ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਨੋਖੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਭਦਰਾਸ਼ਵ, ਭਾਰਤ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕੇਤੁਮਾਲ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੁਰੁ—ਇਹ ਸਭ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉੱਤਮ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਆਰਾਮ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਦਰ, ਗੰਧਮਦਨ, ਵਿਪੁਲ ਅਤੇ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼ਵ ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਝੀਲਾਂ ਹਨ: ਅਰੁਣੋਦਾ, ਮਾਨਸਾ, ਸਿਤੋਦਾ ਅਤੇ ਭਦਰਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਹਨ। ਗੰਧਮਦਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਭਦਰਾ ਕਦੰਬ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਵਿਪੁਲ 'ਤੇ ਜੰਬੂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਬਨਯਾਨ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹੈ। ਗੰਧਮਦਨ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਅਮਰਗੰਧਿਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਂਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੇਤੁਮਾਲ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ; ਇਥੇ ਕਲਾਨਾਲਾ ਨਾਮ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਨੀਲਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਔਰਤਾਂ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੁੱਖ—ਜੈਕਫਰੂਟ—ਉਸਦੀ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਲੋਕ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਲਯਵਾਨ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ ਪੂਰਬੀ ਗੰਧਿਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਚੌਂਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਸੌ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਸਦਾ ਆਨੰਦਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਭਦਰਮਾਲਾ ਜੰਗਲ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾਮਰਾ ਰੁੱਖ। ਇਥੇ ਪੁਰਸ਼ ਚਿੱਟੇ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ; ਔਰਤਾਂ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਹਨ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਰੂਪ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਪੂਰਨਿਮਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਠੰਢਾ ਸਰੀਰ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨੀਲਕਮਲ ਦੀ ਮਹਿਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਯੁ 10,000 ਵਰ੍ਹੇ ਹੈ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਅਮਰ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ? ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਉਤਸੁਕਤਾ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਤਸਾਹ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸਚ-ਸਚ ਦੱਸੋ।” ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫੇਰ ਕਥਾ ਆਰੰਭੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ—ਨੀਲਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਨਿਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ—ਇੱਥੇ ਰਮਣਕ ਨਾਮ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੁਭ-ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੇ, ਆਨੰਦਤ, ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਸੁੰਦਰ ਪੁਰਸ਼ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਰੋਹਿਣਾ ਜਾਤੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਬਨਯਾਨ ਰੁੱਖ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਲੋਕ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਆਯੁ 11,000 ਵਰ੍ਹੇ ਅਤੇ 1,000 ਵਰ੍ਹੇ ਹੋਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਆਨੰਦਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਦੇ ਉੱਤਰ, ਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ, ਹਿਰਣਵਤਾ ਨਾਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹੇਰਣਵਤੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੀ ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਨੰਦਤ ਪੁਰਸ਼ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਯੁ 11,150 ਵਰ੍ਹੇ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਲਕੂਚਾ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਪਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਲੋਕ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਰਿੰਗਸਾਹਵਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ: ਇੱਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਹੈ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਧ ਪੁਰਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਮਿਠਾ ਫਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਗਹਣੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਰੁੱਖ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਦੁਧ-ਰੁੱਖ ਸਦਾ ਦੁਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੇਤ ਨਾਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ, ਨਿਰਵਾਦ ਹਵਾ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੇਵ ਲੋਕ ਤੋਂ ਗਿਰੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਜੁੜੀਆਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਦੁਧ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਇਕਸਾਰ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਰੂਪ-ਚਰਿਤਰ ਇਕਸਾਰ, ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਕੋਈ ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ, ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਰੋਗ-ਦੁਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਆਨੰਦਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਜੀਵ 11,000 ਵਰ੍ਹੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹੀ ਭਾਰਤ ਯੁਗ ਦੀ ਆਯੁ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਮੈਂ ਕੀ ਦੱਸਾਂ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵਾਰਤਾ ਸੁਣਾਈ। ਉੱਤਰ ਵਾਰਤਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਫੇਰ ਪੁੱਛਿਆ: “ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਮਨੂ—ਸਵਾਯੰਭੂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ—ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਫੇਰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਵਕਤਾ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਪੁਰਾਣਿਕ, ਨੇ ਗਹਿਰੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵਾਰਤਾ ਫੇਰ ਸੁਣਾਈ।