ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਮਯਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਆਂ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਮਯਾ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸਾਡੀ ਨਗਰੀ ‘ਚ ਇਹ ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਅਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕੁਨ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ? ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰਦੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਡਰਾਉਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਝੰਡੇ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਹਵਾ ਦੇ ਧਜੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮਹਿਲਾਂ ਤੇ ਫਾਟਕ ਕੰਬ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਣਜਾਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ‘ਹਿੰਸਾ, ਹਿੰਸਾ’ ਚੀਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।” ਮਯਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਨਾਰਦ, ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਵੱਡੇ ਵਰਦਾਤਾ ਸਥਾਣੂ ਹਰਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਂ ਸ਼ਕੁਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੈ, ਪਿਛਲਾ ਭਵਿੱਖਾ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮুনি, ਇਹ ਡਰ ਕਿਉਂ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ।” ਮਯਾ ਦੇ ਇੰਝ ਪੁੱਛਣ ‘ਤੇ, ਨਾਰਦ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੱਚੇ ਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦਾਨਵ, ਸ਼ਕੁਨ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ‘ਧ੍ਰਿ’ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ’, ਤੇ ਜਦ ਇਹ ਮਹਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ‘ਧਰਮ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਚਾਰਯ ਉਸੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਵੈਦਿਕ ਜਾਨਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਮਸਤ ਦਾਨਵ, ਅਧਰਮ ਰਥ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕੁਨ ਵਿਨਾਸ਼ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਰਥ ‘ਤੇ ਸਵਾਰ ਹਨ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ, ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਓ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਇੰਝ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਮਯਾ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਬਹਾਦਰ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਮੇ ਹੋ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਪੂਰੇ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ; ਆਓ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਕਰੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਗਏ, ਤਾਂ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਅਸੀਂ ਅਸੁਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗਾਂਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮੀਣਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਰਹੋ, ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ, ਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਤਪਰ ਹੋਵੋ।” “ਹਰ ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਖੜੇ ਰਹੋ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਕੋਈ ਘੁੱਸਣ ਨਾ ਪਾਵੇ। ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੋਕੋ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਝੋ।” ਇੰਝ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਯਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਜੋ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਫੌਰਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਚਾਂਦੀ ਵਰਗਾ ਸੁੱਚਾ ਮਨ ਕਰਕੇ, ਭਵਾ, ਆਕਾਸ਼-ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਮਦਨ, ਅਰੀ, ਅੰਧਕ ਤੇ ਹੋਮ-ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕਰਤਾ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ। ਤਿੰਨ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਨੇ ਮਯਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਚਾਅ ਤੇ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਦਾਨਵ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਦ ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਏ। ਉਹ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਓਥੇ ਬਲੀ ਦਾ ਯਜਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਬਲੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਥਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਨਮ-ਭੂਮੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਆਹ, ਯਜ, ਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਓਥੇ ਹੀ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਦਾਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਕਾਜ ਹੋਏ; ਓਥੇ ਭਵਾ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਪਾਲ ਸਦਾ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ; ਤੇ ਚੰਦ੍ਰ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ, ਮਧੁਰ ਰੰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਵਾਸਵ, ਤੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਗਰੀ, ਉੱਡਦੇ ਮਹਿਲਾਂ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ, ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਘਟਨਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਵਾਪਰ ਰਹੀ ਹੈ; ਇਹ ਲੋਕ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਮੁਕੁਟ ਪਾ ਕੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।” “ਕਿਲਿਆਂ, ਫਾਟਕਾਂ ਤੇ ਮੀਣਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵ ਬੈਠੇ ਹਨ; ਇਹ ਦਾਨਵ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦੇਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਗੜੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਦੈਤ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਅਸਤਰ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ। ਮੈਂ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਥ ‘ਤੇ ਅਡੋਲ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਨਗਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਮੌਕਾ ਵੇਖਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਜੋੜ ‘ਤੇ ਤਿੰਨੋ ਸ਼ਹਿਰ ਇਕਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ।” ਇੰਝ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਆਖਣ ‘ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਡਰਾਉਣੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਣ, ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜਦੇ, ਉੱਗਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹ ਦੌੜੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਦੈਤ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਗਰ ਦੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕੁਨਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਮਹਾਂ ਯੁੱਧ ਤੱਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਭਾਵੁਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਾਪਰਿਆ।