ਬੇਅੰਤ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਦਾਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਦਾ ਅਧੀਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਅਜੈਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਹੀਣ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪਹਾੜ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਇਸ ਪਹਾੜ ਦਾ ਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾ ਭਾਰ ਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਸੌ ਪਲਾ, ਅਤੇ ਨਿਊਨਤਮ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਧਾ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਘੱਟ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਪਲਾ ਵੀ ਦੇ ਦੇਵੇ, ਪਰ ਮੰਨ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਨਾ ਆਵੇ। ਹਰ ਕਾਰਜ, ਜਿਵੇਂ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸਹਾਇਕ ਛੋਟੇ ਪਹਾੜ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾਨ ਸਮੇਂ, ਦਾਨੀ ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇ: "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੀਜ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗਰਭ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਥਰ ਦੇ ਢੇਰ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ, ਪੁਣਯਾਤਮਾ ਹੋ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਸੌ ਯੁਗ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਿਤ੍ਯ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਸ ਦ੍ਰੋਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਿਊਨਤਮ ਤਿੰਨ ਨਾਲ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੀ ਪਹਾੜ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਤਿਲ, ਕੁਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਫਲੀ, ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਮਧੁ ਦੇ ਵਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ। ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਹੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਪਾਹ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵੀਹ ਮਾਪਾਂ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਦੱਸ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਿਊਨਤਮ ਪੰਜ ਨਾਲ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵੇ, ਪਰ ਕੰਜੂਸੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਪਾਹ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕਪਾਹ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ। ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ, ਮੈਂ ਘਿਉ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਰਸਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਮਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘਿਉ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵੀਹ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਦੱਸ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਿਊਨਤਮ ਪੰਜ ਨਾਲ। ਜੇ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪਹਾੜ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਛੋਟੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਘੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਧਾਨ ਦੇ ਬਰਤਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜੇ ਰੱਖਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਣਾ, ਉਪਰੋਂ ਸ਼ੱਕਰਕੰਡੀ ਅਤੇ ਫਲ ਲਾਉਣੇ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਕਰਨੇ। ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਇਹ ਪਹਾੜ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖ ਕੇ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ। ਘਿਉ ਅਮਰ ਚਮਕ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੰਕਰ, ਸੰਸਾਰ-ਆਤਮਾ, ਘਿਉ ਦੀ ਲੌ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ। ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਘਿਉ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਘਿਉ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੰਸਾਂ, ਬਗਲੇ, ਘੰਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥੀ ਤੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਰਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰਲਯ ਤਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਸੌ, ਨਿਊਨਤਮ ਤਿੰਨ ਸੌ ਮੋਤੀ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਛੋਟੇ ਪਹਾੜ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣੇ। ਪੰਡਿਤ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਜ੍ਰ ਅਤੇ ਗੋਮੇਦ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਬਣਾਵੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੰਦਰਨੀਲ ਰਤਨ, ਅਤੇ ਪਦਮਰਾਗ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰੇ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਿਮਲਾਚਲ ਪਹਾੜ, ਵੈਦੂਰਯ ਅਤੇ ਵਿਦ੍ਰੁਮ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਪਦਮਰਾਗ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਹਰ ਚੀਜ਼ ਇੱਥੇ ਵੀ ਅਨਾਜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵੀ ਬਣਾਉਣੇ। ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣੀ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋ, ਤਦ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ। ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਜੀਵਨ-ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਹਾੜ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਸਮੇਂ ਤਕ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਲੋਕਾਂ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।