ਕ੍ਰਤਵੀਰਯ ਨੇ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਪਾਏ ਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਜੁਗਤ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।” ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਸਪਤਮੀ-ਸਨਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਏ, ਜਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਰਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਮ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਜਪ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਨਮ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਉਹ ਤਿਥੀ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਜਾਂ ਬੀਮਾਰਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਵਿਧੀ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਨਾਲ ਲੀਪ ਕੇ, ਇੱਕ ਅੱਗ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਲਾਲ ਚੌਲ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੱਤ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਘਿਉ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਥੇ, ਅਰਕ ਅਤੇ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੌ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੱਲ ਅੱਠ ਸੌ ਆਹੁਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਕਲਪ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮੁੜ ਅੱਠ ਸੌ ਹੋਰ ਆਹੁਤੀਆਂ। ਹਵਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੌਰ ਤੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਫੜ ਕੇ, ਚਾਰ ਕੋਣਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਮੰਗਲਮਈ ਘੜੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਪੰਜਵਾਂ ਘੜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਘੜਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਤੀਰਥ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਰਤਨਾਂ, ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਪੰਜ ਗਵਯਾ (ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ), ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ, ਫਲ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਫ ਮਿੱਟੀ, ਜੋ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਚਿਟੀ ਦੇ ਟੀਲੇ, ਸੰਗਮ, ਤਲਾਬ ਅਤੇ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਤੋਂ ਲਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ ਰਤਨ ਭਰੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੱਧਲੇ ਘੜੇ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੂਰਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸੱਤ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਮਾਂ ਦੀ ਕੋਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਉਂਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹੇ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਇੰਦਰ, ਲੋਕਪਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਮਹੇਸ਼, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮਿਤ੍ਰ, ਸ਼ਨੀ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ, ਨਾਂ ਹੀ ਬੱਚੇ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਓ ਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਦੇਣ। ਫਿਰ, ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀਆਂ ਸੱਤ ਔਰਤਾਂ, ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਪੂਰਵਕ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਧਰਮਰਾਜ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਮਾ, ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਸੋਨਾ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਅਤੇ ਘਿਉ-ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਖੀਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਅਚਾਰਯ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਇਹ ਬੱਚਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵੇ।” ਜੋ ਕੁਝ ਦੁਖ, ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਜਾਂ ਪਾਪ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅੱਗ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਾਸੁ, ਸਕੰਦ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਮੰਦ ਬਲਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸਦਾ ਬਚਾਵਣ।” ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਕ ਗਉਧੂਲੀ ਗਾਂ, ਧਨੁਸ਼ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਰਵੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨੈਵੇਦਯ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਾਦ ਬਚ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ “ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ” ਕਹਿ ਕੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਅਚੰਭੇ, ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਕਰਨੀ ਬਹੁਤ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਰਤਾਰ ਦੀ ਜਨਮ ਤਾਰੀਖ ਜਾਂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਂਤਿ ਲਈ ਇਹ ਕਰਮ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੰਝ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਦੇ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਿਧੀ ਨਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਦਾ ਇਹ ਸਨਾਨ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨਯ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਯੁਸ਼ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਉਥੋਂ ਅੰਤਰਧਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਉੱਤਮ ਸਪਤਮੀ-ਸਨਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਮਹਾਨ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ, ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਿਹਤ ਸੂਰਜ ਤੋਂ, ਧਨ ਅੱਗ ਤੋਂ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਜਨਾਰਦਨ ਤੋਂ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਧੀ ਮਹਾਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲਾਭ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਥੰਤਰਾ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਸਿਹਤ, ਅਖੰਡ ਸੁਖ-ਸਮਪੱਤੀ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਅਧੋਕਸ਼ਜ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਅਣਜਾਣ ਹੈ? ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਕਿ ਘੱਟ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਕਰਤਾਰ, ਉਮਾ ਪਤੀ, ਸਭ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਰਾਥੰਤਰਾ ਕਲਪ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਤੇਈਵਾਂ ਕਲਪ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਵਰਾਹ ਕਲਪ ਆਵੇਗਾ। ਉਸਦੇ ਸ਼ੁਭ ਮਾਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਸੱਤਵਾਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਨਾਮਕ ਮਾਨਵੰਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਥੇ ਅਠਾਈਵੀਂ ਦੁਆਪਰ ਯੁੱਗ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ਿ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ, ਰੋਹਿਣੀਪੁਤ੍ਰ ਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਕਂਸ ਆਦਿਕ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੇ। ਦੁਆਰਾਵਤੀ ਨਗਰੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਹੁਣ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਲਾਹੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੋਵੇਗੀ। ਟਵਸ਼ਟਾ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਇਸ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰਪਤੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ।