ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਬਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੁਰਤਾਵਾਸਿਨੀ ਨੂੰ ਕਮਰ, ਚੰਪਕਪ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਰਾਨਾਂ, ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਘੁੱਟਣ ਤੇ ਪਿੰਡਲੀਆਂ, ਗਾਇਤਰੀ ਨੂੰ ਟਖਣੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਾਧਰਾ ਨੂੰ ਪੈਰ, ਵਿਸ਼ਵਕਾ ਨੂੰ ਸੀਸ, ਭਵਾਨੀ, ਕਾਮਿਨੀ ਅਤੇ ਕਾਮਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਨੰਦਾ, ਸੁਨੰਦਾ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵੈਰ-ਭਾਵ ਦੇ। ਇਸ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਦੋ ਜੋੜੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਭੇਂਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਮੁਦਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੂਣ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਛੱਡਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ: ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਲੂਣ, ਫਾਲਗੁਣ ਵਿੱਚ ਗੁੜ, ਚੈਤਰ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਅਤੇ ਤਿਲ, ਮਾਧਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ, ਜੈਠ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਅਢਾਰ੍ਹ ਵਿੱਚ ਜੀਰਾ, ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ, ਭਾਦਰੋਂ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ, ਅਸੂਜ ਵਿੱਚ ਘਿਉ, ਕੱਤਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ, ਮੱਘਰ ਵਿੱਚ ਧਨੀਆ, ਅਤੇ ਪੋਹ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਛੱਡਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਵੇਲਿਆਂ ਪੂਰਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਲੱਡੂ, ਸਮਯਾਵਾ, ਪੂਰੀਕਾ, ਘਰੀ, ਅਪੂਪ, ਆਟੇ ਦੇ ਪਕਵਾਨ, ਅਤੇ ਮੰਡਕਾ ਆਦਿ ਭੋਜਨ ਭੇਂਟ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਦੁੱਧ, ਪਕਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਦਹੀਂ-ਭਾਤ, ਤਲੇ ਹੋਏ ਪਕਵਾਨ, ਅਸ਼ੋਕ ਦੀ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਪਕਵਾਨ, ਇਹ ਸਭ ਮਾਘ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਭੇਂਟ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਕੁਮੁਦਾ, ਮਾਧਵੀ, ਗੌਰੀ, ਰੰਭਾ, ਭਦਰਾ, ਜਯਾ, ਸ਼ਿਵਾ, ਉਮਾ, ਰਤੀ, ਸਤੀ, ਮੰਗਲਾ ਅਤੇ ਰਤਿਲਾਲਸਾ—ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਮਾਘ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ, "ਸਭ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ" ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਪੰਚਗਵ੍ਯਾ ਲੈਣਾ ਨਿਯਮਤ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਤ੍ਰ ਤੇ ਚੀਨੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਗਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗੌਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਭੇਂਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾ ਤੇ ਕਮੰਡਲ ਹੋਵੇ, ਚਾਰ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਜੋੜਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਅਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ, "ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ" ਕਹਿ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਰਸਕਲਯਾਣਿਨੀ ਵ੍ਰਤ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਭੋਗਦਾ; ਜੇਕਰ ਉਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਭੇਂਟ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਫਲ ਔਰਤ, ਕੁਆਰੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਲੀਯੁਗ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਵਾਸਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ, ਤੀਜਾ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਰਦ੍ਰਾਨੰਦਕਰੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਤਾਰੀਖ ਆਵੇ, ਜਾਂ ਅਸ਼ਾਢ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮ੍ਰਿਗ, ਹਸਤਾ ਜਾਂ ਮੂਲਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਿੱਟੀ ਸੁਗੰਧ ਲਾ ਕੇ, ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਹ ਕਹੋ: "ਵਾਸੁਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਰਾਨਾਂ ਤੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਸਕ ਨੂੰ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਤੇ, ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।" ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਰਾਨਾਂ ਤੇ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਕਮਰ ਤੇ, ਆਦਿਤਿਆ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਮਰ ਤੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਨਾਭੀ ਮਾਧਵੀ ਲਈ, ਛਾਤੀ ਭਵਾ ਲਈ, ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਧਾਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਗਲੇ ਨੂੰ ਉਤਕੰਠਿਨੀ ਲਈ, ਨੀਲਕੰਠ ਹਰਾ ਲਈ, ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਕਮਲਧਾਰੀ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰ ਲਈ, ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਰੰਭਿਨੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਹਰਾ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਮੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਲਈ, ਵ੍ਰਿਸ਼ੇਸ਼ ਲਈ, ਮੁਸਕਾਨ ਨੂੰ ਖੇਲਣ ਵਾਲੀ, ਹੱਸਦੀ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਵਵਕਤ੍ਰ ਲਈ, ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਦਨਵਾਸਿਨੀ, ਵਿਸ਼ਵਧਾਮਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਲਈ, ਭੌਂਹਾਂ ਨੂੰ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯਪ੍ਰਿਆ ਅਤੇ ਤਾਂਡਵੇਸ਼ਾ ਲਈ, ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਇੰਦਰਾਣੀ, ਹਵ੍ਯਵਾਹਾ ਲਈ, ਸਿਰ ਦੇ ਮੋੜ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ ਅਤੇ ਗੰਗਾਧਰ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਚਿਹਰੇ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦਇਆਲੂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰੰਗਦਾਰ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਬਣਾਓ। ਸਾਂਪ, ਚਕਰ, ਕੰਗਣ, ਸਵਸਤਿਕ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਚਾਮਰ—ਜਿੰਨੇ ਚੂਰਨ ਦੇ ਆਕਾਰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਬੰਦਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਘਿਉਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ, ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਂਟ ਕਰੋ, ਨਾਲ ਹੀ ਚਮਚ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ, ਹਰ ਪੱਖਵਾਡੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ। ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵੀ, ਚਮਚ ਤੇ ਚਾਰ ਆਟੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਅਤੇ ਤਿਲ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਭੇਂਟ ਕਰੋ। ਚੰਦਨ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਚੰਦਨ ਲੇਪ, ਕੇਸਰ ਪਾਣੀ, ਬਿਨਾ ਜਮਿਆ ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭੇਂਟ ਕਰੋ। ਆਟੇ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਕੁਸ਼ਟ ਚੂਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਉਸ਼ੀਰਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਜੌਂ ਦੇ ਆਟੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭੇਂਟ ਕਰੋ। ਤਿਲ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੱਖੋ ਅਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰੋ; ਹਰ ਪੱਖਵਾਡੇ ਵਿੱਚ ਚੱਖਣਾ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਾ ਲਈ ਉੱਤਮ ਹਨ। ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਦਾ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਗੌਰੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ, ਮੰਗਲਮਈ, ਲਲਿਤਾ ਭਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਭਾਗਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਨਿਆਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਗੌਰੀ-ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।