ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦਰਬਾਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, "ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ ਹਨ; ਰਿਸ਼ੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਜਲਦੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਆਏ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, "ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਸੁਆਗਤ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਵਾਨ! ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਗਮਨ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਕਰ ਗਿਆ। ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਉੱਤ੍ਰਤੀ ਹੋ ਗਈ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬਠਾ ਕੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਿਕਾਰਕ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਵਾਨੀ ਕੀਤੀ। ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਰਾਜਨ, ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਰੋਂਦੇ ਕਿਉਂ ਹੋ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਆਕੁਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ? ਤੁਹਾਡਾ ਦੁੱਖ ਕੀ ਹੈ?" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜ ਦੀ خاطر ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ, "ਸੁਣੋ, ਰਾਜਨ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਧਰਮ-ਰੀਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਨੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਚਰਨੀਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ—ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?" ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਸੁਣੋ, ਰਾਜਨ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਉਪਾਏ—ਪੁਣਯਾਤਮਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਹੈ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ। ਲੋਕ ਪ੍ਰਯਾਗ ਕਿਵੇਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਉੱਥੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਉੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਉੱਥੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।" ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ 'ਚ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨ, ਵਾਸੁਕੀ ਝੀਲ, ਕੰਬਲਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਾਰਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਸਾਪ ਬਹੁਮੂਲਕਾ—ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।" "ਉੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।" "ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰੀ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਉਸ ਬਰਗਦ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਜਗਤ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ; ਪਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ, ਜਾਂ ਉੱਥੇ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਚੁੱਕਣ ਨਾਲ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉੱਥੇ ਪੰਜ ਪੋਖਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ; ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਦ੍ਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਤਾਂ—even ਜੇ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ—ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ, ਗੁੱਸੇ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ, ਅਹਿੰਸਾ 'ਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ, ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਦਾ, ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ 'ਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇੱਛਾ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਧ-ਵੱਧ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਪ੍ਰਯਾਗ 'ਚ ਆ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਉੱਥੇ ਵਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਉੱਥੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਭਗਵਤੀ ਯਮੁਨਾ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਉੱਥੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਦਾ ਸਵਯੰ-ਮੂਰਤ ਹਨ।" "ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਰਾਜਨ, ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਉੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ 'ਚ ਵਸਦੇ ਹਨ।" "ਸੁਣੋ, ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਸੁਣਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਜੋ ਦੁੱਖੀ, ਗਰੀਬ, ਜਾਂ ਦ੍ਰਿੜ਼ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਸਥਾਨ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" "ਚਾਹੇ ਬਿਮਾਰ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ," "ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ 'ਚ ਸਵਰਗ 'ਚ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਤ ਭੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਹੜੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਸੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ, ਬੈਨਰਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਗਾਇਕੀ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜਾਗ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ 'ਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਭੁੱਲ ਨਾ ਜਾਵੇ।" "ਫਿਰ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਣਿਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਵੰਸ਼ 'ਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਚਾਹੇ ਆਪਣੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਜੰਗਲ 'ਚ, ਵਿਦੇਸ਼ 'ਚ, ਜਾਂ ਘਰ 'ਤੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਹ ਤਿਆਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।" "ਉਹ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਪस्वੀ, ਤੇ ਸਿੱਧ ਪੁਰਸ਼ ਵਸਦੇ ਹਨ।