ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਪੂਰੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਇਹ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮਿੱਠੇ ਚੀਨੀ ਵਾਲਾ ਮੰਜਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਸਮਰੱਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਇਕ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਘਰ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ, ਜਾਂ ਸੌ, ਜਾਂ ਦੱਸ, ਜਾਂ ਇਕ, ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਸਮੇਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੋੜਾ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀਆਂ, ਜੋ ਚੌਲ ਅਤੇ ਜੌ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਚੀਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਚੀਨੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ "ਚੀਨੀ ਸਪਤਮੀ" ਹੈ, ਜੋ ਘੋੜਾ-ਯਜਨਾ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰੇ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਜਾਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ "ਕਮਲ ਸਪਤਮੀ" ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਸੰਤ ਦੇ ਸੁੱਚੇ ਸਪਤਮੀ ਦਿਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਫੈਦ ਰਾਈ ਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਜੋੜੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਹਿਣਾ ਹੈ: "ਕਮਲ-ਹਸਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਤੇਜਸਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਫਿਰ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੋਵੇਂ ਵੇਲੇ ਜਲ-ਕੁੰਭ ਸਮੇਤ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਪੜਾ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਭੂਰੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ, ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪ ਖਾਣਾ, ਪਰ ਮਾਸ ਤੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਚਣਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਧਨ ਦੀ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਜਲੀ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਮੰਜਾ, ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਦੁੱਧਾਰੂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਮਾਨ ਜਿਵੇਂ ਪਾਤਰੇ, ਆਸਨ, ਦੀਵੇ ਆਦਿ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਮਲ ਸਪਤਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਧਨ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਖਿਰਕਾਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਧਨ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ "ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ" ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਈ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਖਾਣਾ, ਫਿਰ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਲਈ ਦੰਦਕਾਸਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਯਥੋਚਿਤ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਦਾਰਾ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਨਾ, ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਅੱਠ ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਇਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਜੋ ਕਮਲ ਹਥ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇ, ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਅੱਠ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ, ਦੱਖਣੀ, ਪੱਛਮੀ ਆਦਿ ਪੰਖੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮਾਂ 'ਸੂਰਜ', 'ਅਰਕ', 'ਅਰਯਮਨ', 'ਵੇਦਧਾਮਾ', 'ਚੰਡਭਾਨੁ', 'ਪੂਸ਼ਣ', 'ਆਨੰਦ' ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ-ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਭੋਜਨ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਵੇਦ-ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ, ਫਿਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਘਰੇਸਤੀ ਮਨੁੱਖ ਤੇਲ ਤੇ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਸਾਲ ਭਰ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਧਨ ਦੀ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਇਹੀ ਭੇਟ ਪਾਤਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। "ਮੰਦਾਰਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੰਦਾਰਾ ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਸੂਰਜ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।" ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ ਯੁਗ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਰਸਮ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਜੋਤ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ "ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ" ਦੀ ਵੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਪਾਠ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਉੰਗਣੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕ ਗੋਰੀ ਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿਣਾ: "ਹੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਜਗਤ ਦੀ ਆਸਥਾਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਕਿ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ।" ਫਿਰ, ਇਕ ਪ੍ਰਸਤ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਢੇਰ, ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਪਾਤਰਾ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਤੇ ਭੋਜਨ, ਘੀ ਅਤੇ ਮਿਠੇ ਚੌਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੋਵੇਂ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਇਹ ਭੇਟ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਕਹਿਣਾ "ਅਰਯਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨ, ਭਗਤੀ, ਨਿਰਮਲਤਾ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਕਪਟਤਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਉੱਚਾਈ, ਸੁਖ, ਆਨੰਦ, ਅਤੇ ਸੁਰਗ-ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।