ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਗਹਿਰੀ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਚਾਰ ਪਾਤੀਲੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵਿਅੰਜਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਾਤੀਲੇ ਲਾਲ ਸ਼ਾਲੀ ਚੌਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਦਮਰਾਗ ਨਾਮਕ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਇਹ ਚਾਰ ਪਾਤੀਲੇ ਘਰ ਦੇ ਚਾਰ ਕੋਣਾਂ 'ਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਵੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਾਤੀਲਾ, ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਦੁੱਧ ਵੱਟਣ ਵਾਲੀ ਪਾਤੀਲੀ, ਇਕ ਗਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਇਕ ਨਰਮ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਪਸ਼ੂ, ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਜੋ ਸੱਤ ਕਪੜਿਆਂ 'ਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸਭ ਭੇਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਜੋ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤੀਲੇ 'ਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੇਠ ਲੇ ਗੁੜ ਅਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ, ਇਕ ਸੰਜਮੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲਏ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਪਖੰਡੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਕ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਥਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, "ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ," ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਨਾਲ। ਇਸੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਭੌਮ ਭੇਟ, ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਅਤੇ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਲੰਗ ਵੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਵਸਤੂ, ਉਹ ਭੀ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਅਮਰ ਪੁੰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ। ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ, ਘੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਬਿਨਾਂ ਨਮਕ ਵਾਲੀ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਅੰਗਾਰਕ ਅਸ਼ਟਕ ਵ੍ਰਤ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ: ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਜਰੂਰ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਰਿਗੁ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ ਵਿਦਾ ਲੈ ਲਈ, ਅਤੇ ਦੈਤ ਨੇ ਤਮਾਮ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਦ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਅਮਰ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। "ਇਸੇ ਹੋਵੇ," ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਪਲਾਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਮਤਕਾਰਿਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੀ ਧਨ-ਧੰਨ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਉਗਣ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਾਤੀਲੇ 'ਚ, ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ, ਸਫੈਦ ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਚੌਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਂਦੀ, ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਸਮਾਨ 'ਸਾਮ' ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰ ਹੈ: "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਭਰਿਗੁ ਪੁੱਤਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਇਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ, ਇਹ ਅਰਘਿਆ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਉਗਣ 'ਤੇ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਭਾਰਤ, ਇਹ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀਆਂ ਇਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਭ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਕੇਕ, ਗੇਹੂੰ ਅਤੇ ਚਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ, ਤਿੰਨ ਇਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ, ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਚਸਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਪਾਤੀਲੇ 'ਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੋਵੇ, ਰੱਖੋ। ਪੀਲੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਪੀਲਾ ਕਪੜਾ, ਰਾਈ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਲਾਸ਼ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਥ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ। ਪੀਲੇ ਉੰਗਲ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ; ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਇਕ ਗਾਂ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਮੰਤਰ ਹੈ: "ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਚਸਪਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬਾਰ-ਬਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੋ।" ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਗ੍ਰਹ-ਪਰਿਵਰਤਨ 'ਤੇ, ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਸੁਭ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀਆਂ ਇਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਕੋਈ ਐਸਾ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਸਵਰਗ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ।" ਉੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: "ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਪਤਮੀ ਵ੍ਰਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਲਿਆਣਿਨੀ ਜਾਂ ਵਿਜਯਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਕਰਾ ਸਪਤਮੀ, ਕਮਲਾ ਸਪਤਮੀ, ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਾ ਸਪਤਮੀ, ਇਹ ਸਭ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤਹਿਨ ਫਲ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਚੰਨ ਦੀ ਸਪਤਮੀ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਲਿਆਣਿਨੀ ਜਾਂ ਵਿਜਯਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਅਟੁੱਟ ਚੌਲ ਨਾਲ ਕਮਲ ਬਣਾਓ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਗੋਲ ਕੇਂਦਰ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਹਰ ਪੱਤੀ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚੌਲ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪੂਰਬੀ ਪੱਤੀ 'ਤੇ 'ਤਪਨਾਏ', ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ 'ਤੇ 'ਮਾਰਤੰਡ', ਦੱਖਣ 'ਤੇ 'ਦਿਵਾਕਰ', ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਵਿਧਾਤ੍ਰੀ', ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਵਰੁਣ', ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਭਾਸਕਰ', ਉੱਤਰ 'ਤੇ 'ਵਿਕਰਤਨਾ', ਅਤੇ ਅੱਠਵੀਂ ਪੱਤੀ 'ਤੇ 'ਰਵੀ'। ਸ਼ੁਰੂ, ਅੰਤ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿਓ। ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ, ਫਲ, ਭੋਜਨ, ਧੂਪ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਨਮਕ ਦੀ ਭੇਟ ਵੀ ਦਿਓ। ਫਿਰ, ਵਿਆਹ੍ਰਤੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰੋ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੁੜ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਤਿਲ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਾਤੀਲਾ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੋ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਖਾਓ। ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੇਦ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਬਿਡਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਦੇ ਪਾਤੀਲੇ 'ਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਾਤੀਲਾ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰੀਤਾਂ, ਭਗਤੀ, ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਮਰ ਪੁੰਨ, ਸਫਲਤਾ, ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।