ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ, ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀਰੋਚਨ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵ੍ਰਤ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ! ਇਹ ਤਾਂ ਪਰਮ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾਪਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿੰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ!" ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ, ਹੇ ਦੈਤਿਆ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਭਾਰਗਵ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮੁੜ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਦਾਨ ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਕੀ ਸੀ।" ਉਸਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, "ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਅੰਗਾਰਕ (ਮੰਗਲਵਾਰ) ਆਵੇ, ਤਦ ਦਾਨਵ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਿਕਣ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਰਸਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੂਦਰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬੈਠੇ, ਭੌਮ (ਮੰਗਲ) ਦੀ ਯਾਦ ਕਰੇ ਅਤੇ ਵਿਅੰਜਨ ਤੋਂ ਵਿਰਤੀ ਰਹੇ।" "ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅੰਗਣ ਨੂੰ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲਿਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਵਣੀਆਂ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸਜਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁੰਕਮ ਨਾਲ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ; ਜੇ ਕੁੰਕਮ ਨ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਣ, ਲਾਲ ਸ਼ਾਲੀ ਚੌਲ ਅਤੇ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਣ। ਇਹ ਪਾਤਰ ਚਾਰੇ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਮਾਲਾਵਾਂ ਆਦਿ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰੋ।" "ਇੱਕ ਗੌਰਾਂਗ ਗਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਹੰਡੀ, ਕਾਂਸ ਦੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਹੰਡੀ, ਬੱਚੜੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਸੁਖਣੀ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨੀ ਮੂਰਤੀ, ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਗੁੜ ਤੇ ਘਿਉ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਸੁਚੱਜੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਲਈ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਦਿਓ। ਕਦੇ ਵੀ ਕਪਟੀ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਓ, ਸਿਰਫ਼ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿਓ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੋ:" "ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ (ਸ਼ਿਵ) ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ, ਲਾਲ ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਇਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੁਹਰਾ ਕੇ, ਭੌਮ ਦਾਨ, ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਲੰਗ ਵੀ ਦਿਓ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਚਾਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਐਸੇ ਗੁਣੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਜੋ ਅਖੂਟ ਪੁੰਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।" "ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਵਿਦਾ ਦਿਓ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਮਕ ਰਹਿਤ, ਘਿਉ ਮਿਲਿਆ ਭੋਜਨ ਖਾਓ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਅੰਗਾਰਕ ਅਸ਼ਟਕ ਵ੍ਰਤ ਚਾਰ ਜਾਂ ਵੱਧ ਵਾਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਸਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਪ੍ਰਤੀ ਜਨਮ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਜਰੂਰ ਕਰ।" ਇਹ ਸਭ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਕੇ, ਭਾਰਗਵ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਇਸਨੂੰ ਅਖੂਟ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਦੈਤਿਆ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ" ਆਖ ਕੇ ਪਿਪਪਲਾਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਉਦੇ ਸਮੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ, ਚਿੱਟਾ ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਚੌਲ ਭਰ ਕੇ, ਸ਼ੁਕਰ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਚਾਂਦੀ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਾਮਗਾਇਕ (ਸਾਮ ਵੇਦ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ) ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ: "ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੁਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਅਰਘਯ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਉਦੇ ਤੇ ਜਾਂ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਭ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ, ਗੇਹੂੰ ਅਤੇ ਚਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਨ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤਿੰਨ ਇਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਾਚਸਪਤੀ (ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ: ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਚਾਰਯ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋਵੇ। ਪੀਲੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਓ, ਰਾਈ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਲਾਸ਼ ਤੇ ਅਸ਼ਵਥ (ਪੀਪਲ) ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਗਾਊ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪੀਲੀ ਉੰਗੁਲੀਆਂ ਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਘਿਉ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ; ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂ ਸਮੇਤ ਦਿਓ: "ਹੇ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਾਣੀ ਦੇ ਮਾਸਟਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਹੜਾ ਕ੍ਰੂਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਜੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉਸਦੇ ਗੋਚਰ ਸਮੇਂ, ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਤਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਸੁਵਰਗ, ਸੁਖ ਤੇ ਆਰੋਗਤਾ ਦੇਵੇ।" ਤਦ ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਸੰਬੰਧੀ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਂਦੀ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਰਕਰਾ ਸਪਤਮੀ, ਕਮਲਾ ਸਪਤਮੀ, ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ, ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਭੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਇਹ ਪਾਵਨ ਸ਼ਬਦ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਅਤੇ ਪੂਜਾਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਫਲ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।