ਤਾਰਕ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਲਦੀ ਅੱਠ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕismet ਛੀਨ ਸਕਾਂ। ਮੇਰੀ ਅਜੈਯ ਰਾਖਸ਼ੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰੋ, ਮੇਰਾ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਝੰਡਾ ਅਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਛਤਰੀ ਵੀ ਲਿਆਓ।" ਤਾਰਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਡੂੰਘਾ ਡੋਲ ਵੱਜਾਇਆ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਅੱਠ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਰਥ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ, ਅਨੇਕ ਸੁਖ-ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮੋਹਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜੰਭਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਕੁਜੰਭਾ, ਮਹਿਸ਼ਾ, ਕੁੰਜਰਾ, ਮੇਘਾ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਅਤੇ ਨਿਮੀ। ਮਥਨਾ, ਜੰਭਕਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭਾ—ਇਹ ਦਸ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਨ; ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ। ਇਹ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਮੁਖੀ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਭਿਆਨਕ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਅਨੇਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ। ਤਾਰਕ ਦਾ ਝੰਡਾ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ; ਗ੍ਰਸਨਾ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਨ੍ਹ ਮਕਰ (ਮਾਛੀ) ਸੀ। ਜੰਭਾ ਦੇ ਝੰਡੇ 'ਤੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਰਾਖਸ਼ੀ ਚਿਹਰਾ ਸੀ; ਕੁਜੰਭਾ ਦੇ ਝੰਡੇ 'ਤੇ ਦਿਲਚਸਪ ਪੂੰਛ ਵਾਲਾ ਗਧਾ; ਮਹਿਸ਼ਾ ਦੇ ਝੰਡੇ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਿਆਲ; ਸ਼ੁੰਭਾ ਦੇ ਝੰਡੇ 'ਤੇ ਕਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਗਿਦੜ। ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ 'ਚ ਸਜਾਏ ਗਏ ਸਨ; ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸੌ ਤੇਜ਼ ਤਿੰਦੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਗ੍ਰਸਨਾ ਦਾ ਰਥ ਸੌ ਸਿੰਘਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੰਟੀਆਂ ਵੱਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਜੰਭਾ ਦਾ ਰਥ ਵੀ ਸਿੰਘਾਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ। ਕੁਜੰਭਾ ਦਾ ਰਥ ਰਾਖਸ਼ੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਗਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਹਿਸ਼ਾ ਦਾ ਰਥ ਉਟਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕੁੰਜਰਾ ਦਾ ਰਥ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਮੇਸ਼ਾ ਦਾ ਰਥ ਭਿਆਨਕ ਚਿਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਰਥ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਿਮੀ ਵੱਡੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ। ਚਾਰ-ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਸੁਗੰਧਤ, ਸੁਪਟੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਜੋ ਗੜਗੜਾਹਟ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਕਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸੌ ਹੱਥ ਲੰਬੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਚਿੱਟੇ ਯਕ-ਪੂੰਛ ਦੇ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਅਨੇਕ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਥਨਾ, ਦੈਤਿਆ ਮੁਖੀ, ਫਾਹੀ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਜੰਭਕਾ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਉਟ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ। ਸ਼ੁੰਭਾ, ਵੱਡੇ ਕਾਲੇ ਮੇਂਡੇ 'ਤੇ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ; ਹੋਰ ਦਾਨਵ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਅਜਬ ਕਰਤਬ ਵਾਲੇ, ਕੰਨ-ਵਾਲੀਆਂ, ਪੱਗਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤ੍ਰਾਂ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਅਨੇਕ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ, ਮਹਾਨ ਰਥ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਉਸ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਰਤਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਫੌਜ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਮਸਤ, ਭਿਆਨਕ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਈ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਫੌਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵਾਯੂ, ਦੇਵਦੂਤ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਚਲੇ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਹੇਂਦਰ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਰਬਾਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਈ ਹੋਈ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ? ਮੈਨੂੰ ਉਚਿਤ ਨੀਤੀ ਦੱਸੋ।" ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੋਲਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾਨ, ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੋ ਨੀਤੀ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਦੀ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਵਿਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਮਿਲਾਪ, ਭੇਦ, ਦਾਨ, ਅਤੇ ਦੰਡ—ਇਹ ਚਾਰ ਨੀਤੀ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ, ਜੋ ਥਾਂ, ਸਮਾਂ, ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਲਾਲਚੀ, ਕਠੋਰ ਮਨੁੱਖ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਕਾ ਕੇ ਠੰਢਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਦੁਰਾਚਾਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਦੇਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।" "ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਹਾਰਾ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਦਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ繁荣 ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਨਹੀਂ।" "ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਰਸਤਾ ਬਚਦਾ ਹੈ—ਦੰਡ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ; ਦੁਰਾਚਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਬਿਲਕੁਲ ਫਲਦਾਇਕ ਨਹੀਂ।" "ਕਠੋਰ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵੱਡੇ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਾਪ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਸਿੱਧਾ-ਪਣ, ਉੱਚ-ਚਿੱਤ, ਜਾਂ ਅਤਿ ਦਯਾ ਹੈ।" "ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਿਲਾਪ ਡਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਦੁਰਾਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਬਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਹੀ ਧਰਮਵਾਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵਚਨ ਹੈ; ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ।" "ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸਮਝਦਾ ਹੈ—ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ," ਅਤੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਸ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ 'ਚ ਬਚਨ ਕਿਹਾ। "ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼-ਵਾਸੀਓ; ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ, ਆਤਮ-ਤ੍ਰਿਪਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੱਚੇ ਹੋ।" "ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨਤਾ 'ਚ ਸਥਿਤ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ; ਅਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਮੁਖੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।