ਹਰੇ, ਜੋ ਅਜੇਤ ਅਤੇ ਅਜਨਮਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਲ ਜਾ ਰਹੀ ਰਥ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਰਥ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਮਕਰ, ਤਿਮਿੰਗਲ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਘੇਰੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਰਥ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਉੱਭਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਜ ਰਹੇ ਗੜਗੜਾਂ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਕਰਦਾ, ਅਤਿ ਚਮਕਦਾਰ ਲਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਰਥ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਮਥ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗੱਜ ਪਏ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਾਬਾਸ਼!" ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਮਹਾਂਬੈਲ ਦੀ ਡੱਕ, ਜਿੱਤੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਜੈਕਾਰ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਭਰੀ ਹਿਨਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਯੁੱਧ ਭੂਮੀ ਤੋਂ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਮুনি ਨਾਰਦ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿਚ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਧੰਨਯ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਦਰ ਭਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਅਰਘ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮਧੁਰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਦ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸੰਮਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸੁੰਦਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਅਸਥੀ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਜਦ ਨਾਰਦ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਮਾਇਆ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦਾਨਵ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ। ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਮਾਇਆ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਵਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਨਾਰਦ! ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਕਿਉਂ ਆ ਰਹੇ ਹਨ? ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਡਰਾਉਣੇ ਸੁਪਨੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਝੰਡੇ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਹਵਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਕਿਲਿਆਂ ਤੇ ਝੰਡੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੀਨਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ 'ਹਿੰਸਾ, ਹਿੰਸਾ' ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਨਾਰਦ! ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦਾਤਾਰ ਸਥਾਣੂ, ਹਰੇ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਧੰਨਯ, ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਅਤੀਤ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮুনি, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਇਹ ਡਰ ਕਿਸ ਕਰਕੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਮਾਇਆ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਨਿਃਕਪਟ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਦਾਨਵ! ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕਿ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। 'ਧ੍ਰਿ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਧਾਰਨਾ ਕਰਨਾ', ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ 'ਧਰਮ' ਆਖਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਧਰਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਧਰਮ, ਜੋ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਚਾਰਿਆ ਵਲੋਂ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ, ਜੋ ਅਣਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੂਲ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ, ਅਧਰਮ ਦੀ ਰਥ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਸਤ ਦਾਨਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਪੂਵ-ਸੂਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਰਥ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ, ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਬਲੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਸਮੇਤ ਇਥੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਡਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਦ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਧਾਮ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।" ਨਾਰਦ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਮਾਇਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਵਧੀਆ ਨਿਭਾਏ ਹਨ। ਹੇ ਦਾਨਵੋ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਗਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ; ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਅਸੁਰ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਾਂਗੇ।" "ਇਸ ਲਈ, ਕਿਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੀਨਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਰਹੋ; ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦਾਨਵ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਿਯੁਕਤ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਰਹੋ; ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਸ਼ਹਿਰ ਟੁੱਟਣ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੇ। ਜੋ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੋਕੋ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੇਦੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਮਾਇਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਬਚਨ ਜਿਹੜੇ ਨੌਜਵਾਨ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਗਏ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਾਇਆ ਨੇ ਭਾਵਾ, ਆਕਾਸ਼-ਵੱਸਤਰਧਾਰੀ, ਮਦਨ, ਅਰੀ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਨਾਸਕਤਾ, ਦੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਲਈ। ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਮਾਇਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਦੀ ਇੱਛਿਤ ਵਰ ਦਿਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂਕਿਤ ਦਾਨਵ ਅਸਲ ਵਿਚ ਨਿਡਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯੁੱਧ ਭੂਮੀ ਵਿਚ, ਨਾਰਦ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਲ ਆਇਆ; ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਆਪ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਥਾਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਇਲਾਵ੍ਰਿਤਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬਲੀ ਦਾ ਯਜਨ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਥਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਨਮਭੂਮੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਆਹ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਜਨਮ-ਸੰਬੰਧੀ ਕਰਮ ਆਦਿ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਹੀ, ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਕਰਮ ਹੋਏ; ਉਥੇ ਭਾਵਾ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਪਾਲ ਸਦਾ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ; ਅਤੇ ਮਧੁਰ-ਨੇਤ੍ਰੀ, ਚੰਦ੍ਰਕਲਾਅਲੰਕ੍ਰਿਤ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।