ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਮੋਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਅਸ਼ਵ ਹੋਇਆ। ਹਰਿਅਸ਼ਵ ਤੋਂ ਨਿਕੁੰਭ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਨਿਕੁੰਭ ਤੋਂ ਸੰਹਤਾਸ਼ਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸੰਹਤਾਸ਼ਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ—ਅਕ੍ਰਿਤਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਰਣਾਸ਼ਵ। ਰਣਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੰਧਾਤਾ ਜੰਮਿਆ। ਮੰਧਾਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੁਕੁਤਸ ਅਤੇ ਧਰਮਸੇਨਾ ਰਾਜਾ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਪੁਰੁਕੁਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਸੁਦ ਸੀ, ਜੋ ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ। ਵਸੁਦ ਤੋਂ ਸੰਭੂਤੀ, ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਧਨਵਾ ਜੰਮੇ। ਤ੍ਰਿਧਨਵਾ ਤੋਂ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਤ੍ਯਰਥਾ ਹੋਇਆ। ਸਤ੍ਯਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਰੋਹਿਤਾ ਜੰਮਿਆ। ਰੋਹਿਤਾ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਕਾ, ਵ੍ਰਿਕਾ ਤੋਂ ਬਾਹੂ ਜੰਮਿਆ। ਬਾਹੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਗਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਸਗਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰਾਣੀਆਂ ਸਨ—ਪ੍ਰਭਾ ਅਤੇ ਭਾਨੁਮਤੀ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅਗ્નਿ ਵੰਸ਼ਜ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਔਰਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਔਰਵਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ—ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਕੋ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ ਜੋ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਏਗਾ। ਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਭਾਨੁਮਤੀ ਨੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਦੀ। ਭਾਨੁਮਤੀ ਨੇ ਅਸਮੰਜਸ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਯਾਦਵੀ ਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ। ਇਹੀ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਸ਼ਵ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਖੋਦਣ ਲੱਗ ਪਏ ਅਤੇ ਵਿ্ণੁ ਵਲੋਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਅਸਮੰਜਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਦਿਲੀਪ, ਅਤੇ ਦਿਲੀਪ ਤੋਂ ਭਗੀਰਥ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਭਾਗੀਰਥੀ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲਿਆਂਦਾ। ਭਗੀਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾਭਾਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅੰਬਰੀਸ਼, ਫਿਰ ਸਿੰਧੁਦਵੀਪ ਜੰਮਿਆ। ਸਿੰਧੁਦਵੀਪ ਤੋਂ ਅਯੁਤਾਯੁ, ਫਿਰ ਰਿਤੁਪਰਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕਰਮਾਂਸ਼ਪਾਦਾ ਜੰਮਿਆ। ਕਰਮਾਂਸ਼ਪਾਦਾ ਤੋਂ ਅਨਰਨਯ, ਅਨਰਨਯ ਤੋਂ ਨਿਘਨ, ਅਤੇ ਨਿਘਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਅਨਮੀਤ੍ਰ ਅਤੇ ਰਘੁ। ਅਨਮੀਤ੍ਰ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹ ਕਲਯੁਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਣਗੇ। ਰਘੁ ਤੋਂ ਦਿਲੀਪ, ਫਿਰ ਅਜਕ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੀਰਘਬਾਹੂ ਤੋਂ ਅਜਾ ਜੰਮਿਆ। ਅਜਾ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਰੂਪ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਾਈ। ਭਾਰਗਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੈਦ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵੈਦ ਵਲਮੀਕੀ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਕਥਾ ਲਿਖੀ। ਰਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਲਵ ਨੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਕੁਸ਼ ਤੋਂ ਅਤਿਥੀ, ਫਿਰ ਨਿਸ਼ਧ, ਨਿਸ਼ਧ ਤੋਂ ਨਲ, ਨਲ ਤੋਂ ਨਭ ਜੰਮਿਆ। ਨਭ ਤੋਂ ਪੁੰਡਰੀਕ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਤੋਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨਵਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਾਨੀਕਾ ਜੰਮਿਆ। ਦੇਵਾਨੀਕਾ ਤੋਂ ਅਹੀਨਾਗੁ, ਫਿਰ ਸਹਸ੍ਰਾਸ਼ਵ, ਉਸ ਤੋਂ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੋਕ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੋਕ ਤੋਂ ਤਾਰਾਪੀੜਾ ਜੰਮਿਆ। ਤਾਰਾਪੀੜਾ ਤੋਂ ਚੰਦਰਗਿਰੀ, ਫਿਰ ਭਾਨੁ, ਭਾਨੁ ਤੋਂ ਚੰਦਰ, ਅਤੇ ਚੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਲ ਹਨ—ਇੱਕ ਵੀਰਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੂਜਾ ਨੈਸ਼ਧ ਰਾਜਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨੀ ਰਾਜੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਯਗ੍ਯ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪੁਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਕੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ—ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਗੁੱਟ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਚਾਰ ਸਾਕਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਅਤੁੱਟ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਨਿਰਾਕਾਰ ਪਿਤਰ ਵੈਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਹਨ। ਵੈਰਾਜਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਅਮਰ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਿਨ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯੋਗ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯੋਗ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁਕੰਮਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਭੇਟ ਸਿਰਫ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਮਨੋਂਜਾਤ ਕੁੜੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਨਾਕਾ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਚੌਥਾ ਦਵੀਪ—ਕ੍ਰੌਂਚਦਵੀਪ, ਜੋ ਘਿਉ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ। ਮੈਨਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਜੰਮੀਆਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ—ਉਮਾ, ਇਕਪਰਨਾ ਅਤੇ ਅਪਰਨਾ, ਜੋ ਸਭ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੀਆਂ। ਇਕ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਇਕ ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਇਕ ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਸਭ ਧੀਆਂ ਹਿਮਵਤ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਲਈ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਇਹ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਾੜ ਲਿਆ ਸੀ? ਅਤੇ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ ਫੇਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਜੰਮੀ? ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਜਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਦਕ੍ਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਯਗ੍ਯ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪਿਤਾ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਯਗ੍ਯ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ?" ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ (ਰੁਦ੍ਰ) ਯਗ੍ਯ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।" ਕਿਉਂਕਿ ਰੁਦ੍ਰ ਯਗ੍ਯ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਤੀ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਕਹਿ ਉਠੀ, "ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੈ, ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗੀ।" ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ "ਤੂੰ ਦਸ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ੍ਯ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਨਾਸ ਹੋਵੇਂਗਾ।