ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕੰਢੇ 'ਤੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਿੱਧਾਂ, ਚਰਣਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚਿੰਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਬੋਲ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੱਚ 'ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੋਨਾ, ਰਤਨ, ਮੋਤੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਾਨ ਹੋਵੇ—ਆਪਣੀ ਲੋੜ ਲਈ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ—ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਐਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਜਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਲਾਂ 'ਤੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ; ਵਿਦਵਾਨ ਦਵਿਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਚੌਕਸ ਰਹਿਣ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਣਹਿਰੀ ਸਿੰਗਾਂ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰਾਂ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਗਾਂ, ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਅਤੇ ਦੁਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਇੱਕ ਸੰਤ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸ਼ਾਂਤ, ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਿੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਾਂ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ, ਕੀਮਤੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਗਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਜਿੰਨੀ ਵਾਰਾਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਕਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਉੱਤਰ ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਅੰਤਹੀਨ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੁਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਂ—ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ—ਉਸ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਤਰਵਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਖਤਰਨਾਕ ਜਾਂ ਭਿਆਨਕ ਹਾਲਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਗਾਂ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਗਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਦਵਿਜ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਾਈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਨਿਸਚਿਤ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਦਾ ਨਿਯਮ ਦੱਸੋ।" "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਜੇਕਰ ਬਲਦ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਭਿਆਨਕ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਪਰ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਊਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ— ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿੱਚ ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਉਪਰਾਲਾ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵਿਦੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਆਰੀ ਦੀ ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਉੱਤਰ ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅੰਤਹੀਨ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੇਕ, ਸੁੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰੇ; ਇਸ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਨਿਸਚਿਤ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਵਿਗਟਨ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਟ-ਵਿਰਖ ਦੇ ਜੜ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਬਾਰਹ ਸੂਰਜ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਵਟ-ਵਿਰਖ ਦੀ ਜੜ ਸਾੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਜਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਯਜਮਾਨ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਦੇਵ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ, ਚਰਣ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ, ਚਰਣ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਾਧਿਆ, ਪਿਤਰ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹਨ। ਅੰਗੀਰਸ ਦੇ ਆਗੂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ, ਸਿੱਧ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹਨ। ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜ, ਨਾਗ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਅਤੇ ਖੁਦ ਹਰੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਹਨ। ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਗਰਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਯਾਗ, ਹੇ ਰਾਜਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਕੇਵਲ ਸੂਣ, ਨਾਮ ਲੈਣ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਚੁੱਕਣ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨਿਸਚਲ ਵ੍ਰਤ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਯਾਗ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਦੇਵ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਡੋਲਣ ਨਾ ਦਿਓ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸਾਠ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ। ਜੋ ਫਲ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਜੁੜੇ, ਸੱਚ 'ਤੇ ਅਡੋਲ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੇ ਨਹੀਂ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਟਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਆਸਥਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਰਾਹੂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਚੌੜੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ, ਨਾਗ ਕਮਬਲਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਰਾ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਪਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।