ਜਦੋਂ ਨਿਮੀ ਦਾ ਹਾਥੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਛੱਡ ਕੇ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ। ਨਿਮੀ ਦੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਦੇ ਆਸਮਾਨੀ ਹਾਥੀ ਵੀ ਭੱਜ ਗਏ। ਪਰ ਇੰਦਰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅੱਠ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ। ਜਦੋਂ ਨਿਮੀ ਦਾ ਹਾਥੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਾਥੀ ਗੁਰਜ ਕੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਛੱਡੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਭਾਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਹਾਥੀ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਲਟੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੇ ਨਿਮੀ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਨਿਮੀ ਦੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਗਲ੍ਹ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਨਿਮੀ ਨਿੜਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਚੋਟ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਐਰਾਵਤ ਦੇ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਵਾਰ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਾਥੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੋਇਆ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਗਿਆ, ਪਰ ਨਿਮੀ ਦੇ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧੂੜ ਤੇ ਪੱਥਰ ਰਲ ਗਏ। ਨਿਮੀ ਦਾ ਹਾਥੀ ਵਿਰੋਧੀ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਖੂਨ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਿਘਲਦੇ ਲੋਹ ਦੇ ਝੀਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਵਡਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਹਾਥੀ ਗਦਾ ਦੇ ਵਾਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਗਿਆ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਥੀ ਡਿੱਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਚੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਆਸ ਪਾਸ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਤਣ-ਤਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਿਮੀ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੇਰ-ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੰਭਾ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ clarified butter ਨਾਲ ਭੜਕਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਚਮਕਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ 'ਤੇ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਚੀਖਿਆ, "ਟਿਕੋ!" ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਪੂਰਬੀ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਉਗਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਥ 'ਤੇ ਝੰਡੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ, ਤੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਸੀ; ਜੰਭਾ ਉਸ ਰਥ 'ਚ ਆਗੇ ਵਧਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਧਨੁਸ਼ 'ਤੇ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ, ਨਿੜਰ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਤੇ ਤੇਲ ਲਗੇ, ਤੇਜ਼, ਅਰਧ-ਚੰਦਾਕਾਰ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕੇ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧੀ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੰਭਾ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ; ਜੰਭਾ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਹ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੂਜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਸੰਪੋਲੇ ਵਰਗੇ, ਤੇਲ ਲਗੇ, ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕੇ। ਉਹ ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਤੀਰ ਗਲ੍ਹ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ, ਤੇ ਦੋ ਦੋਨੋਂ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤੇ। ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਵੀ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸੁਆਮੀ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ 'ਚ ਹੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਨੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦਸ ਵਾਰ ਆਸਮਾਨ 'ਚ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ; ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕਦੇ ਹਨ; ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਵਰਖਾ ਵਿਰਕਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਤਣਾਅ 'ਚ, ਕੁਝ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਮਾਲੀ ਗੰਧਰਵ ਅਸਤ੍ਰ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸੁਆਮੀ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਊਰਜਾ ਨੇ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੰਧਰਵ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਲਿਆਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਵਿਲੱਖਣ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਦੈਤਿਆ ਫੌਜ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਜੰਭਾ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਅਣਮੁੱਲ ਸੀ। ਜੰਭਾ ਖੁਦ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਬਣਾਈ। ਫਿਰ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮੌਸਲਾ ਅਸਤ੍ਰ ਵਰਤਿਆ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁਨੀਆਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗਦਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਹ ਵਾਰ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਅਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬਣੀ ਗੰਧਰਵ ਸ਼ਹਿਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਜੀ। ਜੰਭਾ ਨੇ ਦੂਜਾ ਗੰਧਰਵ ਅਸਤ੍ਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ; ਹਰ ਵਾਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥ-ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥ ਤੇ ਘੋੜੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਅਸਤ੍ਰ ਵਰਤਿਆ। ਜਦੋਂ ਤਵਸ਼ਟਰ ਅਸਤ੍ਰ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ; ਫਿਰ, ਦਿਵਯ ਅਸਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸਨ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ 'ਚ ਛਤਰੀ ਬਣੀ; ਉਸ ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਮੌਸਲਾ ਅਸਤ੍ਰ ਦਬ ਗਿਆ ਤੇ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਜੰਭਾ ਨੇ ਪਹਾੜ-ਅਸਤ੍ਰ ਵਰਤਿਆ, ਜੋ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ; ਫਿਰ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਹਰ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਹੱਥ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦਾ ਸੀ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੁਆਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਕਣ-ਕਣ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟ-ਟੁੱਟ ਕੇ, ਪਹਾੜ-ਅਸਤ੍ਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਚੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਗਿਆ।