ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਜੋ ਵੀ ਜਲ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਤਨ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਿਲ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤ੍ਰ, ਜਦੋਂ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਨੰਦ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਸਾਲ ਭਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਗਾਂ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਸੰਖ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਿਰਤਾ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਾਸ ਤੋਂ ਬਚੇ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗਾਂ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਿਰਣ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਹਿੰਸਾ ਵਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤੜਕੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ, ਯਥਾ ਸ਼ਕਤੀ ਭੋਜਨ, ਮਾਲਾ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗਹਣੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੂਰਜ ਵਰਤ ਹੈ। ਆਢ੍ਹ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਣੁ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਵਰਤ ਹੈ। ਇੱਕ ਉੱਤਰਾਯਣ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਤੱਕ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਘਿਉ ਛੱਡ ਦੇਵੋ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਘਿਉ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘਿਉ ਵਾਲਾ ਖੀਰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਰਿੱਤਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਆਰੋਗਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੰਜੀ ਵੇਲੇ ਦੀਵੇ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਵਰਤਦਾ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜੋੜਾ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਜ ਵਰਤ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਤੋਂ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਿਆ ਜੌ ਖਾ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਗੌਰੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਤ ਹੈ। ਚੈਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧੀ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾਨ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਵਰਨ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਿਰਤਾ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਲੂਣ ਛੱਡ ਕੇ, ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੋ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸ ਕੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣੋ। ਇਹ ਸੋਭਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਿਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਮਾਲਾ, ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਪਲ ਸੋਨਾ ਦਿਓ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਕਿ "ਸਰਵਾਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੋ ਬਛੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੋ ਵਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਮੁੜ ਜਨਮ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਮਧੇਨੁ ਵਰਖ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਪਲ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਯਥਾ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਵਲ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਮਧੇਨੁ ਵਰਤ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁੰਦਰ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭੀਮ ਵਰਤ ਹੈ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਵੀਹ ਪਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੁਵਰਨ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਵਰਤ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤ ਸੌ ਕਲਪ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਜਾਂ ਚੈਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ ਅਤੇ ਗੁੜ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਗੁੜ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੌਰੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਵਰਤ, ਉੱਚੀ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਖਵਾਡਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵਰਤ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਲ ਭਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਏ ਅਤੇ ਭੋਜਨ-ਪਾਣੀ ਦਾ ਮਟਕਾ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਰਤ ਹੈ। ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾ ਕੇ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰਪੁਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਗਤੀ ਵਰਤ ਹੈ। ਚਾਰ ਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਰਖਾ-ਰੁਤੂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇੰਦਣ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੇਣੀ, ਉੱਚੀ ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾ ਕੇ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੱਕੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਖੀਰ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵੀ ਵਰਤ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਨੁ ਵਰਤ ਹੈ। ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਨਾਇਕ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਫਲ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੁ ਲੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਟਕਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੌਰ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਰਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਉਪਵਾਸ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੰਧੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਾ ਆਸਥਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਵਰਤ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕੀ ਤੇ, ਵੱਛੜਾ ਛੱਡ ਕੇ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਰਸ਼ ਵਰਤ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਯਥਾ ਸ਼ਕਤੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਹੈ। ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਵਰਤ ਹੈ। ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘਿਉ ਦਾ ਮਟਕਾ ਦਾਨ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਘ੍ਰਿਤ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਰਖਾ-ਰੁਤੂ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਸੌ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸੋ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਵਰਤ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਅੱਗ 'ਤੇ ਨਾ ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ, ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਉੱਤਮ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਫਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਦੀਵੀ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।