ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਬਦਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਰੰਗ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਹਾਲਤ ਉੱਤਰੀ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਅਤੇ ਲੁੱਕਦਿਆਂ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਲਾਲ ਘੜੇ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਦਰਿਆਵਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਕੂਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਠੰਡ, ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਸੌ ਨਲੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਕੁਝ ਚੰਦਨ ਵਰਗੀਆਂ ਸੁਗੰਧੀਦਾਰ, ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ, ਕੁਝ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਚੇਤਨ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਮੀਂਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਅਮਰ ਤੇ ਜੀਵਨਦਾਇਨੀ ਹਨ। ਇਹ ਠੰਡ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਹ ਕਿਰਨਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਪੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਮੱਧ ਵਿਚ ਹਨ, ਕੁਝ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਠੰਡ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਕੁਝ ਚਿੱਟੀਆਂ, ਕੁਝ ਦਿਸਾਵਾਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਗਾਵਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਕ ਹਨ। ਇਹ ਤੀਹ ਕਿਰਨਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੀਆਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਰਮੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਿਤਰ ਹਵਨਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵਸੰਤ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਤਿੰਨ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਤਾਪ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਰਦੀਆਂ ਤੇ ਹੇਮੰਤ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਪਾਲਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਹਵਨ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਤਿੰਨ ਕਿਰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤਿੰਨ ਰੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਫੇਰ ਮੌਸਮਾਂ ਅਤੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੰਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਚੱਕਰ ਸੰਸਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਗਰਭ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੁਸ਼ੁਮਣਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਹ ਕਿਰਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਘਟਦਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਹਰਿਕੇਸ਼ਾ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਣ ਉਹ ਕਿਰਣ ਹੈ ਜੋ ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਹੈ। ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਕਿਰਣ ਮੰਗਲ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ, ਅਸ਼ਵਭੂ, ਵੱਡਾ ਗੁਰੂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਵਾਲੀ ਕਿਰਣ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਕਿਰਣ ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਾਟ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਤਾਰੇ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਤਾਰੇ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ ਉਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸਤਕਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ‘ਤਾਰਕਾ’ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ‘ਸ਼ੁਕਲਿਕਾ’ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਭੌਤਿਕ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਜ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਤਾਪ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੀ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਇਹ ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ। 'ਸ੍ਰਵਤੀ' ਧਾਤੂ ਦਾ ਅਰਥ ਵਹਿਣਾ ਅਤੇ ਚਲਣ ਹੈ; ਇਸ ਵਹਾਅ ਅਤੇ ਚਮਕ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਵਿਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਚੰਦ' ਧਾਤੂ ਦੇ ਕਈ ਅਰਥ ਹਨ; ਇਹ ਚਿੱਟੇਪਣ, ਅਮਰਤਾ, ਠੰਡਕ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਚਮਕਦੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਚਿੱਟੇ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਗੋਲ ਘੜੇ ਵਾਂਗ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਗੋਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਕਰਮ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਿ ਆਦਿਕ ਵੀ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥਾਵਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਨੇ ਸੂਰਜੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਈ ਥਾਂ ਵਿੱਚ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੋਲ੍ਹ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਚਮਕਦਾਰ ਆਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੰਗਲ ਨੇ ਲਾਲ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਨੀਯ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਬੁੱਧ ਨੇ ਬੁੱਧ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਨੁ ਅਤੇ ਸਵਰਭਾਨੁ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਅਤਾਰੇ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਏ। ਇਹ ਚਮਕਦੇ, ਗੁਣਵਾਨ ਜੀਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਹਨ। ਇਹ ਥਾਵਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਵਿਗਾਸ ਤੱਕ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹਰ ਮਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਥਾਵਾਂ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਪਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ, ਉਹ ਪਾਰ ਹੋਏਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ। ਜੋ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੌਜੂਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਚਮਕਦਾ, ਧਰਮੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇਵਤਾ ਵਾਸੁ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੂੰ ਦੈਤ੍ਯ, ਭਾਰਗਵ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੋ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਬੁੱਧ, ਮਨੋਹਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਨੀ, ਵਿਅੰਗ, ਸੰਜਨਾ ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਵਿਕੇਸ਼ੀ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਸਵਾਮੀ ਹੈ। ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਵਰਭਾਨੁ, ਸਿੰਹਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਚਿੱਟਾ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਦਿਵ੍ਯ, ਹਜ਼ਾਰ-ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਆਸਥਾਨ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਪਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ। ਦਿਸਾਵਾਂ ਦਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਆਸਥਾਨ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀ ਰੂਪ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।