ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਵੇ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੈਨਾਯਕ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਦੋ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਫਲ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਤਵੇਂ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸੌਰ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਰਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਉਪਵਾਸ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਆਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਬਲ ਛੱਡ ਕੇ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਵਾਰਸ਼ ਵਰਤਮ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤ्यम ਵਰਤ ਹੈ। ਚੌਦਵੇਂ ਦਿਨ, ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਵੇ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤ੍ਰੈਅੰਬਕ ਵਰਤ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਘ੍ਰਿਤ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੀ ਛਤ ਹੇਠਾਂ ਸੌਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੁਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਵਰਤ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਖਾ ਕੇ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਪਲੇਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਘੋੜਾ ਵਰਤ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ, ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਿਤ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਾਥੀ ਵਰਤ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮ੍ਰਿਦੁ ਵਰਤ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰੁਣ ਵਰਤ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਯਾਣ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਤ ਹੈ। ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਰਾਤੀ ਤਪ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅਠਵੇਂ ਅਤੇ ਚੌਦਵੇਂ ਦਿਨ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਤ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਛਤਰੀ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਵਾਨੀ ਵਰਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਗਿੱਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਕੇ ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਯੁਗ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਯੁ ਵਰਤ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਘਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਸਥਾਨ ਵਰਤ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੰਧੀਆਂ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਭੋਜਨ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਵਰਤ ਹੈ। ਸੋਮ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਨੂੰ, ਲੂਣ ਦਾ ਪਾਤਰਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ ਵਰਤ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਵਨਰ ਦੀ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਵਰਤ ਹੈ। ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਸਾਠ ਉੱਤਮ ਵਰਤਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁ ਦੇ ਸੌ ਚਕਰਾਂ ਲਈ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਠ ਚੰਗੇ ਵਰਤ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੋ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਪਿਆਰੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸਰੀਰਕ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਇਸ ਲਈ, ਮਨ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਪਾਣੀ, ਚਾਹੇ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, "ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਇਹ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਹੈ। ਦਰਭਾ ਘਾਸ਼ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਸ਼ੁਧ ਅਤੇ ਉੱਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੋ। "ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੌਤ ਤੱਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" ਵਾਯੁ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਅਤੇ ਅੱਧ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਹੇ ਜਾਹਨਵੀ, ਜੋ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਨੰਦਿਨੀ ਅਤੇ ਨਲਿਨੀ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਦਕਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਥਵੀ, ਵਿਹਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਾਇਆ, ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਦਿਆਧਰੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਖੇਮਾ, ਜਾਹਨਵੀ, ਸ਼ਾਂਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਦਾਤਾ ਹੋ। ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਨਾਮ ਨ੍ਹਾਉਣ ਸਮੇਂ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਮ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ, ਚਾਰ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਪਾਵੋ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰੋ। "ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੁਆਰਾ ਰੌਂਦੀ ਗਈ, ਹੇ ਮਿੱਟੀ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ, ਜੋ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਮਿੱਟੀ, ਤੁਸੀਂ ਸੌ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਲੋਂ ਉਠਾਈ ਗਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੀ; ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਆਉ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ।" "ਹੇ ਮਿੱਟੀ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ, ਤੈਥੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਧਰਮਵਤੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੜ ਅਤੇ ਆਧਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉੱਠ ਕੇ, ਸਾਫ਼ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੋ; ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਨਾਗਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਭਿਆਨਕ ਸੱਪਾਂ, ਸੁਪਰਣਾਂ, ਰੁੱਖਾਂ, ਗਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ— ਜੋ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ— ਇਹ ਸਭ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।