ਹੋਣਹਾਰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ, ਜੋ ਆਪ ਖੁਦ ਅੰਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਵੀ ਅੰਨ ਹੀ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅੰਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅੰਨ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੁਗੰਧਤ ਸੁਆਗਤ ਨਾਲ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੂਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ ਸੋਲਾਂ ਦ੍ਰੋਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਧਯਮ ਅੱਧ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨਿਮਨ ਚਾਰ ਨਾਲ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਇੱਕ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਾਲੇ ਛੋਟੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਲੋਕਪਾਲ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਝੀਲਾਂ, ਕਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਲੂਣ ਦੀ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹਰੇਕ ਖਾਣੇ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੂਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਇਹ ਸਦਾ ਹੀ ਸ਼ਿਵ-ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ। ਲੂਣ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਲੂਣ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੁੜ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਦਸ ਭਾਰਾ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮਧਯਮ ਪੰਜ ਨਾਲ, ਨਿਮਨ ਤਿੰਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਘੱਟ ਸਮਰਥ ਵਾਲਾ ਅੱਧ ਨਾਲ ਬਣਾਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਆਮੰਤ੍ਰਣ, ਪੂਜਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਦੀ ਅਰਚਨਾ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅੱਗ ਦੇ ਹੋਮ, ਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰੇ: ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਾਰਦਨ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਮਵੇਦ, ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਓਮ, ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਵਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਗੁੜ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਾਗ ਦਿਆਨ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਭਰਾ ਹੋ, ਪਾਰਵਤੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਤ ਹੋ ਕੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੁਵਰਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉੱਤਮ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਮਧਯਮ ਪੰਜ ਸੌ ਦਾ, ਨਿਮਨ ਅੱਧ ਦਾ, ਅਤੇ ਘੱਟ ਸਮਰਥ ਵਾਲਾ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਪਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਪਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਲ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਅੰਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ। "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੀਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗਰਭ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਤੂੰ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਢੇਰ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" "ਤੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਸੁਵਰਨ ਪਹਾੜ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸੁਵਰਨ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਿਲ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਿੱਤ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਸ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ, ਮਧਯਮ ਪੰਜ ਦਾ, ਨਿਮਨ ਤਿੰਨ ਦਾ ਤਿਲ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਵੀ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਦਾਨ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ: "ਤਿਲ, ਕੁਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਾਸ਼ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ, ਮਧੁ ਦੇ ਵਧੇ ਸਮੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ।" "ਤਿਲ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਿਲ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ।" ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਚੰਗਾ ਤਿਲ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਵਾਪਸੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਰਾਂ ਦੇ ਸੁਖ, ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਰੂਈ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਹੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੂਈ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੀਹ ਮਾਪਾਂ ਦਾ, ਮਧਯਮ ਦਸ ਦਾ, ਨਿਮਨ ਪੰਜ ਦਾ, ਅਤੇ ਘੱਟ ਸਮਰਥ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਰ ਡੁੱਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੇਵੇ। ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਅੰਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਨਿਯਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਤੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਓੜਕ ਹੈਂ, ਹੇ ਰੂਈ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ।" ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰੂਈ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਘਿਉਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਅਮਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।