ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਸ (ਤੇਰਵੀਂ) ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਦਿਨ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਨਿਭਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੋ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਤੇ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਕਮਲਾਂ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ "ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ", ਸਿਰ ਕੋਲ "ਸਰਵਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ", ਅੱਖਾਂ ਕੋਲ "ਤ੍ਰਿਣੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਅਤੇ ਮਾਥੇ ਕੋਲ "ਹਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ "ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੇ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗਲੇ ਦੀ "ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ" ਵਜੋਂ, ਕੰਨਾਂ ਦੀ "ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ" ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ "ਵਾਮਦੇਵ" ਵਜੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਿਲ ਦੀ ਪੂਜਾ "ਅਘੋਰ ਦਿਲ" ਵਜੋਂ, ਛਾਤੀ ਦੀ "ਤਤਪੁਰੁਸ਼" ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੀ "ਈਸ਼ਾਨ" ਵਜੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ "ਅਨੰਤ ਧਰਮ", ਕਮਰ ਦੀ "ਗਿਆਨ ਰੂਪ" ਅਤੇ ਜੰਘਾਂ ਦੀ "ਅਨੰਤ ਵੈਰਾਗ ਦਾ ਸਿੰਘ" ਵਜੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਗੋਡਿਆਂ ਦੀ "ਅਨੰਤ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ", ਪਿਣਡਲੀਆਂ ਦੀ "ਪ੍ਰਧਾਨ" ਅਤੇ ਟਖਣਿਆਂ ਦੀ "ਆਕਾਸ਼ ਸਰੂਪ" ਵਜੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਦੀ "ਆਕਾਸ਼ ਰੂਪ" ਵਜੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਤੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਲ-ਕੁੰਭ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਪੰਜ ਮੋਤੀ ਜੜੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਹੋਣ, ਇਹ ਸਭ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ, ਘੀ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਣਾ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੌਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼্ণ ਪਕਸ਼ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਯਮ ਸੁਣੋ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਮਹੀਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਇਹ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਰਵੀਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉੱਚਤਮ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਸਥਾਣੁ ਨੂੰ। ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੈ ਪ੍ਰਭੂ, ਫਿਰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਚੰਦ੍ਰਕਲਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਭੀਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਇਸ ਵਰਤ ਵਿਚ ਗੋਮੂਤਰ, ਗੋਬਰ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ—ਇਹ ਗੋਮਯਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪ੍ਰਸਾਦ, ਫਿਰ ਬਿਲਵ ਪੱਤੇ, ਕਪੂਰ, ਅਗਰੂ, ਜੌ, ਤੇ ਕਾਲਾ ਤਿਲ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਹਰ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਮੰਦਾਰਾ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲ, ਧਤੂਰਾ, ਸਿੰਦੁਵਾਰ, ਅਸ਼ੋਕ, ਮੱਲਿਕਾ ਅਤੇ ਪਾਟਲਾ ਫੁੱਲ; ਫਿਰ ਅਰਕ, ਕਦੰਬ, ਸ਼ਤਪਤ੍ਰ ਅਤੇ ਕਮਲ—ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਪਾਰਵਤੀਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ, ਵਿਅੰਜਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਨੀਲੇ ਬਲਦ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ, ਤੇ ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅੱਠ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਲ-ਕੁੰਭ ਸਮੇਤ ਪਲੰਗ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਚਾਵਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਵਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਇਹ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ ਜੋ ਜ੍ਯੇਸ਼ਠ ਸਾਮਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਵਰਤ ਲਏ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੱਚਾ ਅਚਾਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ-ਪ੍ਰਤਿਅੰਗ ਸਹੀ, ਸੁਭਾਵਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ, ਮਾਲਾ, ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਅਚਾਰਿਆ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ। ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਲਤ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਤਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ, ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਜਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਕੁਟੰਬ ਦੀ ਵਾਧੂ, ਅਖੂਟ ਅਨਾਜ, ਚਤੁਰਭੁਜ ਰੂਪ, ਗਣਾਂ ਤੇ ਰਾਜ, ਅਤੇ ਕਈ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਫਲ ਨੂੰ ਨਾਂ ਤਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਨਾ ਇੰਦਰ, ਨਾ ਪਿਤਾਮਹ, ਨਾ ਸਿੱਧ ਗਣ, ਨਾ ਮੈਂ ਖੁਦ, ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਜੀਭਾਂ ਹੋਣ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਇਸ ਮੁਕਤੀਦਾਇਕ ਸ਼ਿਵ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਨਿਰੰਤਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੰਖ ਸੁਰ-ਕੰਯਾਵਾਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੋ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਬੱਚਿਆਂ ਜਾਂ ਅਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਨਾਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਿਨਾਕਪਾਣੀ ਦੇ ਪਰਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਗ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਤੀਜ, ਬਾਰਹਵੀਂ, ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ, ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਪਾਠ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਚਿਤ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਦਵਾਈ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਅਠਾਰਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਹੋਰ ਫਲ ਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਲਦ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਘੀਆ, ਮਾਤਰਾ, ਬੈਗਨ, ਜੈਕਫਲ, ਅਮਰਾਤਕ, ਬੈਲਫਲ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗ ਜਾਂ ਵਾਲੁਕਮ ਆਦਿਕ ਫਲ; ਨਾਰੀਅਲ, ਪੀਪਲ, ਬੇਰ, ਨਿੰਬੂ, ਕੇਲਾ, ਕਸ਼ਮਰ, ਅਨਾਰ—ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਫਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ। ਮੂਲੀ, ਆਵਲਾ, ਜਾਮੁਨ, ਇਮਲੀ, ਅਮਰਦਕ, ਕੈਂਕੋਲਾ, ਇਲਾਈਚੀ, ਤੁੰਡੀਰਾ, ਕਰੀਰਾ, ਕੁਟਜ ਤੇ ਸ਼ਮੀ—ਇਹ ਸਭ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲਾਉਣੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਵਰਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੰਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਪਰਮ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।