ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਪਿਤਰ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਵਿਭਵ ਵਾਲੇ ਮੰਡਪਾਂ ਵਿਚ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਲਸਤਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤਪ ਅਤੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਗਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀ ਧੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਧੀ, ਜੋ ਯੋਗਿਨੀ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਮਾਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਤੋਂ ਇਹ ਵਰ ਮੰਗਿਆ: "ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪਤੀ ਦੇਵੋ, ਜੋ ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ—ਮੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਪਤੀ ਦੇਵੋ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਵਿਆਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਯੋਗ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ।" ਤੂੰ ਇੱਕ ਧੀ ਕਰਤਵੀ, ਜੋ ਯੋਗਿਨੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਗੌਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਗਵਾਨ, ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਯੋਗ ਅਤੇ ਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਾਨਸਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਚੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭੇਟਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਵੀ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਨੰਦ ਹੈ; ਤਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੌਰ ਨਾਮ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਸਾਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਮਰੀਚਿਗਰਭਾ ਨਾਮਕ ਲੋਕ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਤਰ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਨਾਮ ਦੀ ਮਨ-ਜਨਮੀ ਧੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਅੰਸ਼ੁਮਤ ਦੀ ਮੁੱਖ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੰਜਜਨ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਬਣੀ। ਉਹ ਦਿਲੀਪ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਭਗੀਰਥ ਦੀ ਦਾਦੀ ਸੀ; ਕਾਮਦੁਘਾ ਨਾਮਕ ਲੋਕ ਇੱਛਿਤ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਸੁਸਵਧਾ ਨਾਮਕ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਆਜਯਪਾ ਨਾਮਕ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਕਰਦਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਹਨ। ਪੂਲਹਾ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਵੈਸ਼ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉੱਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿਦਾ ਹੋਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਮਾਂ, ਭਰਾ, ਪਿਤਾ, ਭੈਣ, ਦੋਸਤ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ—ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਰਜਾ ਨਾਮਕ ਮਨ-ਜਨਮੀ ਧੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਹ ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਮਾਤਾ ਬਣੀ। ਫਿਰ, ਇਕਾਠਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਮੂਹ ਵਰਣਨ ਹੋ ਚੁੱਕੇ—ਹੁਣ ਚੌਥੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ। ਮਾਨਸਾ ਨਾਮਕ ਲੋਕ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸਥਾਪਤ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨ-ਜਨਮੀ ਧੀ ਨਰਮਦਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਸੋਮਪਾ ਨਾਮਕ ਸਦੀਵ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਉਪਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਵਧਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਸਥਿਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਨਰਮਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਗਦੀ ਹੋਈ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ, ਸਾਰੇ ਮਨੂ ਅਤੇ ਜੀਵ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਚਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਧਰਮ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ, ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਰੀਤ ਮੁੜ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਧ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ, ਜਦੋਂ ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਅਗਨਿਸੋਮੀਆਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅਪਿਆਯਨ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਅੱਗ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਸਾਸ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਰਤ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਜਾਕਰਣਾ ਜਾਂ ਅਸ਼ਵਕਰਣਾ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੋਲ, ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਥਾਂ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਣੀ, ਤਿਲ, ਦਰਭਾ, ਪਾਠੀਨਾ ਮੱਛੀ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁਧ, ਮਿੱਠਾ ਸਵਾਦ—ਇਹ ਸਭ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ। ਤਲਵਾਰ ਫਲ, ਮਾਸ, ਸ਼ਹਦ, ਕੁਸਾ ਘਾਸ, ਕਾਲਾ ਅਨਾਜ, ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਗਹੂੰ, ਮੁਦਗ, ਗੰਨਾ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਘੀ—ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਨਯ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ। ਮਸੂਰ, ਸ਼ਣ, ਨਿਸ਼ਪਾਵ, ਰਾਜਮਸ਼, ਕਸੁੰਭ, ਕਮਲ, ਬਿਲਵ, ਅਰਕ, ਧਤੂਰਾ, ਪਾਰਿਭਦ੍ਰ, ਅਤੇ ਅਟਰੂਸ਼ਕ—ਇਹ ਸ਼੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੇਣੇ। ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਦੁਧ, ਕੋਦਰਵਾ, ਉਦਾਰ, ਚਣ, ਕਪਿੱਠ, ਮਧੂਕ, ਅਤੇ ਅਤਸੀ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣੇ; ਜੋ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਿਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਰ ਪੋਸ਼ਣ, ਸਵਰਗ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕਰਮ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹਨ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਰ ਪਹਿਲਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਛੇਤੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਥਿਆਰ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਉੱਚੀ ਲੋਕਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਸਾਫ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।