ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ Grasana ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਟੱਕਰ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਦਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ, ਸਟਾਫ਼ ਨੇ Grasana ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਵਾਰ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਦੌਲਤ 'ਤੇ ਦੁੱਖ ਆ ਪਵੇ—ਉਹ ਮੰਦਭਾਗੀ Grasana ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਘਾਤਕ ਚੋਟ ਤੋਂ Grasana ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਮਿੱਟੀ ਲੱਗ ਗਈ। ਦੋਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਭਿਆਨਕ ਰੋਣ-ਧੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ Grasana ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਨਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਵਿਗੜ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੇ ਨਤੀਜੇ ਕੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। Grasana ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰਿਆ ਕਿ ਉਸ ਵਰਗੇ ਲਈ ਮਾਲਕ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। “ਮੇਰੀ ਹਾਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਹੁਣ ਲੋਕ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰ ਲੈਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।” ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, “ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਿਰਫ ਕਲਪਨਾ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਸਿਰਫ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।” ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ Grasana ਫੌਰਨ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਕਠੋਰਤਾ ਅਤੇ ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਉਠਾਈ ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਪਹਾੜ ਵਰਗੀ ਭਾਰੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਪਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ Antaka ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ। ਉਸਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ Yama ਨਾਲ ਹੋ ਗਈ। Grasana ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਘੁੰਮਾਈ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ Yama ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ। ਜਦ Yama ਨੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਗਦਾ ਦੇਖੀ, ਉਸਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਛਾ ਗਈ। Grasana ਨੇ Mudgara ਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਠੱਗ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ Mudgara ਉਹਨਾਂ ਭਿਆਨਕ ਯੋਧਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ Grasana ਨੇ Yama ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਜਦ ਉਸਨੇ Yama ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। Grasana ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ Yama ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ Yama ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਿਆਂ, Grasana ਨੇ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਲਯਕਾਲ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਭਾਲਾ ਮਾਰਿਆ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੇਦਿਆ। ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਗਦਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਵਲਿਨ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਵਾਰ ਕੀਤੇ। ਕਈ Grasana ਦੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਲਟਕ ਗਏ, ਕੁਝ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੇ, ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ। ਕੁਝ ਨੇ ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ, ਹੋਰ ਸੇਵਕ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਮੁੱਕੇ ਮਾਰਦੇ। ਇੰਝ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਸੇਵਕ Grasana ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ Grasana ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ, ਜਿਹੜੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਚੰਬੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ। ਪਰ, ਇਹ ਲੜਾਈ ਕਰਦਿਆਂ Grasana ਥੱਕ ਗਿਆ। Yama ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ Grasana ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। Yama ਆਪਣੇ ਮਹਿਸੂਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੰਡ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਜਦ Yama ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ Grasana ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ Yama ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਪਰ Antaka, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਾਰ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ Yama ਨੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਲੱਗੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਦੰਡ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਰਥ ਅੱਧਾ ਘਸੀਟਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੂੰ ਚੋਟ ਲੱਗੀ। Grasana ਦਾ ਮਨ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਅਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਦਲ ਹੀ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ Grasana ਨੇ Yama ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। Yama ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟ ਦਿਤੇ ਅਤੇ ਹੱਥਾ-ਪਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। Grasana ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤ ਕੇ Yama ਨੂੰ ਕਮਰ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। Yama ਨੇ ਵੀ Grasana ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਫੜਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ। ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਰਦਯਤਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਪਰ Grasana ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਕਰਕੇ Yama ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਥੱਕ ਗਈਆਂ। Yama ਨੇ Grasana ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਆਰਾਮ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ Grasana ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ Yama ਨੂੰ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ Yama ਨੂੰ ਪੈਰ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਟਕਿਆ, ਜਦ ਤੱਕ Yama ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਖੂਨ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦ Grasana ਨੇ Yama ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚੇਤ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਛੱਡ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਗੱਜ ਮਾਰੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ لشਕਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, Jambha, ਜੋ ਧਨ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਨੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ Grasana ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੇ ਜ਼ਖਮੀ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। Grasana ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਰੁਕ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਦਾ ਦੇਵਤਾ Jambha ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ Grasana ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰ Grasana ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ, ਉਸਦੇ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੌ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਤੀਰ ਮਾਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੋਰ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਤੇਲ ਲਗੇ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ Grasana ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਪਚੱਤਰ ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ, ਉਸਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਦੱਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੇਦਿਆ। ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ, ਦੱਸ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ Grasana ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। Jambha ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਏ। Jambha ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੰਨ ਤੱਕ ਤਾਣਿਆ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ। ਰਥ ਚਾਲਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੱਕੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਾਰਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੇਲ ਲਗੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤੁ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਠੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹਨ, Jambha ਨੇ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਵਾਰ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਕਰੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇੰਝ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਅਗੇ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ Grasana, Yama ਅਤੇ Jambha ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਯੁੱਧ-ਕਲਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਉਲਟ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।