ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਭ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਕੇਕ, ਗੇਹੂੰ ਅਤੇ ਚਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਇਚ্ছਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਚਸਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ: ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਰਾਈ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਲਾਸ਼ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਥਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪੀਲੇ ਉਕਲ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ; ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰੋ। ਫਿਰ, "ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਾਕ ਦੇ ਮਾਸਟਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ," ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉਸ ਦੇ ਗ੍ਰਹ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਸਮੇਂ, ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇਚ্ছਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਧਨਵੰਤ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਧਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਵਰਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਸਵਰਗ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇਵੇ।" ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾਈ ਗਈ: "ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਆਦਰਯੋਗ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਦੁਖ ਹਟਾਉਂਦੀ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ਰਕਰਾ ਸਪਤਮੀ, ਕਮਲਾ ਸਪਤਮੀ, ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਾ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਰਤਾਂ ਅੰਤਹੀਨ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਚਲਕ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕਲਿਆਣਿਨੀ ਜਾਂ ਵਿਜਯਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੂਧ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਮਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਮੱਧ ਵਿਚ ਗੋਲ ਕੇਂਦਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਰ ਪਤੀ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਪਤੀ 'ਤੇ "ਤਪਾਨਾਯ", ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ 'ਤੇ "ਮਾਰਤੰਡ", ਦੱਖਣ 'ਤੇ "ਦਿਵਾਕਰ", ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ 'ਤੇ "ਵਿਧਾਤਰੀ", ਪੱਛਮ 'ਤੇ "ਵਰੁਣ", ਪੱਛਮ-ਉੱਤਰ 'ਤੇ "ਭਾਸਕਰ", ਉੱਤਰ 'ਤੇ "ਵਿਕਰਤਨਾ", ਅਤੇ ਅੱਠਵੀਂ ਪਤੀ 'ਤੇ "ਰਵੀ" ਦਾ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ, ਅੰਤ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਖਿਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਅਤੇ ਦੀਪ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਫਲ, ਭੋਜਨ, ਧੂਪ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਉਕਲ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਪੂਰਵਕ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਗੁੜ ਅਤੇ ਲੂਣ ਵੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਵਿਆਹ੍ਰਤੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੁੜ, ਦੂਧ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਤਿਲ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੂਧ-ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਖਾਓ। ਖਾਣ ਮਗਰੋਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਿਡਾਲਾ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਘੀ ਦਾ ਪਾਤਰ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਗਹਣਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਿਓ। "ਸੂਰਜ, ਸਰਵੋਚ ਆਤਮਾ, ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ," ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਵਰਤ ਰੱਖੋ। ਤੇਰਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਤੇਰਾਂ ਗਾਂ—ਜੋ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਦੁਧ ਦਿੰਨ ਵਾਲੀਆਂ—ਦਾਨ ਕਰੋ। ਜੇ ਦਨ-ਦੌਲਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਗਾਂ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਦਨ-ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਠੱਗੀ ਨਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੋਹ ਪਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਜਿਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਅੰਤਹੀਨ ਜੀਵਨ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪ ਹਟਾਉਂਦਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਭ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ। "ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ," ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।" ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਲਕ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦੰਦ ਮੰਜ ਕੇ, ਦਾਲ-ਚਾਵਲ ਖਾ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਰਹੋ। ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਸਨਾਨ ਤੇ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਕੰਨੈਰ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਤੇ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਜੋੜੇ ਨਾਲ, "ਸੂਰਜ ਨੂੰ!" ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। "ਜਿਵੇਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦੁਖ-ਰਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਮੈਂ ਵੀ ਦੁਖ-ਰਹਿਤ ਹੋਵਾਂ; ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਚ ਰਹੇ," ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ; ਸੌਣ ਮਗਰੋਂ, ਗਾਂ ਦੇ ਮੂਤਰ ਪੀ ਕੇ, ਉਠ ਕੇ, ਨਿਤ ਕਰਮ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ, ਗੁੜ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ, ਵਸਤ੍ਰ ਜੋੜਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਤੇਲ ਤੇ ਲੂਣ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ, ਮੌਨ ਰਹੋ, ਤੇ ਜੋ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ। ਇਹ ਵਿਧੀ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਮਾਘ ਚਲਕ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆਉਣ ਤੱਕ, ਰੱਖੋ। ਵਰਤ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਘੜਾ, ਸਜੀ ਹੋਈ ਪਲੰਗ ਤੇ ਪਲੰਗ-ਸਾਮਾਨ, ਅਤੇ ਪੀਲੀ, ਦੁਧ ਦਿੰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਜੋ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਸਪਤਮੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਦਾ, ਦਨ-ਦੌਲਤ ਵਿਚ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੌ ਕਰੋੜ ਤੇ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਕਦੇ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਰੋਗ ਤੇ ਦੁਖ-ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਇਚ্ছਾ ਮੰਗਦਾ, ਉਹ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਇਚ্ছਾ-ਰਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ, ਤੇ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। "ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਰਤ—ਫਲ ਸਪਤਮੀ—ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।