ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦਿਵਯ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ’ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਪੁਸ਼ਟੀ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਮেধਾ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਭੀਮਾ ਦੇਵੀ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਵੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਹੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਪਾਲਮੋਚਨ ’ਤੇ, ਮਾਤਾ ਕਾਯਾਵਰੋਹਣ ’ਤੇ, ਧ੍ਵਣੀ ਸ਼ੰਖੋੱਧਾਰ ’ਤੇ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤੀ ਪਿੰਡਾਰਕ ’ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ, ਅੱਛੋਦਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਾਕਰਿਨੀ, ਵੇਣਾ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਅਤੇ ਬਦਰੀ ਵਿੱਚ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਹੈ। ਉੱਤਰਕੁਰੂ ਵਿੱਚ ਔਸ਼ਧੀ, ਕੁਸ਼ਾਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ੋਦਕਾ, ਹੇਮਕੂਟ ’ਤੇ ਮਨਮਥਾ ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ ’ਤੇ ਮੁਕੁਟਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵੱਠ ’ਤੇ ਵੰਦਨੀਆ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਆਵਾਸ ’ਤੇ ਨਿਧਿ, ਵੇਦ ਦੇ ਮੂੰਹ ’ਤੇ ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਇੰਦਰਾਣੀ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਸਨ ’ਤੇ, ਪ੍ਰਭਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਨੇਕ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰੁੰਧਤੀ, ਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਲੋਤਮਾ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਕਲਾ ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ—ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਉੱਤਮ ਨਾਮ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਗਿਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ’ਤੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਮਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਲਯ ਨੂੰ ਭੇਦ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਤੀਜ ਜਾਂ ਅਠਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਉਂ ਦਾਨ ਦੇ ਦਿਨ, ਸ਼ਰਾਧ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿਨ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਹਾ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਸਵਯੰਭੂ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਬਣੇ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਜੋ ਮੇਨਾ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅਰਧਾਂਗਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਉਹ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਉੱਚਤਮ ਯੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਈ, ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਮਿਲੇ। ਇੰਝ ਹੀ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਕਈ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੇ ਭੀ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਅੱਗੇ, ਸੌਮ ਮਾਰਗ ਨਾਮਕ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਪਿਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਅਗਨਿਸ਼ਵੱਤ ਨਾਮ ਦੇ ਯਜਮਾਨ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਛੋਦਾ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਕੁਆਰੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਪੁਰਾਣਾ ਅੱਛੋਦਾ ਸਰੋਵਰ ਵੀ ਹੈ। ਅੱਛੋਦਾ ਨੇ ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਪਿਤਰ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਆਏ। ਉਹ ਸਭ ਨੌਜਵਾਨ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗੇ ਸੁੰਦਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਅਮਾਵਾਸੁ ਨਾਮਕ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਅੱਛੋਦਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। ਪਰ, ਇਸ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਉਹ ਯੋਗ ਤੋਂ ਡਿਗ ਪਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਖੋ ਗਈ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਨਵੀਂ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਦੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਖੂਟ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਆਪਣਾ ਤਪ ਖੋ ਬੈਠਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼, ਨਿਮਣੀ, ਸ਼ਰਮੀਲੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਜਦ ਉਹ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤਪਸਵਿਨੀ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਘਟਨਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: "ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਜ਼ਰੂਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦਿਵਯ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਇਸ ਲਈ, ਧੀਏ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ। ਅਠਾਈਵੀਂ ਦ੍ਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏਂਗੀ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਠਨਾਈ ਆਉਣੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਰਾਜਾ ਵਸੁ ਦੀ ਧੀ ਬਣੇਂਗੀ। ਕੁਆਰੀ ਬਣ ਕੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਉਹ ਲੋਕ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਬਦਰੀ ਨਾਮਕ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਦਰਾਯਣ, ਜੋ ਧੀਰਜਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਕ ਵੇਦ ਨੂੰ ਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦੇਵੇਗਾ। ਪੌਰਵ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ—ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ—ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਤੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਖੇਤ੍ਰਜਾ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਕਰੇਂਗੀ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਪ੍ਰੌਸ਼ਠਪਦੀ ਅਸ਼ਟਕਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਂਗੀ। ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏਂਗੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਟਕਾ ਵਜੋਂ, ਸਦਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਂਗੀ। ਅਗਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨਦੀ, ਅੱਛੋਦਾ ਨਦੀ ਬਣੇਂਗੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦੇਵੇਗੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਉਹ ਸਮੂਹ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅੱਛੋਦਾ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਮਿਲ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਭ੍ਰਾਜਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਨਾਮਕ ਨੇਕ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸਦਾ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੰਨ, ਮੋਖ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕismet ਦਿੰਦੇ ਹਨ।