ਜਦੋਂ ਸਭ ਨੇ ਰਥ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ ਕਿ, "ਇਹ ਤਾਂ ਉਹੀ ਘੋੜਾ ਚੰਦਰਪ੍ਰਭਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸੀ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਘੋੜਾ ਮਾਦਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ? ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?" ਇਸ ਉਲਝਣ 'ਤੇ ਉਹ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ, ਜੋ ਪੁਜਾਰੀ ਸੀ, ਕੋਲ ਪੁੱਛਣ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਕੀ ਹੈ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਯੋਗ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਤਾ।" ਤਦ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਲਿਆ ਸੀ, ਬੋਲਿਆ, "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਵਣਾ ਥਾਂ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਇਕ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ: ਜੋ ਵੀ ਪੁਰਸ਼ ਇਥੇ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਘੋੜਾ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਹਿਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਮੁੜ ਪੁਰਸ਼ਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਨਾਕੀਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮਪਿਤਾ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਵਰਤ ਟੁੱਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਹੁਣ—" "ਇੱਖਵਾਕੁ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮੁੜ ਪੁਰਸ਼ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ, ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਇੱਖਵਾਕੁ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਉਹ ਨਰ ਰਿਹਾ, ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਨਾਰੀ। ਬੁਧ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਨੀਲਾ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ। ਬੁਧ ਨੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇਲਾ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੂਰਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਮਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਲਾ ਜਨਮਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁਢਲੀ ਕੜੀ ਬਣਿਆ। ਸੂਰਜਵੰਸ਼ੀ ਇੱਖਵਾਕੁ ਵੀ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜਦ ਇਲਾ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਸੀ, ਉਹਨੂੰ ਸੁਦ੍ਯੁਮਨਾ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਸੁਦ੍ਯੁਮਨਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਅਜੇਤੁ ਹੋਏ। ਉਤਕਲਾ, ਗਯਾ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹਰਿਤਾਸ਼ਵ। ਉਤਕਲਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਉਤਕਲਾ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗਯਾ ਦੇ ਗਯਾ। ਹਰਿਤਾਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਭੂਮੀ ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਇੱਖਵਾਕੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਫਲਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਚੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ; ਅੰਬਰੀਸ਼ਾ ਨਭਾਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਧ੍ਰਿਤਕੇਤੁ, ਚਿਤ੍ਰਨਾਥ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਰਣਧ੍ਰਿਸ਼ਟ। ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨਰਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸੁਕੰਯਾ ਸੀ। ਅਨਰਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਚਮਾਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਧਰਤੀ ਅਨਰਤਾ ਕਹੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੁਸ਼ਾਥਲੀ ਸੀ। ਰੋਚਮਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੇਵਾ (ਜਿਸਨੂੰ ਰੈਵਤ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ) ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਕੁਦਮੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਰੇਵਤੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਰਾਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ; ਕਰੁਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਰੁਸ਼ ਵੰਸ਼ਜ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਰਾ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਕਰਕੇ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਖਵਾਕੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ—ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ। ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਰਤ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਇੱਖਵਾਕੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ; ਉਹ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੰਦਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਹ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਨਮੇ; ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਹੋਰ, ਮਿਲਾ ਕੇ ਕੁੱਲ ਸੌ, ਹੋਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਮੇਰੂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲਏ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਕੁਤਸਥ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਯੋਧਨਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪృਥੁ ਸੀ, ਅਤੇ ਪృਥੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਗਾਸ ਸੀ; ਇੰਦੁ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਹੋਇਆ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰਾਵਸਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਤਸਕਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੌੜ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਵਸਤ ਨਗਰੀ ਬਣਾਈ, ਹੇ ਦਵਿਜੋ। ਸ਼੍ਰਾਵਸਤ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ; ਉਹ ਧੁੰਧੁ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਧੁੰਧੁਮਾਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਸ਼ਵ, ਡੰਡਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਪਿਲਾਸ਼ਵ; ਧੁੰਧੁਮਾਰੀ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸੀ। ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਮੋਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਅਸ਼ਵ; ਹਰਿਅਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਕੁੰਭ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸੰਹਤਾਸ਼ਵ। ਸੰਹਤਾਸ਼ਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਅਕ੍ਰਿਤਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਰਣਾਸ਼ਵ; ਰਣਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਧਾਤਾ ਹੋਇਆ। ਮੰਧਾਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਅਤੇ ਧਰਮਸੇਨਾ ਰਾਜਾ ਹੋਏ; ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਸੁਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਪਤੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਭੂਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਧਨਵਾ। ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਰਥ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਰੋਹਿਤ; ਰੋਹਿਤ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਕਾ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਕਾ ਤੋਂ ਬਾਹੂ। ਸਾਗਰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਸਾਗਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਪ੍ਰਭਾ ਅਤੇ ਭਾਨੁਮਤੀ। ਦੋਹਾਂ ਨੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ ਵੰਸ਼ੀ ਰਿਸ਼ੀ ਔਰਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਔਰਵਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨਚਾਹੇ ਵਰ ਦਿਤੇ। ਇਕ ਨੂੰ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦਾ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਏ। ਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਲੈਣੇ ਮੰਨ ਲਏ। ਭਾਨੁਮਤੀ ਨੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮੰਜਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਦਕਿ ਯਾਦਵੀਂ ਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।