ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਜਾ ਵ੍ਰਤ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ "ਆਰਦ੍ਰਾਨੰਦਕਰੀ" ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਆਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਤਾਰੀਖ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਆਸ਼ਾਢ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮ੍ਰਿਗ, ਹਸਤ ਜਾਂ ਮੂਲ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਵਾਲੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਿੱਟੀ ਸੁਗੰਧ ਲਾ ਕੇ, ਭਗਵਤੀ ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: "ਵਾਸੁਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਜੰਘਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੁੱਖ ਨਾਸਕ ਦੇ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਜੰਘਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰੰਭਾ ਲਈ, ਕਮਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਲਈ, ਨਿਬੜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਦਿਤਿਆ ਦੇਵੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਭੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮਾਧਵੀ ਲਈ, ਛਾਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਭਵਾ ਦੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਚੰਦਰਧਾਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉਤਕੰਠਿਨੀ ਅਤੇ ਨੀਲਕੰਠ ਹਰਾ ਲਈ, ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਮਲਧਾਰੀ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲਈ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਰਿਰੰਭਿਨੀ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਹਰਾ ਲਈ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਮੁਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਲਈ, ਮੁਸਕਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਖੇਲਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਕਤ੍ਰ ਦੇ ਲਈ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮਦਨਾਵਾਸਿਨੀ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ਵਧਾਮਾ ਲਈ, ਭਾਂਵਾਂ ਦੀ ਨ੍ਰਿਤਪ੍ਰਿਆ ਤੇ ਤਾਂਡਵੇਸ਼ ਲਈ, ਮੱਥੇ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹ ਲਈ, ਸਿਰਮੌਰ ਦੀ ਸਵਾਹਾ ਤੇ ਗੰਗਾਧਰ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਕਾਲ ਰੂਪ, ਚਿਹਰੇ, ਚਰਨ ਅਤੇ ਹੱਥ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਅਪਕ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ-ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੰਗੀਨ ਗੁਲਾਲ ਨਾਲ ਕਮਲ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਬਣਾਉਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਗੁਲਾਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਕੰਗਣ, ਸੁਆਸਤਿਕ, ਅੰਕੁਸ਼ ਜਾਂ ਚਾਮਰ ਹੋਣ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੀ, ਸੋਨਾ, ਇਕ ਕਰਛੀ ਅਤੇ ਚਾਵਲ-ਮਿਸ਼੍ਰਤ ਪਾਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਪੱਖਵਾਰੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਰਛੀ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਟਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤਿਲ ਦੇ ਘੜੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਚੰਦਨ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਚੰਦਨ ਲੇਪ, ਕੇਸਰ ਪਾਣੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਸੀੰਗ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਟਾ-ਪਾਣੀ, ਕੁਸ਼ਟ ਚੂਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਉਸ਼ੀਰਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਜੌ ਦੇ ਆਟੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਪੱਖਵਾਰੇ ਇਹ ਚੱਖਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਪੂਜਾ ਲਈ ਉੱਤਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਗੌਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ, ਮੰਗਲਮਈ, ਲਲਿਤਾ ਭਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਭਾਗ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀ ਦੇਣ।" ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ, ਲੂਣ, ਗੁੜ ਦਾ ਘੜਾ, ਸਾਰਜਿਕਾ, ਚੰਦਨ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਪੱਟੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਮਾ-ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਗੰਨੇ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਰੂਈ ਦੀ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਤਕੀਆ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਣਾ, "ਗੌਰੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ।" ਇਹ ਤੀਜਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਆਰਦ੍ਰਾਨੰਦਕਰੀ ਵਰਤ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਨੰਦ, ਧਨ, ਸੁਖ-ਸਮૃੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਵਰਤ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ, ਕੁਆਰੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਹਰ ਪੱਖਵਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ-ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਿਕਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਤਿੰਨ ਯੁਗ ਤੱਕ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਤਰੀ, ਚਾਹੇ ਸੁਹਾਗਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਇਹ ਤੀਜਾ ਵਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ, ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤੀਜਾ ਵਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਜ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਵਰਤ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਥੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਅਖੁੱਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਵੀ ਅਖੁੱਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੂਟ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ "ਅਖੁੱਟ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਅਟੂਟ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਦੇਣ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਖੁੱਟ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਜੰਜ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ: "ਮਧੁਸੂਦਨ! ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਪਤੀ-ਪਤਨੀ, ਸਾਕ-ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਮੇਲ ਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇਗੀ? ਮਾਧਵ, ਇਹ ਦੱਸੋ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਨ। ਸਰਸਵਤੀ ਵਰਤ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰਨਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸਰਸਵਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਭਗਤ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਰਵਿਵਾਰ ਨੂੰ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਖਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਸੰਬੰਧੀ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਵਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ, ਆਨੰਦ, ਅਖੁੱਟ ਫਲ, ਵਿਦਿਆ, ਸੁਮੇਲ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ, ਪਰਮ ਧਾਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।