ਜਦੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਤੱਤ ਹੀ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਆਤਮ-ਜਨਮ ਲੋੜ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦੁਨੀਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਕ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰਦਾ, ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰਦਾ। ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਇਆ। ਜਗਤ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਲਈ, ਉਹ ਮੁੜ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ: ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਅਗਨਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਿਜਲੀ, ਪਚਨ ਦੀ ਅੱਗ, ਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਈਂਧਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ—all ਅਗਨਿ ਹਨ। ਕੁਝ ਅੱਗ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਈਂਧਨ ਦੇ; ਲੱਕੜ ਰਗੜ ਕੇ ਬਣੀ ਅੱਗ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬੁਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਲਪਟਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਹੈ, ਪਰ ਚਮਕ ਰਹਿਤ, ਚੰਦ੍ਰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ; ਚਿੱਟੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਗਰਮੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਚਮਕਦੀ ਨਹੀਂ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਗਨਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੁੜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਗਰਮੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰਾਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਚਮਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੈ। ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਸੂਰਜੀ ਅਤੇ ਅੱਗੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਗਰਮੀ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਤਾਂਬੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਲੜੀ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ ਡੁੱਬਣ ਨਾਲ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕਿਰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹੈ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਲਾਲ ਘੜੇ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਚੈਨਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਕੂਆਂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ—ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਠੰਡੀ, ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਦਾ ਪਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਚਾਰ ਸੌ ਚੈਨਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਸਾਰਦੇ ਹਨ—ਕੁਝ ਚੰਦਨ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ, ਕੁਝ ਸ਼ੁੱਧ, ਕੁਝ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਚੇਤਨ। ਮੀਂਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਅਮਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਦਾਇਕ ਹਨ; ਉਹ ਠੰਡੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਹ ਕਿਰਨਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਕੁਝ ਕੇਂਦਰੀ ਹਨ, ਕੁਝ ਸੁਖਦਾਈ, ਠੰਡੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ; ਕੁਝ ਚਿੱਟੀਆਂ, ਕੁਝ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਕੁਝ ਗਾਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਤੀਹ ਕਿਰਨਾਂ, ਜੋ ਚਿੱਟੀਆਂ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਰਮੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਸੰਤ ਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਤਿੰਨ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗਰਮੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਮੀਂਹ ਤੇ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮੀਂਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਰਦੀ ਤੇ ਠੰਡੀ ਵਿੱਚ, ਮੁੜ ਤਿੰਨ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਤਰਪਣ ਮੁੜ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਤਿੰਨ ਕਿਰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤਿੰਨ ਮੌਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਕੇ ਅਮਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੂਰਜੀ ਕਿਰਨਾਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕਾਰਜ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਮੁੜ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮੌਸਮ ਤੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਨੀਂਹ ਅਤੇ ਗਰਭ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਚੰਦ੍ਰ ਮੰਡਲ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ। ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਘਟਦਾ ਚੰਦ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਹਰਿਕੇਸ਼ਾ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਨ ਕਿਰਨ ਹੈ ਜੋ ਬੁਧ ਨੂੰ ਪਾਲਨ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਪਾਲਨ ਵਾਲੀ ਕਿਰਨ ਮੰਗਲ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ, ਅਸ਼ਵਭੂ, ਗੁਰੁ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਮੁੜ, ਜੋ ਕਿਰਨ ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਪਾਲਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰਾਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਉਹ ਖੇਤਰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ ਉਸ ਲੋਕ ਵੱਲ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪੁਣਯਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ 'ਤਾਰਕਾ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ 'ਸ਼ੁਕਲਿਕਾ' ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਲਦੀ ਚਮਕ ਦੀ ਗਰਮੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਹ ਨਾਂ ਮਿਲਿਆ। 'ਸ੍ਰਵਤੀ' ਮੂਲ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਵਹਿਣਾ ਤੇ ਚਲਣਾ; ਵਹਾਉ ਤੇ ਚਮਕ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਸਵਿਤਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਚੰਦ' ਮੂਲ ਦੇ ਕਈ ਅਰਥ ਹਨ; ਇਹ ਚਿੱਟੇਪਣ, ਅਮਰਤਾ, ਠੰਡੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਰੌਸ਼ਨ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਚਿੱਟੇ, ਸੁੰਦਰ, ਗੋਲ ਘੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਕਰਮ ਦੇਵਤਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ। ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਹਨ, ਜੋ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਨੇ ਸੂਰਜੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਲ੍ਹ-ਸਪੋਕ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ; ਗੁਰੁ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਨੇ ਲਾਲ ਥਾਂ ਵਿੱਚ। ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਸ਼ਨੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬੁਧ ਨੇ ਬੁਧੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ; ਭਾਨੁ ਤੇ ਸਵਰਭਾਨੁ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਤਾਰੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ; ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਗੁਣਵਾਨ ਜੀਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਹਨ—ਇਹ ਜਾਣੋ।