ਜੋ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਲਕਸ਼ ਹੋਮ ਨੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਆਨੰਦ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਪਤਨੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਉਹ ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਯੋਗ ਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਭਾਗ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਭਾਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਤਮਜ (ਸਵੈ-ਭੂ) ਵੱਲੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੋਟੀ ਹੋਮ, ਲਕਸ਼ ਹੋਮ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਉੱਦਮ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਫਲ ਹੋਣ। ਕੋਟੀ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਆਹਵਾਨ ਅਤੇ ਵਿਦਾਈ ਲਈ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੇ ਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਦਾਂਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵੇਦੀ, ਮੰਡਪ ਅਤੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਕੋਟੀ ਹੋਮ ਦੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਚਾਰ ਹੱਥ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਚੌਰਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਯੋਨੀ ਅਤੇ ਮੁੰਹ ਹੋਣ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਮਰਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਕਮਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਦੋ ਅੰਗੁਠੇ ਹੋਵੇ, ਦੂਜੀ ਤਿੰਨ ਅੰਗੁਠੇ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਕਮਰ ਚੌੜਾਈ ਅਤੇ ਉਚਾਈ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਅੰਗੁਠੇ ਦੀ ਹੋਵੇ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਕਮਰਾਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਦੋ ਅੰਗੁਠੇ ਦੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਯੋਨੀ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਇੱਕ ਬਾਹ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਚੌੜਾਈ ਛੇ ਜਾਂ ਸੱਤ ਅੰਗੁਠੇ, ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਕਛੂਏ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ, ਅਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਦੋ ਅੰਗੁਠੇ ਉੱਚੀ। ਇਹ ਹਥਨੀ ਦੇ ਹੋਠ ਵਾਂਗ ਦਿਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਲੰਬੀ ਅਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ। ਹਰ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਹ ਯੋਨੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਪਰੋਂ, ਕਮਰ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਪੀਪਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੋਟੀ ਹੋਮ ਦੀ ਵੇਦੀ ਚਾਰ ਬਾਹ ਲੰਮੀ, ਚੌਰਸ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੰਢਿਆਂ ਅਤੇ ਉਚਾਈ ਦੀ ਮਾਪ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੀ ਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੰਡਪ ਸੋਲਾਂ ਹੱਥ ਲੰਮਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਾਲਾ। ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬਾਹਵ੍ਰਿਚ ਨੂੰ ਬਿਠਾਓ। ਦੱਖਣੀ ਵੱਲ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਪੱਛਮੀ ਵੱਲ ਸਾਮਵੇਦ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਵੱਲ ਅਥਰਵੇਦ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਬਿਠਾਓ। ਹੋਮ ਦੇ ਅੱਠ ਹੋਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੱਲ ਬਾਰਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਸਤ੍ਰ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਪੂਰਵਕ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰੋ। ਬਾਹਵ੍ਰਿਚ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬੈਠ ਕੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਰਾਤ੍ਰੀ-ਸੂਕਤ, ਰੌਦ੍ਰ, ਪਵਮਾਨ, ਸੁਮੰਗਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਹਿਮਨ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ਾਕਤ, ਸ਼ਾਕ੍ਰ, ਸੌਮਯ, ਕੌਸ਼ਮਾਂਡ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਹਿਮਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਚਾਂਦੋਗ ਸੋਪਰਣ, ਵੈਰਾਜ, ਆਗਨੇਯ, ਰੁਦ੍ਰਸੰਹਿਤਾ, ਜੈਸ਼ਠਮਾਸ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਹਿਮਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਅਥਰਵੇਦ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੌਰ, ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਾਕੁਨਕ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਜਯ-ਹਿਮਨ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਹੋਮ ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਵਾਰੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਸਮੇਂ ਵੀ ਉਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣੇ ਹਨ। ਵਸੋਰਧਾਰਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਕਸ਼ ਹੋਮ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਕੋਟੀ ਹੋਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਿਰਕਾਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਗ੍ਰਹ ਯਜਨਾਂ ਬਾਰੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਆਠ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਕੋਟੀ ਹੋਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕਰੋੜ ਭ੍ਰੂਣ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਕੋਟੀ ਹੋਮ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਨਵਗ੍ਰਹ ਯਜਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਸ਼ੀਕਰਨ, ਅਭਿਚਾਰ, ਉਚਾਟਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਮ ਦੀ ਵਿਧੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਚਾਟਨ ਲਈ, ਵੇਦੀ ਗੋਲਾਕਾਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਕੰਢਿਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਇੱਕ ਬਾਹ ਚੌੜੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਾਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਗਾਏ ਦੇ ਪਿੱਤ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ, ਅਤੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰੁ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ। ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬਿਲਵ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੈ-ਭੂ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਨੇ ਆਦਿ ਤੋਂ ਆਖ ਕੇ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ 'ਸੁਮਿਤ੍ਰਿਆ ਨ ਆਪ ਔਧਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬਿਲਵ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਕਮਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਵੇ। ਇੱਥੇ, ਨ ਵ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਨ ਘੜਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ; ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਘਰਵਾਲਾ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਉੱਤਮ ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਤਾ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੈਰ ਅਤੇ ਅਭਿਚਾਰ ਲਈ ਤਿਕੋਣੀ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕੰਢੇ ਹੋਣ, ਕੋਨੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਚੌੜਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਲਾਲ ਪੱਗ ਅਤੇ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਹੋਮ ਕਰਨ। ਤਿੰਨ ਨਵੇਂ ਪਾਤਰ, ਲਾਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਜ ਦੇ ਹੱਡੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਰੱਖਣ। ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਅਪਮੰਗਲ ਦੀ ਧਿਆਨ ਧਰ ਕੇ, ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ। ਮੰਦੇ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ ਅਤੇ 'ਹੁੰ ਫਟ' ਉਚਾਰੋ। ਬਾਜ ਅਭਿਚਾਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸਤਰਾ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰੋ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਉਸਤਰਾ ਚਲਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ। ਗ੍ਰਹ ਯਜਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੜ ਵੈਰ ਜਾਂ ਅਭਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰੋ; ਇਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਕਰਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰੇ।