ਇਕ ਵਾਰ, ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਨਾਰੀ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਅਤੇ ਪੱਟੇ ਉਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੌਰ-ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੰਬੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮੂੰਹ ਚੌਦਵੀ ਦੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਜੀਵੰਤਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਸ਼ਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਹ ਲੰਬੇ ਤੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਉਭਰੇ ਹੋਏ, ਵਾਲ ਕਾਲੇ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ, ਸਰੀਰ ਨਰਮ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੰਦ ਸੁੰਦਰ, ਤੇ ਬੋਲੀ ਮਿੱਠੀ ਪਰ ਡੂੰਘੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ ਤੇ ਗੋਰਾ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਹੰਸ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮਹਿਕ, ਭੋਹਾਂ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਢਲੀਆਂ, ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਪਤਲੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਖ ਤਾਮਬੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀ, ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੀ, ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ: "ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੌਣ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ? ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਰਹਾਂਗੀ?" ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਇਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਬੁਧਾ ਵੱਲੋਂ ਚਾਹੀ ਗਈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ। ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਹਾਥ ਵਿੱਚ ਦੰਡ, ਜਲ-ਕੁੰਡੀ, ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ, ਬਾਂਸ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਕਈ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨੇ। ਉਹ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਚੋਟੀ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ, ਬੋਲਦਾ, ਕੰਨ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲ, ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲੱਕੜ, ਫੁੱਲ, ਕੁਸ਼ ਤੇ ਜਲ ਲੈ ਕੇ ਸਾਥੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਇਲਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ, ਬਾਗ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ। ਅਚਾਨਕ, ਉਲਝਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਪਾਲੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਦਾ: "ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰੋਂ ਕਿੱਥੇ ਚਲੀ ਗਈ?" "ਇਹ ਤੇਰਾ ਵਿਹਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਆ, ਆ, ਪਟਲੇ ਪੱਟਿਆਂ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ?" "ਇਹ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਵਿਹਾਰ ਲਈ; ਉਕਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ।" ਇਲਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ। ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਪਤੀ ਹੋ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ।" ਬੁਧਾ ਨੇ ਪਤਲੀ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਇਲਾ, ਤੁਸੀਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ; ਮੈਂ ਕਾਮੁਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਬੁਧਾ, ਕਈ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ।" "ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਲਾ ਬੁਧਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ। ਉਹ ਘਰ, ਜੋ ਮੋਤੀ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਇਲਾ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼, ਰੂਪ, ਆਚਰਣ, ਧਨ, ਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਚਾਰਮ 'ਤੇ ਅਨੰਦ ਲਿਆ। "ਹਾ, ਕਿਹੜਾ ਆਚਰਣ, ਕਿਹੜੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਕਿਹੜਾ ਧਨ, ਕਿਹੜਾ ਵੰਸ਼—ਮੇਰਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ! ਹਾ, ਕਿਹੜਾ ਸਰਵੋਚ ਚਾਰਮ!" ਇਲਾ ਨੇ ਬੁਧਾ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਅਨੰਦ ਮਾਣਿਆ, ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਸੁਖ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ। ਫਿਰ, ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਰਾਵਣਾ ਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉੱਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਰਥ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ। ਰਥ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ: "ਇਹ ਚੰਦਰਪ੍ਰਭਾ ਨਾਂ ਦਾ ਘੋੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ।" "ਇਹ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ ਘੋੜੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ?" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ, ਪੁਰੋਹਿਤ, ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। "ਇਹ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਕੀ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਯੋਗ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ।" ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ, ਬੋਲਿਆ: "ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸ਼ਰਾਵਣਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪ੍ਰਿਆ ਨੇ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ: ਜੋ ਵੀ ਮਰਦ ਇੱਥੇ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਇਹ ਘੋੜਾ ਵੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਨਾਰੀ ਬਣਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਪੁਰਖਤਾ ਮੁੜ ਪਾਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਾਂਗ ਹੈ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਨਾਕੀ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।" ਫਿਰ ਮਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸ 'ਤੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਟੁੱਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਹੁਣ—" "ਜੋ ਫਲ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੋਂ ਮਿਲੇਗਾ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ, ਸ਼ੂਰ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਨਿਸਚਿਤ ਪੁਰਖ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।" ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਰਾਹੀਂ, ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਚੇਲਾ ਬਣਿਆ। ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ, ਉਹ ਸ਼ੂਰ ਪੁਰਖ ਸੀ; ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ, ਨਾਰੀ। ਬੁਧਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਨੀਲਾ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ। ਬੁਧਾ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਫਿਰ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਗਈ, ਇਲਾ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ। ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ ਤੇ ਸੂਰਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਇਲਾ, ਜੋ ਮਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਮਨੁਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁਲ ਨਿਰਧਾਰਕ ਬਣਿਆ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ, ਸੂਰਵੰਸ਼ ਦਾ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਇਲਾ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਸੀ, ਉਹ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਅਜੈਯਾ ਸਨ: ਉਤਕਲਾ, ਗਯਾ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਰਿਤਾਸ਼ਵ। ਉਤਕਲਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਉਤਕਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦੇ; ਗਯਾ ਦੇ ਗਯਾ। ਹਰਿਤਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਕੁਰੂਆਂ ਸਮੇਤ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ, ਵੱਡਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ, ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਉੱਥੇ ਦਿਵ੍ਯ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ। ਨਰਿਸ਼ਯੰਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਚੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਅੰਬਰਿਸ਼ਾ ਨਭਾਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ: ਧ੍ਰਿਤਕੇਤੂ, ਚਿਤ੍ਰਨਾਥ, ਤੇ ਰਣਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਸ਼ਰਯਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨਰਤਾ, ਤੇ ਸੁਕੰਯਾ ਉਸ ਦੀ ਧੀ। ਅਨਰਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਚਮਾਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਧਰਤੀ ਅਨਰਤਾ ਕਹੀ ਗਈ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਕੁਸ਼ਸਤਲੀ।