ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪੀਲੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੰਡ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇਸ਼ਾਰਾ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਕਮੰਡਲ ਹੋਣ। ਸੂਰਜ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੱਥ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਗਿੱਧ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਵੇ। ਰਹੂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਰਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ, ਢਾਲ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੱਥ, ਤੇ ਨੀਲੇ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ। ਕੇਤੂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਧੂੰਏਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਿੱਧ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀਆਂ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ। ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕੁਟਧਾਰੀ, ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਉਠਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ 108 ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਭੂਤ-ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।" ਫਿਰ ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਪ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ-ਵੇਦ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਾਂਗਾ। ਇਹ ਧਰਮ, ਜੋ ਨੰਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਨੰਦੀ ਤੋਂ ਸ਼ੈਵ ਆਚਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਨਾਰਦ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ, ਨੰਦੀਕੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ: "ਮੈਨੂੰ ਇਥੇ ਸ਼ੈਵ ਆਚਾਰ ਦੱਸੋ।" ਨੰਦੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ੈਵ ਆਚਾਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ 'ਸ਼ਿਵਚਤੁਰਦਸ਼ੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।" ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਤ੍ਰੈਯੋਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ: "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੁਨੇਹਰੀ ਬਲਦ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੌਣ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਪ ਕਰਕੇ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਮਲ, ਸੁਗੰਧੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ 'ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਸਿਰ ਨੂੰ 'ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ 'ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਮੱਥੇ ਨੂੰ 'ਹਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ 'ਚੰਦ੍ਰਮੁਖੀ', ਗਲੇ ਨੂੰ 'ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ', ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ 'ਸਦਿਓਜਾਤ', ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ 'ਵਾਮਦੇਵ' ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਦਿਲ ਨੂੰ 'ਅਘੋਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ', ਛਾਤੀ ਨੂੰ 'ਤਤਪੁਰੁਸ਼', ਪੇਟ ਨੂੰ 'ਈਸ਼ਾਨ' ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਜੋ। ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ 'ਅਨੰਤਧਰਮ', ਕਮਰ ਨੂੰ 'ਜਿਆਨ ਰੂਪ', ران ਨੂੰ 'ਅਨੰਤ ਵੈਰਾਗੀ ਸਿੰਘ' ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਜੋ। ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ 'ਅਨੰਤ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ', ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਨੂੰ 'ਮੁੱਖੀਆ', ਟਖਣਿਆਂ ਨੂੰ 'ਆਕਾਸ਼ ਰੂਪ' ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਜੋ। ਵਾਲ ਤੇ ਪਿੱਠ ਨੂੰ 'ਆਕਾਸ਼ ਸਰੂਪ', ਪੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਤੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਮੰਡਲ ਵਾਲਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬਲਦ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਪੰਜ ਮਣਕਿਆਂ ਦੇ ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਦੁਆ ਕਰੀਏ ਕਿ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਦਿਓਜਾਤ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਘਿਉ ਦਾ ਭਾਗ ਖਾ ਕੇ, ਉੱਤਰੀ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸੋਵੋ। ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੌਨ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਭੋਜਨ ਕਰੋ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਪਰ ਹੁਣ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਚਾਰ ਸੁਣੋ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੇਕ ਮਹੀਨੇ: "ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਰਵੀਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ", "ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਸਥਾਣੂ ਨੂੰ", "ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਚੰਦ੍ਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ", "ਭੀਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਉਮੂਤ੍ਰ, ਗੋਬਰ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘਿਉ, ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ—ਇਹ ਪੰਜ ਗਉ-ਉਤਪਾਦ, ਫਿਰ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ, ਕਪੂਰ, ਅਗਰ, ਜੌ, ਤੇ ਕਾਲਾ ਤਿਲ, ਇਹ ਸਭ ਹਰੇਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਮੰਦਾਰਾ, ਮਾਲਤੀ, ਧਤੂਰਾ, ਸਿੰਦੁਵਾਰ, ਅਸ਼ੋਕ, ਮੱਲਿਕਾ, ਪਾਟਲਾ, ਅਰਕ, ਕਦੰਬ, ਸ਼ਤਪਤ੍ਰ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਹਰੇਕ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਪਾਰਵਤੀਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ, ਵਿਅੰਜਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ। ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਨੀਲੇ ਬਲਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਬਲਦ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਅੱਠ ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਤੇ ਕਮੰਡਲ ਵਾਲਾ ਵਿਛੌਣਾ ਦਿਓ। ਤਾਮੇ ਦੀ ਥਾਲੀ 'ਤੇ ਚਾਵਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਵੈਦਿਕ ਵਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਇਹ ਦਾਨ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ ਜੋ ਜ੍ਯੇਸ਼ਠ ਸਾਮਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਵਰਤ ਧਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੱਚਾ ਅਚਾਰਯ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਪੂਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਮ੍ਰਿਦੁ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਮਾਲਾ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਅਚਾਰਯ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹਨੂੰ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਧਨ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਲਤ ਕਰਮ ਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਜਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਕੁਟੰਬ ਦੀ ਵਾਧੂ, ਅਖੁੱਟ ਭੋਜਨ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ, ਗਣਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।