ਇਕ ਵਾਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੁਖਾਂ ਅਤੇ ਇਲਾਹੀ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ—ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਅਜੇਤ ਹਨ—ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਹ ਸਭ ਨਾਰੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਤੋਂ ਉਸ ਇਲਾਹੀ ਨਗਰੀ, ਉਸਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਘਰਾਂ, ਦੁਆਰਕਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤੁਲਯ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਹ ਨਾਰੀਅਾਂ ਬੋਲੀਅਾਂ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੁੱਟੇਰੇਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਾਂ; ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।” ਫਿਰ ਉਹ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀਆਂ, “ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੇਸ਼ਵ ਵਲੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਵਿਸ਼ਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ?” ਉਹ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀਆਂ, “ਹੇ ਤਪਸਵੀ! ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵੀ ਦੱਸੋ।” ਫਿਰ ਦਾਲਭਯ ਅਤੇ ਚੈਕਿਤਾਇਨ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਧਰਮ ਸਮਝਾਉਣਗੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਜਲ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸੀ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ, ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਧੀਆਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਸੀ। ਗਰੂਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਨਾਰਾਇਣ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਸਾਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ।” ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਹਾਂ—ਵਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ—ਮਿਲੇ। ਮਧੁ ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਸੇਜ ਦੇਣ ਦਾ ਵਰ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਨਾਰਾਇਣ ਤੁਹਾਡੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਣਗੇ। ਪਰ, ਮੇਰੀ ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮਪੱਤੀ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਵੋਗੀਆਂ, ਲੁੱਟੇਰੇਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚੱਕੀਆਂ ਜਾਵੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੋਗੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ, ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਿਆਨੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ ਹੋ। ਹੁਣ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਅਸੁਰ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਵਿਆਹੀਆਂ ਜਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੁੱਟ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉ, ਅਤੇ ਇਲਾਹੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੋ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹੋ। ਰਾਜੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ-ਸਮਪੱਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੀਆਂ।” “ਜੋ ਕੋਈ, ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਆਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਪਰ ਜੋ ਠੱਗ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਚੋ।” “ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਮੰਗਲ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰੋ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਮੰਨੋ।” “ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਵਰਤ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।” “ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਹੀ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪੁਸ਼ਯਾ ਜਾਂ ਪੁਨਰਵਸੂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।” “ਉਸ ਸਮੇਂ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਵਾਲਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ (ਕਾਮਦੇਵ) ਦੀ ਵੀ ਸਾਕਸ਼ੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪ ਕੇ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।” “ਮੈਂ ਵਾਸਨਾ ਲਈ ਚਰਨ, ਮੋਹ ਲਈ ਪਿੰਡਲੀਆਂ, ਕਾਮ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮੰਨ ਕੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗ, ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਗੁਦਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ—ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” “ਨਾਭੀ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਅਤੇ ਪੇਟ ਵੀ; ਦਿਲ ਹਿਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।” “ਗਲਾ ਲਾਲਸਾ ਲਈ, ਵੈਕੁੰਠ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਲਈ, ਮੂੰਹ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ; ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਫੁੱਲ-ਧਨੁਸ਼ ਲਈ, ਸੱਜਾ ਫੁੱਲ-ਤੀਰ ਲਈ ਹੈ।” “ਮਨ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਸਿਰ ਰਾਜਤਾ ਲਈ, ਵਾਲ ਖੇਡ ਲਈ; ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰੋ।” “ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ, ਪਾਸ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ ਧਾਰੀ, ਗਦਾ-ਧਾਰੀ, ਪੀਲੇ ਵਿਅਕਤ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਚਕਰ ਵਾਲੇ ਹਨ।” “ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਕਾਮ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਸ਼ਾਂਤੀ, ਪ੍ਰੀਤ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਸਮਪੱਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਕਾਮ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਔਰਤ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।” “ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਵੇਦ ਪਾਠੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਗ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਣ, ਉਸ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।” “ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲੀ ਚੌਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ, ਘਿਉ ਦੇ ਪਾਤਰ ਸਮੇਤ ਦਿਓ, ਆਖਦੇ ਹੋਏ, ‘ਮਾਧਵ ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।’” “ਉਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜੋ ਭੋਜਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਿਓ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ‘ਇਹ ਆਨੰਦ ਲਈ ਕਾਮ ਹੈ।’” “ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਗੇ, ਔਰਤ ਕਰੇ; ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਹੱਸ ਕੇ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ।” “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਐਤਵਾਰ, ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ ਚੌਲ ਦੇਵੇ, ਤੇਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ।” “ਫਿਰ, ਤੇਰਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਵਾਲਾ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੇਜ ਦੇਵੇ।” “ਉਸ ਉੱਤੇ ਤਕੀਆ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੀ ਚਾਦਰ, ਦੀਵਾ, ਜੁੱਤੀ, ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਆਸਨ ਹੋਣ;” “ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ, ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ, ਚੂੜੀਆਂ, ਧੂਪ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਵੇ।” “ਕਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਚਰੀ ਨੂੰ ਗੁੜ ਦੀ ਹੰਡੀ ਉੱਤੇ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ ਬਿਠਾਏ।” “ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੀ ਛੜੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵੀ ਦਿਓ।” “ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਸਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ।” “ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਬਣਿਆ ਰਹੇ।” “ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੇਦ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ, ‘ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ?’” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਨਾਰੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜੀਵਨ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਮਝਦੀਆਂ ਅਤੇ ਅਮਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।