ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਲੱਖਾਂ ਰਾਜੇ ਬੈਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ਚਰਜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਮুনি ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਪੂਜਨਯ ਮুনি, ਮੈਂ ਇਹ ਅਸਮਾਨ੍ਯ ਸੁਖ ਤੇ ਚਮਕ ਕਿਹੜੇ ਧਰਮ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ? ਇਹ ਪਰਮ ਤੇਜ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਕਿਵੇਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?" ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇੱਕ ਵਾਰ ਲੀਲਾਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਵਿਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ। ਚਉਦਵੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਧੀਵਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੌਂਡਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਸੋਣਾਰ ਨੌਕਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੋਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ।" "ਉਹ ਦਰਖ਼ਤ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਕੰਮ ਸੀ। ਸ਼ੌਂਡਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਚਮਕਾਏ, ਤੇ ਲੀਲਾਵਤੀ ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਕੋਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।" "ਲੀਲਾਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਨਿਰਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਹੋਰ ਫਰਜ ਵੀ ਨਿਭਾਏ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਾ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ।" "ਉਹ ਸੋਣਾਰ, ਭਾਵੇਂ ਗਰੀਬ ਸੀ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨੀ ਆਤਮਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਕੋਈ ਦਾਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਉਹੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਹ ਸੋਣਾਰ ਹੋ, ਜੋ ਹੁਣ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਭਾਨੁਮਤੀ ਨੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਮਕਾਇਆ।" "ਉਸ ਚਮਕ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੂਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤਤਾ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਆਦਿਕ ਦਸ ਗੁਣਾ ਦਾਨ ਕਰੋ।" "ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਧਰਮੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਆਦਿਕ ਦਾਨ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।" "ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਆਦਮੀ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖੇ, ਛੂਹੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮੰਦੇ ਸਪਨੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ, ਜੋ ਇਹ ਸਭ ਪਹਾੜ ਵਾਲੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?" ਫਿਰ ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਕ ਵਾਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ, ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਧਨ ਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗ੍ਰਹਿ-ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ। ਜੇ ਵਾਧਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਮੰਦ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਯਜਨ ਕਰੇ। ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਿੱਦਾਂ ਹੋਵੇ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।" "ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ।" "ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੱਸਣ, ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਦਾ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗ੍ਰਹਿ-ਯਜਨ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਪਹਿਲਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ, ਦੂਜਾ ਲੱਖ ਆਹੁਤੀਆਂ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਆਹੁਤੀਆਂ। ਨੌ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਯਜਨ ਕੁੰਡ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਚੌੜਾ ਚੌਕਠ ਬਣਾਓ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਕੰਢਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਤਨਾ ਹੀ ਉੱਚਾ ਜਿੰਨਾ ਚੌੜਾ, ਇਕ ਚੌਕਠਾ ਬਣਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਵੇ।" "ਅੱਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ; ਫਿਰ ਵੀਹ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ, ਇੰਨੇ ਦੇਵਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।" "ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਮੰਗਲ, ਬੁੱਧ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਸ਼ੁਕਰ, ਸ਼ਨੀ, ਰਾਹੂ ਅਤੇ ਕੇਤੂ—ਇਹ ਗ੍ਰਹਿ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲ, ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਪਸ਼ਚਿਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨੀ, ਦੱਖਣ-ਪਸ਼ਚਿਮ ਵਿੱਚ ਰਾਹੂ, ਉੱਤਰ-ਪਸ਼ਚਿਮ ਵਿੱਚ ਕੇਤੂ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ।" "ਸੂਰਜ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ਿਵ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਉਮਾ, ਮੰਗਲ ਦਾ ਸਕੰਦਾ, ਬੁੱਧ ਦਾ ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ੁਕਰ ਦਾ ਇੰਦਰ, ਸ਼ਨੀ ਦਾ ਯਮ, ਰਾਹੂ ਦਾ ਕਾਲ, ਤੇ ਕੇਤੂ ਦਾ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਜਾਣੋ।" "ਸਭ ਦੇ ਉੱਤੇ ਅਗਨਿ, ਜਲ, ਧਰਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਹਨ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸੱਪ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਨਾਇਕ, ਦੁਰਗਾ, ਵਾਯੂ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ ਵੀ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਲਾਲ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ, ਬੁੱਧ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਪੀਲਾ, ਸ਼ਨੀ ਤੇ ਰਾਹੂ ਨੂੰ ਕਾਲਾ, ਕੇਤੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਧੂੰਏਂ ਵਰਗਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।" "ਰੰਗੀਨ ਚੂਰਨ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਉੱਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਫਲ-ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਛਤਰੀ ਬਣਾਓ।" "ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਚਾਵਲ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਘਿਉ ਵਾਲਾ ਖੀਰ, ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਗੇਂਹੂ ਦੇ ਪੂਰੇ, ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਘਿਉ-ਚਾਵਲ, ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਦਾਲ-ਚਾਵਲ, ਰਾਹੂ ਨੂੰ ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਤੇ ਧੂਮਕੇਤੂਆਂ ਨੂੰ ਰੰਗੀਨ ਚਾਵਲ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜੋ।" "ਉਸ ਯਜਨ ਕੁੰਡ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਆਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਫਲ ਤੇ ਜੋੜੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਨਿਰਮਲ ਘੜਾ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਪੰਜ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ।" "ਸਭ ਨਦੀਆਂ, ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ, ਝੀਲਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ-ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸੰਧਿ ਸਥਾਨ, ਰਸਤੇ, ਚੂਹਿਆਂ ਦੇ ਬਿਲ, ਤਲਾਬ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਚਰਾਗਾਹ—ਇਹ ਸਭ ਸੱਦੇ ਜਾਂ।" "ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਔਸ਼ਧੀ ਵਾਲੇ ਜਲ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਲਿਆਓ, ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਰੱਖੋ।" "ਸਭ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਆਉਣ, ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਯਜਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।