ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਆਪਸੀ ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਨਾ ਤਾਂ ਉਥੇ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਸਜ਼ਾ ਜਾਂ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਗੋਲਾਕਾਰ ਮਹਾਦੀਪ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਦੀਪ ਨਦੀਆਂ, ਜਲ-ਸਰੋਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕੁਸ਼ਾਦਵੀਪ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ, ਰਤਨਾਂ, ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਲਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹਰ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਖੇਤਰ ਹਨ। ਹਰ ਥਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਵਿਛੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਦੀਪ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਰੇਲੂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਕੁਸ਼ਾ ਮਹਾਦੀਪ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੀਜੇ, ਪੂਰੇ ਕੁਸ਼ਾ ਮਹਾਦੀਪ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਕ ਮਹਾਦੀਪ ਨਾਲੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੀ ਸੱਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮਹਾਦੀਪ ਵਿੱਚ ਰਤਨ-ਧਾਰੀ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਹਰ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਦੋ-ਦੋ ਨਾਮ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਕ ਮਹਾਦੀਪ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ "ਕੁਮੁਦਾ" ਜਾਂ "ਵਿਦਰੁਮੋਚਚਯ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਪਹਾੜ "ਉਨਨਤਾ" ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ "ਹੇਮਪਰਵਤ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਪਹਾੜ "ਬਲਾਹਕ" ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਚੋਟੀ ਕੁajal ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ "ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨ" ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਚੌਥਾ ਪਹਾੜ "ਦ੍ਰੋਣ" ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਵੱਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਲਯਕਰਣੀ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਸੰਜੀਵਨੀ। ਇਹ ਪਹਾੜ "ਪੁਸ਼ਪਵਾਨ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵਾਂ ਪਹਾੜ "ਕੰਕਾ" ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਅਤੇ "ਕੁਸ਼ੇਸ਼ਯ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝੱਲਣ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲ-ਫਲ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਹਨ। ਛੇਵਾਂ ਪਹਾੜ "ਮਹੀਸ਼ਾ" ਹੈ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ "ਹਰੀ" ਵਜੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਅੱਗ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ "ਮਹੀਸ਼ਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਤਵਾਂ ਪਹਾੜ ਜਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਚੋਟੀ "ਕਕੁਦਮਾਨ" ਹੈ। "ਮੰਦਰ" ਪਹਾੜ, ਜਿਸਦੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਮੰਦਾ" ਉਹ ਤੱਤ ਹੈ ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ "ਮੰਦਰ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਇੰਦਰ ਖੁਦ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮਰਥਨ ਦੋਹਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਸ਼ਾ ਮਹਾਦੀਪ ਦੇ ਇਹ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਖੇਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਕੁਮੁਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾ ਖੇਤਰ "ਸ਼੍ਵੇਤਾ" ਹੈ, ਉਨਨਤਾ ਦਾ ਖੇਤਰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਨਨਤਾ ਦਾ ਖੇਤਰ "ਲੋਹਿਤਾ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਵੇਣੁਮੰਡਲਕਾ" ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਲਾਹਕਾ ਦਾ ਖੇਤਰ "ਜੀਮੂਤਾ" ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਹੈ। ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਖੇਤਰ "ਹਰੀਕਾ" ਹੈ, ਅਤੇ "ਲਵਣਾ" ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੰਕਾ ਦਾ ਖੇਤਰ "ਕਕੁਨ" ਜਾਂ "ਧ੍ਰਿਤਿਮਤ" ਹੈ। ਮਹੀਸ਼ਾ ਦਾ ਖੇਤਰ "ਮਹੀਸ਼ਾ" ਅਤੇ "ਪ੍ਰਭਾਕਰ" ਹੈ। ਕਕੁਦਮਿਨ ਦਾ ਖੇਤਰ "ਕਪਿਲਾ" ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਤ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪਹਾੜ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ, ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਜਾਣੋ। ਇੱਥੇ ਵੀ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਦੋ-ਦੋ ਨਾਮ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਨਦੀ "ਧੂਤਪਾਪਾ" ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ "ਯੋਨੀ" ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੀ "ਸੀਤਾ" ਜਾਂ "ਨਿਸ਼ਾ" ਹੈ। ਤੀਜੀ "ਪਵਿਤ੍ਰਾ" ਜਾਂ "ਵਿਤ੍ਰਿਸ਼ਣਾ" ਹੈ। ਚੌਥੀ "ਹਲਾਦਿਨੀ" ਜਾਂ "ਚੰਦਰਭਾ" ਹੈ। ਪੰਜਵੀਂ "ਵਿਦਯੁਚਾ" ਜਾਂ "ਸ਼ੁਕਲਾ" ਹੈ। ਛੇਵੀਂ "ਪੁੰਡਰਾ" ਜਾਂ "ਵਿਭਾਵਰੀ" ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ "ਮਹਤੀ" ਜਾਂ "ਧ੍ਰਿਤੀ" ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਉਥੇ ਵਹਿਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਸ਼ਾ ਮਹਾਦੀਪ ਦੀ ਸਾਰੀ ਬਣਤਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਸ਼ਾਕ ਮਹਾਦੀਪ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੁਸ਼ਾ ਮਹਾਦੀਪ ਘਿਉ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਟਾਪੂ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਚੌੜਾਈ ਅਤੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕ੍ਰੌਂਚ-ਦਵੀਪ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕੁਸ਼ਾ-ਦਵੀਪ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੈ। ਕ੍ਰੌਂਚ-ਦਵੀਪ ਨੂੰ ਵੀ ਘਿਉ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹੀਏ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਾਂਗ, ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਹਾੜ ਹਨ—ਦੇਵਨਾ ਪਹਾੜ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਗੋਵਿੰਦ ਪਹਾੜ, ਫਿਰ ਕ੍ਰੌਂਚ, ਫਿਰ ਪਾਵਨਕ, ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਅੰਧਕਾਰਕ, ਫਿਰ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਤ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੁੰਡਰੀਕ, ਜੋ ਇਕ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਵਰਸ਼ਾ-ਪਹਾੜ ਪਿਛਲੇ ਨਾਲੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਚੌੜਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਦੀਪ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ।