ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਉਸ ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਡਲ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਠੰਡਕ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ, ਕਠੋਰ ਠੰਢਾ ਦਿਨ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਦਾਨਵ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਥੀ ਅਰੁਣਾ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਖਿਆ—ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਅੱਖ ਹੈ—"ਅਰੁਣਾ, ਰਥ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਰਥ ਉੱਥੇ ਹੈ; ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਟਕਰਾਅ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਵੀਰ ਮਰੇ ਜਾਣਗੇ।" "ਇੱਥੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਸੀ।" ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਰਥ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਚੌਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਤੀਰ ਲਏ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਅਸਤ੍ਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਇੱਕ ਤੀਰ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੂਜੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰਜਾਲ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਛੱਡਿਆ; ਸੰਚਾਰ ਅਸਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲਈ ਉਲਟ-ਪਲਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਲਨੇਮੀ, ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਵਾਂਗ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਨੁਕਲੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਿਰਖ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਗਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਕੁਲ੍ਹਾੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਈਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ, ਬਾਂਹਾਂ, ਰਥ, ਤੇ ਰਥੀ ਵੀ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਕੁਝ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਹਮਲੇ ਕੀਤੇ। ਜਦ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਦੇਖੇ, ਨੇਮੀ—ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—ਤੇ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ 'ਚ ਆ ਗਏ। ਕਾਲਨੇਮੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਿਆ; ਦਾਨਵ ਨੇਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਨੇਮੀ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਕਾਲਨੇਮੀ; ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਲੜਾਈ 'ਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ। ਇੱਥੇ ਇਕ ਲੱਖ ਦਾਨਵ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਸਤ੍ਰ ਛੱਡ, ਜਲਦੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਉਤਰ ਦੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਲਨੇਮੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਸਤ੍ਰ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਛੱਡਿਆ। ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਾਂਟਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ; ਫਿਰ, ਅਸਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਢੱਕ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਡਰ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਈ; ਸੰਚਾਰ ਅਸਤ੍ਰ ਦਬ ਗਿਆ, ਤੇ ਯੁੱਧ 'ਚ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਜਦ ਅਸਤ੍ਰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ; ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਦੀ ਮਾਇਆ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਢੱਕ ਲਏ; ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਹਿਣ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ, ਹਰ ਥਾਂ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਵਰਸਾਈ; ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚਰਬੀ ਪਿਘਲ ਗਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈ ਗਈਆਂ; ਘੋੜੇ, ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਝਲਸ ਗਏ, ਹੱਬੜ-ਹੱਬੜ ਕਰ ਰਹੇ, ਤੇ ਰਥੀ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦੇ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਛਾਂ ਲੱਭਦੇ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ 'ਚ ਜਾ ਰਹੇ। ਜਦ ਠੰਡਕ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ, ਜੰਗਲ 'ਚ ਅੱਗ ਫੈਲ ਗਈ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਤਣੇ ਸੜ ਗਏ; ਜਦ ਪਾਣੀ ਸਾਹਮਣੇ ਲੱਗਾ, ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਪਰ ਪਾਣੀ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਸਹਾਇ ਉਹਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਪਾਣੀ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ, ਮੂੰਹ ਖੁਲ੍ਹੇ, ਮਨ ਖੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ ਰਹੇ। ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦਾਨਵ ਰਾਜੇ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਤੇ ਘੋੜੇ, ਸਭ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ। ਖੜੇ ਜਾਂ ਦੌੜਦੇ, ਉਲਟੀ ਕਰਦੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਖੂਨ ਵਗਦੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦਾਨਵ ਦਿੱਖ ਰਹੇ। ਜਦ ਦਾਨਵ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ, ਕਾਲਨੇਮੀ, ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ, ਗੁੱਸਾ ਭੜਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਠਿਆ। ਉਹ ਤੂਫਾਨੀ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਨੇਕ ਚਮਕਦੇ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਘੰਮ ਘੰਮ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦਿਲ ਹਿਲਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਵਰਸਾਇਆ। ਦਾਨਵ, ਉਹ ਮੀਂਹ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ, ਮੁੜ ਜੀ ਉਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰਝਾਏ ਹੋਏ ਪੌਦੇ ਮੀਂਹ ਬਾਅਦ ਜੀ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਕਾਲਨੇਮੀ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਬੱਦਲ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਜੈਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਾਨਵ ਰਾਜੇ, ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਾ ਲੱਭ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਠੰਢ 'ਚ ਤੜਫ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ, ਹੱਥ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਢੀਲੇ ਹੋ ਗਏ; ਆਪਣੀ ਤਕਲੀਫ਼ 'ਚ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਅਮਰ ਜੀਵ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਛੁਪ ਗਏ; ਹੋਰ, ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਮੁੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚਿਹਰਾ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਉਹ ਦਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਭਟਕਦੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ 'ਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਕੋਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ ਸਰੀਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਤੋੜੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਢੀਆਂ, ਸਿਰ ਚੀਰੇ, ਤੇ ਰਾਨਾਂ ਵੱਢੀਆਂ ਵੇਖਦਾ। ਰਥ ਉਲਟੇ, ਝੰਡੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਕੁਚਲੀਆਂ, ਘੋੜੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਹਾਥੀ—ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ—ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਖਰੇ ਪਏ। ਧਰਤੀ, ਖੂਨ ਦੇ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ, ਰੂਪ-ਵਿਕ੍ਰੂਪ ਹੋ ਗਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁੱਧ 'ਚ, ਮਹਾਨ ਦਾਨਵ ਕਾਲਨੇਮੀ ਜਿੱਤ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਲੱਖ ਗੰਧਰਵ, ਪੰਜ ਲੱਖ ਯਕਸ਼, ਤੇ ਛੇ ਲੱਖ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।