ਕਸ਼੍ਯਪ, ਜੋ ਦਿਤੀ ਦੇ ਵਰੇ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਦਿਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ ਪਰ ਕੁਝ ਕਰੜੀ ਵੀ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਵੱਡੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੇ। ਦਿਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਇਹ ਵਰ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ। ਦਿਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਅਮਰਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਸਕੇ।" ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰੀ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਖੁਦ ਇਹ ਵਰ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਕੰਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ: ਆਪਸਤੰਬਾ ਅੱਜ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਜ੍ਯ ਕਰੇਗਾ।" ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਯਜ੍ਯ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੇਗਾ। ਤਦ ਆਪਸਤੰਬਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ-ਕਾਮਨਾ ਯਜ੍ਯ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਯਜ੍ਯ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਆਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ "ਇਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਅਸੁਰ ਉਲਟੇ ਹੋ ਗਏ। ਯਜ੍ਯ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਅੰਕੁਰ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਗਰਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ।" ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਕਈ ਸਖ਼ਤ ਨਿਯਮ ਦੱਸੇ: "ਇਸ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਤੂੰ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਕੇ ਨਾਂ ਦਿਨ ਗਿਣੇ, ਨਾਂ ਹੀ ਖਾਣ ਪੀਣ ਕਰੇ। ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਥਾਲੀਆਂ, ਢੋਲੀ, ਹਵਣ ਕੁੰਡ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾ ਬੈਠੇ। ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਸੁੰਨੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਨਾ ਰਹੇ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਬਿਲਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੇ। ਨਖਾਂ, ਕੋਲੇ ਜਾਂ ਰਾਖ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਖੋਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲੇਟ ਕੇ ਨਾ ਰਹੇ, ਨਾ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਆਯਾਮ ਕਰੇ। ਛਿਲਕਿਆਂ, ਕੋਲੇ, ਹੱਡੀਆਂ, ਮਟਕਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਝਗੜਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੋਟ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਵੇ, ਅਸੁੱਧ ਨਾ ਰਹੇ, ਸਿਰ ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਨਾ ਲੇਟੇ। ਬਿਨਾਂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾ ਰਹੇ, ਚਿੰਤਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਗਿੱਲੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾ ਰਹੇ, ਅਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਨਾ ਬੋਲੇ, ਨਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਹੱਸੇ। ਸਦਾ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਮੰਗਲਕਾਮਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ, ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹੇ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਤੇ, ਇਸ ਆਚਾਰ ਨੂੰ ਅਪਣਾਏ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰੇਂਗੀ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇਕ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਗਰਭਪਾਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕਰ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਚਲਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਉਥੇ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਦੱਸੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਲ ਚਲਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਦੇਵਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਦਿਤੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਚੂਕ ਲੱਭਣ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਦਿਤੀ ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ, ਪਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਹੀ ਕੀਤੇ। ਸੌ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਬਿਨਾਂ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋ ਗਈ। ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਿਰ ਕਰਕੇ ਆਲਸ ਵਿਚ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਇਹ ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਸੱਤ ਬੱਚੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਪਰ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਰੋਣ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਹੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵੰਡਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਉਨੰਜਾ (49) ਹੋ ਗਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, "ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਾ ਰੋਵੋ।" ਇੰਦਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਕਿਸ ਧਰਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਚ ਗਏ ਹਨ?" ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮਦਨ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ ਹੈ। "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਹ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।" "ਇਹ ਗਰਭ ਵਿਚ ਹੀ ਇਕ ਤੋਂ ਕਈ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਜੈ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਣ।" "ਜਦ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਨਾ ਰੋਵੋ,' ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਗਰਭ ਵਿਚ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਮਰੁਤ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਇਹ ਯਜ੍ਯ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਪਾਉਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਣ।" ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੀ ਵਿਧਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਇਹ ਗਲਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦੇਵ-ਰਥ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਸਵਰਗ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਰੁਤ ਯਜ੍ਯ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਪਾਉਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਜਦ ਪૃਥੁ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਰਵਪਰੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਚੰਨ ਨੂੰ ਬੂਟਿਆਂ, ਯਜ੍ਯਾਂ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਰਭ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਦੁਜਾਂਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਦਰੱਖਤਾਂ, ਬੂਟਿਆਂ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਸੂਰਜਾਂ ਦਾ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਵਸੂਆਂ ਦਾ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।