ਜੋ ਜੀਵ ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪੁੰਨਿਆਤਮਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 'ਤਾਰਕਾ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 'ਸ਼ੁਕਲਿਕਾ' ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਂ ਇਸ ਲਈ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤਾਪ ਅਤੇ ਤੀਬਰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। 'ਸ੍ਰਵਤੀ' ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਵਹਿਣਾ ਅਤੇ ਚਲਣਾ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਚਮਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ 'ਸਵਿਤਾ' ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਚੰਦ' ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਕਈ ਅਰਥ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਚਿੱਟੇਪਣ, ਅਮਰਤਾ, ਠੰਢਕ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਚਕਰ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਚਿੱਟੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਘੜੇ ਵਰਗੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਕਰਮ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਇਕ ਮਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਥਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਸਥਾਨ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਚੰਦ ਨੇ ਚੰਦ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੋਲਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਮੰਗਲ ਨੇ ਲਾਲ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਾਲੇ ਤੇ ਲੋਹੇ ਵਰਗੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬੁਧ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਭਾਨੁ ਅਤੇ ਸਵਰਭਾਨੁ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਗੈਰ-ਤਾਰੇ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੰਨਿਆਤਮਾ ਸਥਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਲੈਣ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਮਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਦੇਵੀ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨਾਲ; ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ। ਜੋ ਮੌਜੂਦਾ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਵਿਵਸਵਾਨ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਧਰਮੀ ਚੰਦ ਨੂੰ ਵਾਸੁ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਦੈਤ, ਭਾਰਗਵ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਸਮਝੋ। ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਸੁੰਦਰ ਬੁਧ, ਚੰਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਵਿਅੰਗ ਹੈ, ਸੰਜਨਾ ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਅੱਗ, ਵਿਕੇਸ਼ੀ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਮੰਗਲ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਸਵਾਮੀ ਹੈ। ਦੱਖ ਦੇ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਵਰਭਾਨੁ, ਸਿੰਹਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਿ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਉਂ ਵਿਵਸਥਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਸਥਾਨ ਚਿੱਟਾ, ਅਗਨੀ ਵਰਗਾ, ਅਪਾਰ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸਥਾਨ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਸੋਲਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁਕਰ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਪਾਣੀ ਜਿਹਾ ਹੈ। ਨੌਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਲਾਲ ਮੰਗਲ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪਾਣੀ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਬਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਪੀਲਾ ਹੈ। ਅੱਠ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਨੀ ਦਾ ਘਰ ਕਾਲਾ, ਬੁੱਢਾ ਤੇ ਲੋਹਾ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਸਵਰਭਾਨੁ ਦਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਲੋਹਾ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦੁਖ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਤਾਰੇ ਪੁੰਨਿਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਤਾਰੇ ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪਾਰ ਲੰਘਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਕਰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭਾਸਕਰ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ। ਚੰਦ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਸੂਰਜ ਨਾਲੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਕਰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੂਰਨਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਚਕਰ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਅੱਧੀ ਯੋਜਨ ਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਗਰੁੱਪ ਹਨ। ਸਵਰਭਾਨੁ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਛਾਂ, ਜੋ ਚਕਰ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਭਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸਥਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਚਲ ਕੇ ਚੰਦ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਜੰਕਸ਼ਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਚੰਦ ਤੋਂ ਮੁੜ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜੀ ਜੰਕਸ਼ਨ ਤੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਵਰਭਾਨੁ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ ਤੋਂ, ਸੋਲਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਘੱਟ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੋਂ, ਕੇਤੂ ਅਤੇ ਵਕ੍ਰਾ ਦੋਵੇਂ ਚੌਥਾ ਘੱਟ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬੁਧ ਵੀ ਚੌਥਾ ਘੱਟ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਬੁਧ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਚਕਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਘਟਦੇ ਹਨ। ਪੰਜ ਸੌ, ਚਾਰ ਸੌ, ਤਿੰਨ ਸੌ, ਦੋ ਸੌ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ—ਇਹ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਚਕਰ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਅੱਧੀ ਯੋਜਨ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਹਨ, ਕੁਝ ਤੀਬਰ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਾਤਵਿਕ। ਸੂਰਜ, ਅੰਗਿਰਸ ਅਤੇ ਵਕ੍ਰਾ ਧੀਮੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਚਾਰ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਗ੍ਰਹਿ ਹਨ। ਸੋਮ, ਸੂਰਜ, ਬੁਧ ਅਤੇ ਭਾਰਗਵ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜਿੰਨੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹਨ, ਉੱਨੇ ਹੀ ਤਾਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਰੋੜਾਂ ਵਿਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਿਚ, ਸੂਰਜ ਹੇਠਾਂ ਵੱਡਾ ਚਕਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਚੰਦ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦਾ ਚਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਬੁਧ, ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ, ਫਿਰ ਵਕ੍ਰਾ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ।