ਭਾਗ्य ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਦੈਤਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਵੱਡਾ ਖਜਾਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ। ਦੈਤਿਆ ਲੋਰਡਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਮਾਯਾ ਦੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਝੀਲ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਬੋਲ ਪਏ: "ਹੁਣ ਦਾਨਵ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਨਾਲ ਲੜਣਗੇ; ਮਾਯਾ ਦੀ ਬਣਾਈ ਝੀਲ ਮਾਰੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ।" ਫਿਰ, ਡਰਾਉਣੀ ਡਰਾਮ, ਜੋ ਉਥਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਰੌਰਵਾ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਜੀ। ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਡਰਾਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਜਿਹੜੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਰਹੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜाहਟ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਸੁਣ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੀ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਅਸੁਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਲੋਹੇ, ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਂਹਬੰਦ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕੁੰਦਲ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਉੱਚੇ ਮੁਕੁਟ ਪਾ ਕੇ, ਸਦਾ ਧੂੰਆਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭੜਕ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਲਏ, ਤੇ ਅਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਨਾਚਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਟਕਕਾਰ, ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਜਦੇ ਬੱਦਲ, ਉੱਚੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਠੇ ਸੂੰਹ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ, ਤੇ ਨਿਡਰ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ, ਡੂੰਘੇ, ਜਿਵੇਂ ਝੀਲ, ਚਮਕਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ, ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੈਤਿਆ ਲੋਰਡਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ 'ਚ ਡਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਪ੍ਰਮਥਾ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਝਪਟੇ, ਦਾਨਵਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਮਥਾ, ਨੰਦਿਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ, ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜੰਗ 'ਚ ਆ ਮਿਲੇ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਭਾਲੇ, ਤੇ ਪੱਕੇ ਤਣੇ ਹੋਏ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ। ਜਦ ਤੀਰ ਚਲਦੇ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੇ ਮਹਾਂ ਉਲਕਾ ਪਿੰਡਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀਆਂ। ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਦਿਲ 'ਚ ਘਾਇਲ, ਨਿਰਦਯਤਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਪ੍ਰਮਥਾ ਤੇ ਅਸੁਰ ਰੋ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਗਏ ਹੋਣ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਦਲ ਤੇ ਉੱਚੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਸਿਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਵਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ। ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਸਨ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਪ੍ਰਮਥਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਜ ਨਾਲ ਗੱਜੇ; ਹੋਰ, सिद्ध, ਅਦਭੁਤ ਗੰਧਰਵ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ। ਪ੍ਰਮਥਾ, ਅਭਿਮਾਨੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਚੀਖੇ, "ਤੂੰ ਮਜਬੂਤ ਲੱਗਦਾ ਹੈ! ਤੂੰ ਦੈਤਿਆ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਹੈ!" ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਧੇ। ਕੁਝ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਭਗਤ, ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ, ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਖੂਨ ਵਗਾ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝਰਨੇ ਵਗਾਉਂਦੇ। ਅਸੁਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ, ਪ੍ਰਮਥਾ ਵੱਲੋਂ ਤੀਰਾਂ, ਰੁੱਖਾਂ, ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਦਾਨਵ, ਮਾਯਾ ਦਾਨਵ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਮਾਰੇ ਗਏ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਝੀਲ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਦੇ ਅਮਰ ਹੋਣ। ਫਿਰ, ਕੁਝ ਦਾਨਵ, ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਕੇ ਜੀਵਨ ਮੁੜ ਪਾ ਕੇ, ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਨੂੰ ਚੁਭਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲ ਕੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਪ੍ਰਮਥਾ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰਿਆ, ਝੀਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ।" ਇਹ ਬੋਲ, ਜਿਹੜੇ ਸੱਪ ਦੀ ਪਕੜ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੇ ਸਨ, ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ: "ਮਾਰੇ, ਮਾਰੇ, ਹੇ ਦੇਵ! ਇਹ ਅਸੁਰ ਪ੍ਰਮਥਾ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਪਰ ਫਿਰ ਜੀਵਤ ਹੋ ਕੇ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਫਸਲ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਜਦ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਦਾਨਵ ਉਥੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਭਿਆਨਕ ਸੰਕੇਤ ਉਪਜੇ। ਤਾਰਕਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹਰੀ ਵਾਂਗ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵਧਿਆ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ, ਡਰਾਮ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ; ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਾਨਵ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ; ਸ਼ਤਾਂਗਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਸਵੈ-ਭਵ ਗ੍ਰਾਂਡਸਾਇਰ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਰਥ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਹਾਰਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਡਿੱਗਣ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਨੇਕ ਆਦਮੀ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ, ਜਦ ਜੀਵਨ ਤੱਤ ਘਟ ਜਾਂਦੇ, ਢਿਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਘਟ ਜਾਂਦਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਘਟ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਚਿਕਣਾਈ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਧੀਆ ਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੇ, ਮਹਾਨ ਬਲਦ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਵੱਲੋਂ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥ, ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਫੜਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬਲਦ ਆਪਣੀ ਰਾਖ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਪੰਖ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤਾਰਕਾ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਯੂਕ 'ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚਮਕਿਆ, ਮੂੰਹੋਂ ਸਾਹ ਛੱਡਦਾ। ਉਥੇ, ਦੈਤਿਆ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਜ ਉਠੀ, ਜੋ ਗਰਜਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਥ ਦਾ ਪਹੀਆ, ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਬਲਦਾਂ ਤੇ ਬਲਦ-ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।