ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚਕ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਵਰਤ ਹੈ ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ-ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੁਖ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਚੀਨੀ ਦਾ ਪਾਤਰਾ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹਰ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬਲਦ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਪਲ ਵਰਤ ਹੈ। ਆਸ਼ਾਢ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇਲ ਜਾਂ ਅੰਗਰਾਗੀ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭੋਜਨ ਦੇ ਪਾਤਰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਹਰੀ ਜੀ ਦਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਸੰਤ ਰੁਤੂ ਵਿੱਚ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਤਰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, “ਗੌਰੀ ਜੀ ਮੇਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ” ਕਹੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੌਰੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਯ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਤੇਰਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਅਸ਼ੋਕ ਵ੍ਰਿਖ, ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਲੰਬਾ, ਗੰਨੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰੇ, “ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ” ਕਹੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਮ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਾਢ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਨਖੁਣ ਕੱਟਣ, ਬੈंगਣ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘੀ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਕਾਰਤਿਕੀ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਵਰਤ ਹੈ। ਹੇਮੰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰ ਰੁਤੂ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਦੋ ਸੰਧੀਆਂ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰੇ, “ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮ੍ਰਿਦੁ ਵਰਤ ਹੈ। ਫਾਲਗੁਨ ਤੋਂ ਤੀਜੀ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਲੂਣ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਅੰਤ ਤੇ ਪਲੰਗ, ਘਰ ਅਤੇ ਪਾਤਰ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, “ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ” ਕਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਹੈ। ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਮੌਨ ਵਰਤ ਰਖ ਕੇ, ਅੰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਘੜਾ, ਜੋੜਾ ਵਸਤ੍ਰ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਘੰਟੀ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਰਸਵਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੜ-ਜਨਮ ਨਾਲ ਮੁਸ਼ਕਿਲੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਰਸਵਤ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਰੂਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਰਖੇ, ਆਖ਼ਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸੰਪੰਨਤਾ ਨਾਲ। ਇਹ ਸੰਪੱਤੀ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਸਾਲ ਫਿਰ ਗਾਂ ਅਤੇ ਜਲ ਦਾ ਘੜਾ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਯੁਸ਼ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਥਾ ਵ੍ਰਿਖ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਚਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾਏ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਖ਼ਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਗਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵ੍ਰਿਖ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯਸ਼ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਪੱਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਗੋਬਰ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਬਣਾਕੇ, ਅਟੂਟ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਆਖ਼ਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ, ਅੱਠ ਉਂਗਲਾਂ ਲੰਬਾ, ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਾਮ ਗਾਇਕ ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਮ ਵਰਤ ਹੈ। ਨੌਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਡੇ ਵਾਲੀ ਚੌਕੀ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਆਖ਼ਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸ਼ੇਰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੌ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਅਜੈ। ਇਹ ਵੀਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਦੂਧ ਵਰਤ ਰਖੇ, ਜਿੰਨੇ ਸਾਲ ਕਰ ਸਕੇ, ਆਖ਼ਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਕੇ ਪੰਜ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਪੀਲੀਆਂ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਜਲ ਦੇ ਘੜੇ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੌ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਤਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜਾ-ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਿਤਰ ਵਰਤ ਹੈ। ਚੈਤਰ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਜਿੰਨੀ ਮੰਗੀ ਜਾਵੇ ਉਤਨੀ ਜਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਆਖ਼ਰ ਤੇ ਰਤਨ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਨੰਦ ਵਰਤ ਹੈ। ਸਾਲ ਭਰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਆਖ਼ਰ ਤੇ ਗਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਿਰਤਾ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਜੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਬਚੇ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗਾਂ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਿਰਨ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਹਿੰਸਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਮਾਲਾ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜਾਵੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਕਲਪ ਲਈ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੂਰਜ ਵਰਤ ਹੈ। ਆਸ਼ਾਢ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਰਤ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਤੱਕ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਘੀ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਆਖ਼ਰ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਘੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਚਰਣ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਦੀਪ ਦਾਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਹੋਇਆ ਦੀਪ ਦਾਨ ਕਰੇ... ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ, ਸੰਪੱਤੀ, ਸੁਖ, ਯਸ਼, ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਆਤਮਕ ਉੱਚਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।