘਨਕਾਰੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈ? ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਲਗੇ ਗਹਿਣੇ ਖੂਨ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਭੈਣਕ ਸੱਪ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਭੈਣਕ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕੁਟ ਰਗੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਤ੍ਰੁਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਹਰੀ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ; ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਵਜਰਧਾਰੀ; ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵਾਯੁ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਕ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਵਾਸ; ਵਿਸ਼ਰਵਣ, ਸਰਵਜਨ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ—ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ?" "ਜਾਂ, ਦੂਜੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੀਆਂ ਸਭ ਉੱਚੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੇਵੇਗਾ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰਾ ਯਤਨ ਅਫਲਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।" "ਹੇ ਭਾਗਯਵਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਯਤਨ ਕਰੇ, ਇਹ ਮਿਲਣਾ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਔਖਾ ਹੈ; ਕੇਵਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਹੀ ਇਹ ਜੋੜ ਤੈਨੂੰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਾੜੀ ਪੁਤਰੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ, ਦੰਦ ਭੀੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: "ਝੂਠੇ ਲਗਾਵਟ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ? ਵਿਪਤ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਸੰਯਮ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਲਾਇਆ?" "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮੂਰਖ, ਅਯੋਗ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਲਗਾਵਟਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਮਝਦੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਝੂਠੇ ਲਗਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ; ਪਰ ਯਕੀਨਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਅਨਾਦੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।" "ਉਹ ਅਜਨਮਾ, ਸਭ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਅਪ੍ਰਗਟ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਤਪਤੀ ਅਣਮਾਪ ਹੈ।" "ਉਹ ਅਸਲ ਧਰਮ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਗਿਆਨਤਾ ਰਹਿਣ ਦੇਵੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ—ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ?" "ਇਹ ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ? ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਧਰਤੀ, ਵਰੁਣ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ—ਇਹ ਸਭ ਕਿਸ ਦੇ ਹਨ?" "ਜਿਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਦੈਤ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ 'ਲੋਰਡ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ?" "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਤਪਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ? ਅਦਿਤੀ ਕਿਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ? ਜਨਾਰਦਨ ਕਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ?" "ਅਦਿਤੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਦੇਵਤਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਯਣ ਹੈ। ਕਸ਼ਯਪ ਮਰੀਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।" "ਮਰੀਚੀ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਤੋਂ, ਦਿਵਯ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਿਧੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ।" "ਕਿਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਮੁਢਲੀਆਂ ਤੱਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਉਤਪਲਾਵਿਤ ਹੋਏ? ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਮਧੁ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਹੋਈ।" "ਉਹ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਛੇ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਰਮ ਅਤੇ ਬੁਧੀ ਅਨੁਸਾਰ। ਅਜਨਮਾ, ਅਪ੍ਰਗਟ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਬਣਿਆ।" "ਉਹ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ, ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਉਤਪਲਾਵਿਤ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ, ਸਵਾਮੀਪਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਬਣਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।" "ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ: ਦੂਜਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਰੀ ਫਿਰ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਰਮ—ਉੱਤਮ, ਨੀਚ ਅਤੇ ਮਧਯਮ—ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਜਨਮ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵਾਲਾ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਹੈ।" "ਇਹ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ ਨਾਰਾਯਣ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਛਾਂ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਾੜੀ ਪੁਤਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।