ਜਦੋਂ ਮੰਡਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮਟਕੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਧਨ-ਸਮਪੱਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਮੰਡਾਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਮੰਡਾਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਹੇ ਸੂਰਜ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਡਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇ।" ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮੰਡਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੀਵਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਮੰਡਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ, 'ਸ਼ੁਭਾ ਸਪਤਮੀ', ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਸ ਸ਼ੁਭਾ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਅਰੰਭ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਗੌਧੂਲੀ ਰੰਗ ਦੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤੂਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜੋ ਅਤੇ ਕਹੋ: "ਹੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਸ਼੍ਰਯਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਰੀਰ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋ।" ਫਿਰ, ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ ਮਾਤਰਾ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬਲਦ ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ, ਘੀ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਸਮੇਤ, ਦੋ ਵਾਰ ਨਿਯਮਿਤ ਸਮੇਂ 'ਆਰਯਮਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ' ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਿਆਂ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਪੰਚਗਵਯ ਪੀ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਦਿਆਨੁਕੂਲ ਸੋ ਜਾਓ, ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਇੱਕ ਵਸਤ੍ਰ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਬਲਦ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਕ ਖੱਟ, ਗੰਨੇ ਦੀ ਲਾਠੀ, ਗੁੜ, ਪੂਰਾ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਲੰਗ, ਬਰਤਨ ਅਤੇ ਆਸਣ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਥ ਤਿਲ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬਲਦ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਹੋ, "ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।" ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸਮਪੱਤੀ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਨਵੇਂ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਣ-ਹੱਤਿਆ ਤੇ ਸੌ ਗਰਭ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਮਹਾਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਦਾਨ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਪਤਮੀ, ਸੱਤ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਿਰਕਾਰ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਹੈ, ਹੇ ਦੁੱਖ ਨਾਸਕ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਜਾਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਭੈ ਤੋਂ ਉਬਾਰ ਸਕੇ ਅਤੇ ਸਮਪੱਤੀ ਵੀ ਦੇਵੇ?" ਇਸ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਇਹ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੂਲ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਇਹ ਗੁਪਤ ਵਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਾਜ ਹੈ।" ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹਲਕਾ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਕੇ। ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕੇਸ਼ਵ ਜਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ, "ਮੈਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਯੋਗਤਾਪੂਰਕ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੰਚਗਵਯ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਿੰਡੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਲਕੜਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਜੋ ਜਲ ਉੱਤੇ ਵਿਛੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਤੇ ਕੰਦਰਪ, ਕਮਰ ਤੇ ਮਾਧਵ, ਪੇਟ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ, ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਨਾਭੀ ਤੇ ਪਦਮਨਾਭ, ਹਿਰਦੇ ਤੇ ਮਨਮਥ, ਛਾਤੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰ, ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਮਧੁਜਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਬਾਂਏ ਹੱਥ ਤੇ, ਗਦਾ-ਧਾਰੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਤੇ, ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਗਲੇ ਤੇ, ਯਜਨਮੁਖ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨੱਕ ਤੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ, ਵਾਮਨ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਮਾਧਵ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ, ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ ਦੇ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਤੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਿਰ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਫਲਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੰਡਲ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਸਥੰਡਿਲਾ ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਇਹ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਰਤਨੀ ਆਕਾਰ ਦਾ, ਸਮਤਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰਫਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਮਿਟੀ ਦੀਆਂ ਮੇੜਾਂ ਹੋਣ। ਮੇੜਾਂ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋ ਉਂਗਲ ਚੌੜੀਆਂ ਹੋਣ, ਤੇ ਸਥੰਡਿਲਾ ਉੱਤੇ ਕੰਧ ਅੱਠ ਉਂਗਲ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ। ਦਰਿਆ ਦੀ ਰੇਤ ਨਾਲ, ਸੂਤੀ ਦੀ ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਟੋਕਰੀ ਨੂੰ ਸਥੰਡਿਲਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। "ਦੇਵੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸ਼੍ਰੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਵਰਖਾ, ਆਨੰਦ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰੰਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਵਿਸ਼ੋਕਾ, ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਓ; ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਪੱਤੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਲਈ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਟੋਕਰੀ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਫਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਹਰ ਰਾਤ, ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਗੀਤ, ਨਾਚ ਆਦਿ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਪਹਰ ਰਾਤ ਦੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਸੋ ਕੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਜੋੜੇ, ਵਸਤ੍ਰ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਲੇਪ ਦੇ ਕੇ, ਜੋ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਵਿਹੜੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। "ਜੋ ਜਲ ਉੱਤੇ ਵਿਛੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ, ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੇ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਆਨੰਦ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਆਖਿਰਕਾਰ ਪਰਮ ਗਤੀ ਦਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।