ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਦੁੱਧ, ਪੱਕੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਤਲੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ, ਅਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੇਕ ਰੱਖਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਮਾਘ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ, ਕੁਮੁਦਾ, ਮਾਧਵੀ, ਗੌਰੀ, ਰੰਭਾ, ਭਦਰਾ, ਜਯਾ, ਸ਼ਿਵਾ, ਉਮਾ, ਰਤੀ, ਸਤੀ, ਮੰਗਲਾ ਅਤੇ ਰਤਿਲਾਲਸਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਣੇ ਹਨ ਤੇ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, "ਸਭ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ।" ਹਰ ਥਾਂ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਲੈਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਸਦਾ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਜੇ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੋ ਤਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਮਾਘ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਚੀਨੀ ਰੱਖਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਗੌਰੀ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਕਮੰਡਲ ਧਾਰੀ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਚਿੱਟੇ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਿੱਟਿਆਂ ਗੋਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੁੱਖ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਤਰ ਤੇ ਕਪੜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਣੇ ਹਨ ਤੇ ਕਹਿਣਾ "ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਰਸਕਲਯਾਣਿਨੀ ਵਰਤ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਜੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਔਰਤ, ਕੁਆਰੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਨਾਲ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਦਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਲੀ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰ-ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗੇਵਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਚਰਨ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਤੀਜਾ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਰਦ੍ਰਾਨੰਦਕਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਆষਾੜ੍ਹ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਦ ਆਸ਼ਾੜ੍ਹ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮ੍ਰਿਗ, ਹਸਤ ਜਾਂ ਮੂਲ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦਰਭਾ ਵਾਲੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਿਧੀਵਤ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੀ ਸੁਗੰਧ ਲਾ ਕੇ, ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ, ਮਹਾਨ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਚਿੱਟੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਵਾਸੁਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਜੰਘਿਆਂ ਨੂੰ, ਦੁੱਖ ਨਾਸਕ ਦੇ ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਫਿਰ, ਰੰਭਾ ਲਈ ਜੰਘਿਆਂ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਕਮਰ, ਆਦਿਤਿਆ ਦੇਵੀ ਲਈ ਕੂਲ੍ਹਿਆਂ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਨਾਭੀ ਮਾਧਵੀ ਨੂੰ, ਛਾਤੀਆਂ ਭਾਵਾ ਨੂੰ, ਚੰਦਰਧਾਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ, ਗਲੇ ਉਤਕੰਠਿਨੀ ਨੂੰ, ਨੀਲਕੰਠ ਹਰਾ ਨੂੰ, ਹੱਥਾਂ ਕਮਲਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਬਾਂਹਾਂ ਪਰਿਰੰਭਿਨੀ ਨੂੰ, ਹਰਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਮੂੰਹ ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਨੂੰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ, ਮੁਸਕਾਨ ਹਾਸਿਨੀ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵਮੁਖੀ ਨੂੰ, ਅੱਖਾਂ ਮਦਨਾਵਾਸਿਨੀ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵਧਾਮਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਭੌਂਹ ਨ੍ਰਿਤਯਪ੍ਰਿਆ ਨੂੰ, ਤਾਂਡਵਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਮੱਥਾ ਇੰਦਰਾਣੀ ਨੂੰ, ਹਵ੍ਯਵਾਹ ਨੂੰ, ਸਿਰ ਤੇ ਸਵਾਹਾ ਨੂੰ, ਗੰਗਾਧਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਸਰਵਜਨਿਕ ਰੂਪ, ਚਿਹਰੇ, ਚਰਨ, ਹੱਥ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰੰਗੀਨ ਗੁਲਾਲ ਨਾਲ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ। ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਕੰਗਣ, ਸਵਸਤਿਕ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਚਾਮਰ ਆਦਿ ਬਣਾਉਣੇ ਹਨ। ਜਿੰਨੇ ਗੁਲਾਲ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ, ਹਰ ਪੱਖ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਰ ਘੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਾਤਰਾਂ, ਚਮਚ ਤੇ ਚਾਵਲ-ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੋਰ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਚਾਰ ਪਾਤਰ ਆਟੇ ਦੇ, ਫਿਰ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪਾਤਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ। ਚੰਦਨ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲ ਪਾਣੀ, ਚੰਦਨ ਲੇਪ, ਕੇਸਰ ਪਾਣੀ, ਜਮਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਟਾ ਪਾਣੀ, ਕੁਸ਼ਟਾ ਪਾਊਡਰ ਪਾਣੀ, ਉਸ਼ੀਰਾ ਪਾਣੀ, ਜੌ ਦੇ ਆਟੇ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਤਿਲ ਪਾਣੀ ਚੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਹਰ ਪੱਖ ਇਹ ਚੱਖਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਲਈ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ। ਦਾਨ ਸਮੇਂ ਇਹ ਮੰਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਗੌਰੀ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਲਲਿਤਾ ਭਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਭਾਗ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ।" ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਨਮਕ, ਗੁੜ ਦਾ ਮਟਕਾ, ਸਾਰਜਿਕਾ, ਚੰਦਨ, ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਕਪੜਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਮਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਗੰਨੇ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਰੂਈ ਵਾਲਾ ਵਿਛੋਨਾ ਤੇ ਤਕੀਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਗੌਰੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਇਹ ਤੀਜਾ ਆਰਦ੍ਰਾਨੰਦਕਰੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਆਨੰਦ, ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸਿਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਔਰਤ, ਕੁਆਰੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਪੱਖ, ਮੰਤ੍ਰ-ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਰੁਦਰਾਣੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਵਾਪਸੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਪਾਠ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਦਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਿਆਹੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ, ਇਹ ਤੀਜਾ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਸਕ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਅਖੀਰਕਾਰ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਤੀਜਾ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦੇ, ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਜਾਂ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਖੂਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨਿਆਂ ਦਾ ਫਲ ਅਖੂਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।