ਇਹ ਧਰਮਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਸੰਤ ਮਾਹਾਤਮਿਆਂ ਨੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ਼ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਦਿਨ, ਨਿਯਮਤ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਇੱਕ ਪਲੇ ਭਰ ਚੀਨੀ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦਿਆਂ: “ਸੂਰਜ ਦੇਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।” ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਦਿਨ ਵੀ, ਪੂਰੇ ਨਿਯਮ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਫਲ ਦਾਨ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਚੀਨੀ ਦੇ ਭਰੇ ਭਾਂਡੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਵਰਤ ਸਾਲ ਭਰ ਹਰ ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਨਿਯਮਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਇਹ ਨਾਮ ਜਪੋ: “ਭਾਨੁ, ਅਰਕ, ਰਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੂਰਿਆ, ਸ਼ਕ੍ਰ, ਹਰੀ, ਸ਼ਿਵ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਵਿਭਾਵਸੁ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ, ਵਰੁਣ—ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।” ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਨਾਮ ਜਪੋ ਅਤੇ ਪੱਖ ਪੱਖ ਤੇ ਫਲ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਚੀਨੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਦੇਵ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ: “ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਣ।” ਜੋ ਇਹ ਸੱਤਵਾਂ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੱਦ ਪਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਦਾ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੀਹ-ਇੱਕ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਭਵਿਖ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੰਗਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੀਨੀ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਤਿਲ ਵਰਤੋ ਅਤੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ। ਸਾਫ਼ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਕਮਲ ਬਣਾਉ, ਅਤੇ ਉੱਤੇ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਧੂਪ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਘੜਾ ਤੇ ਚੀਨੀ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੋ: “ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਵੇਦਵਾਦੀ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੋ—ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿਓ।” ਫਿਰ, ਪੰਜਗਵਯ ਪੀ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋ ਜਾਓ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬੀਤਣ ਤੇ, ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਨਿਤਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੀਨੀ, ਘਿਉ ਤੇ ਖੀਰ ਖਵਾਓ; ਆਪ ਤੇਲ ਤੇ ਨਮਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਸਯਮ ਵਿੱਚ ਰਹੋ। ਇਹ ਕਰਮ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਕਰੋ; ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਚੀਨੀ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਤੇ ਖਟੀਆ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਜੇ ਯੋਗਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ, ਸਾਰੇ ਜਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਤੇ ਘਰ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹਜ਼ਾਰ, ਸੌ, ਦਸ, ਇੱਕ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਿੱਕਾ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੋੜਾ ਵੀ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਦਿਓ; ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪਾਪ ਲੱਗੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀਆਂ, ਉਹ ਚਾਵਲ ਤੇ ਜੌ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਚੀਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਚੀਨੀ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ, ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਇਹ ਚੀਨੀ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਬੁਰਾਈਆਂ ਹਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਚੋਟੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਸੁਣਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਮਲ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੇ ਕੇਵਲ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੀ ਸਾਫ਼ ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਸਾਰਸੋਂ ਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਬਣਾਓ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਖੋ: “ਕਮਲ-ਹਸਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” ਹੇ ਸੂਰਜਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ, ਦਿਨ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਵੇਲੇ, ਇਸਨੂੰ ਘੜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਪੜਾ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗਹਣੇ ਦੇ ਕੇ, ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਭੂਰੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬੀਤਣ ਤੇ, ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ, ਤੇ ਆਪ ਮਾਸ ਤੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਇਹ ਰਿਵਾਜ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾ ਨਾ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਕਰੋ। ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਖਟੀਆ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਜਿਹੜੇ ਭਾਂਡੇ, ਆਸਨ, ਦੀਵੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਜਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਚਾਹੀਦੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਜੋ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਮਲ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਅਟੱਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।