ਇਕ ਵਾਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਇੱਕ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਲਈ ਉਹ ਨਮਕ-ਮਸਾਲਾ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੈਦਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅੱਠ ਕਦਮ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ; ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਪਾਤਰੇ, ਗਾਂ, ਬਿਛੋਣ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬਹੁਤ ਬਿਛੋਣ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਬਿਛੋਣ, ਸਮੂਹ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਸਮੇਤ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡੀ ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਤੇ ਆਸਰਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਰਖਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰ। ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ; ਭੀਮ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਕਲਿਆਣਿਨੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਜੁਗ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਆਰੰਭਕ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਇਸ ਦੀ ਯਾਦ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਭੀਰਾ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਵਿਚ, ਹੁਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਜਾਂ ਵਪਾਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਜਾਂ ਪੁਲੋਮਾ ਦੀ ਧੀ ਹੋ ਕੇ, ਜਾਂ ਪੁਰੁਹੁਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ; ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਉਹੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਇਨ੍ਹਾ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ; ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਸੂਰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਰਮ ਵਸੂਆਂ ਨੇ, ਮਹਿੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਲੱਖਾਂ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਲੀ ਜੁਗ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਤੇ ਅਸੀਮ ਵਜੋਂ ਐਲਾਨ ਕਰੇਗਾ; ਜੇ ਪੂਰਵਜ ਨਰਕ ਵਿਚ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਅਤੇ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਮਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਲਿਆਣਿਨੀ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਮਨਾਇਆ; ਇਹ ਭੀਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਅਨੰਤ ਪੂਣ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਬਣੇਗਾ। ਭੀਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਵਰਣਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਪਾਰੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਚਲਣ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਜੁਗ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਵਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ, ਕੋਇਲਾਂ ਅਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ, ਫੁੱਲਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਝੂਮਦੇ, ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਲਾਸ਼ਕ, ਮ੍ਰਿਗ-ਨੇਤ੍ਰ, ਚੰਨ-ਮਾਲਾ ਵਾਲਾ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਂਬ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਜੇਤੂ, ਰਸਤੇ ਆ ਕੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਵਾਂਗ ਸਰੂਪ, ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਜਲ ਰਹੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਵਧੇਗਾ। ਫਿਰ, ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇਗਾ: "ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਲੋਭ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਵੋਗੇ।" ਜਦ ਸ਼ਾਰੰਗਧਨੁ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਾਪ-ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹੇਗਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਅਨੰਤ ਆਤਮਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਗੁਲਾਮ ਬਣ ਗਏ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸੇਗਾ। ਦਾਲਭਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੇਗਾ; ਉਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਗੁਲਾਮ ਹੋ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਦਵਾਰਕਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟ ਗਿਆ, ਮੌਸਲਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ—ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤੇ ਗਏ, ਅਰਜੁਨ ਵੀ ਹਾਰਿਆ, ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਗੁਲਾਮ ਬਣ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਹ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਹ ਰਹੀਆਂ, ਤਦ ਚਤੁਰਮੁਖ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਦਾਲਭਿਆ, ਜੋ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਇਆ। ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ, ਰੋਦੀਆਂ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੀਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸੁਖ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਲੇਪ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ—ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਅਜੈਯ—ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀਆਂ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਦੀਆਂ: "ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਹਿਰ, ਅਨੇਕ ਰਤਨ-ਮੰਦਿਰ, ਦਵਾਰਕਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੇਵ-ਸਰੂਪ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।" "ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲੁੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਹਟੀਆਂ; ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਕੇਸ਼ਵ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹੋ; ਪਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਕਸੂਰਤੀਆਂ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਗਈਆਂ?" "ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ, ਕਸੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਦੱਸੋ; ਦਾਲਭਿਆ ਅਤੇ ਚੈਕਿਤਾਯਨ ਫਿਰ ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਗੇ।" "ਇੱਕ ਵਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਾਨਸਾ ਝੀਲ ਵਿਚ ਜਲ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸੀ, ਨਾਰਦ ਆਇਆ।" "ਤੁਸੀਂ, ਅੱਗ ਦੇ ਸੁਤੀਆਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਸੀ; ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਨਮਨ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਯੋਗ-ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਨਾਰਾਇਣ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦਾ? ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਓ।'" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ—ਵਰ ਤੇ ਸ਼ਾਪ—ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲੇ: ਮਧੁ ਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਦੋਹਰੀ ਚਾਦਰ ਦੇਣ ਨਾਲ।" "ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।" "ਮੇਰੀ ਸੋਭਾ ਤੇ ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਇਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨਮਨ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ, ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਵੋਗੇ, ਤੇ ਕਸੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੋਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਪੂਰਬਜਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਮਨਚਾਹੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਚਤੁਰਮੁਖ ਦੀ ਸਮਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।