ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਇਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ ਚੌੜਾਈ ਸੋ ਸੋ ਯੋਜਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਵੀ ਸੋ ਯੋਜਨ ਹੋਵੇਗੀ। ਪੁਸ਼ਯ ਨक्षਤਰ ਦੇ ਸੰਯੋਗ 'ਤੇ, ਇਹ ਨਿਰਮਾਣ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੰਨੇ ਜਾਣਗੇ। ਪੁਸ਼ਯ ਦੇ ਸੰਯੋਗ 'ਤੇ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਪੁਸ਼ਯ ਦੇ ਸੰਯੋਗ 'ਤੇ, ਇਕ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਹਿਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਹਿਰ, ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਬਣੇਗਾ, ਜੋ ਸੋ ਯੋਜਨ ਚੌੜੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਸ਼ਹਿਰ ਬੁਰਜਾਂ, ਸੈਂਕੜੇ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਯੰਤਰਾਂ, ਪਹੀਏ, ਭਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕੰਬਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਨ, ramparts ਚਮਕਦੇ ਚੋਟੀ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਮਾਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤਾਰਕਾ ਸੀ, ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਿੱਚ, ਸੁਚਿੱਤ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਉਪਾਅ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਕਿਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਇੱਥੇ ਕਿਲੇ ਦੀ ਕੰਧ, ਰਸਤਾ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਬੁਰਜਾਂ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਵੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਚੌੜਾ ਸੀ, ਗਲੀਆਂ, ਚੌਕ, ਸਭਾ ਮੰਡਪ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੈਦਾਨ ਵੀ ਸਨ। ਅੰਦਰਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਮੰਦਰ, ਪੰਡਾਲ, ਤਲਾਬ, ਡਿੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਬਾਗ-ਬਗੀਚੇ, ਵਿਹਾਰ, ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮਨ-ਭਾਵਣੇ ਵਿਹਾਰ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਮਾਇਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ। ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਾਇਆ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਾਮਕ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਮਾਇਆ ਨੇ ਕਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਰਕਾ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਬਦਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਮਾਇਆ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਤਾਰਕਾ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਸੋ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸੀ, ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਸੋ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸੀ। ਮਾਇਆ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਮਹਾਨ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਜੋ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਸੰਯੋਗ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਇੰਝ ਬਣਾਈ ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਜਿਥੇ-ਜਿਥੇ ਮਾਇਆ ਗਿਆ, ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਗਿਆ। ਵਰੁਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਮਹਲ ਬਣਾਏ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸੈਂਕੜੇ ਮਹਲਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਸਨ, ਜਿਹੜੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਗ, ਤਲਾਬ, ਖੂਹ, ਅਤੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਅਸ਼ੋਕ ਬਾਗ ਵਰਗੀਆਂ ਛਾਵਾਂ, ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੰਡਪ ਅਤੇ ਚਾਰ-ਸਤੰਭੀ ਮਹਲ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਸੱਤ, ਅੱਠ ਅਤੇ ਦਸ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਮਾਇਆ ਵੱਲੋਂ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਝੰਡਿਆਂ, ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਤ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਵਾਤਾਵਰਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਅਪਤ ਸਨ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਧੂਂਹ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਸੀ, ਭਰੇ ਹੋਏ ਘੜੇ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਅਤੇ ਹੰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਵਰਗੇ ਦਿੱਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘਰ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਖਿੜੀ ਹੋਈ ਹੰਸੀ ਹੋਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਬੇਲੀ, ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਤਿੰਨ-ਤਲਾਕੀ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕੰਧ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮੇ ਅਤੇ ਮੂਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਾੜੀ ਕਿਲਿਆਂ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ। ਹਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸ਼ਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵਧ ਸ਼ਾਨ, ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਬਾਗਾਂ, ਵਿਹਾਰਾਂ, ਤਲਾਬਾਂ, ਵਟਵ੍ਰਿਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆੰਗਣਾਂ, ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਉਪਵਨ ਵੀ ਸਨ। ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਸੁਖ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਿਕਾਸ 'ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਖਾਈਆਂ, ਜਾਦੂਈ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਜਦ ਮਾਇਆ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਕਿਲਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਸਨ—ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਸੰਖ ਸ਼ੌਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ ਅਸੁਰ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜੀ ਹਾਥੀ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਕਿਲਾ ਮਾਇਆ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਲਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਆਸਰੇ ਦਾ ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵਰਗੇ ਭਿਆਨਕ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੇਰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਗਰਮੱਛ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਰੁਖਾਈ ਸੀ, ਸਰੀਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਵੈਰੀ ਵੱਸਦੇ ਸਨ; ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਸੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਸੂਤਲਾਲੋਕੇ, ਕੁਝ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆਕਾਸ਼।