ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸੰਤ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਾ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਰੀਤਿ ਦੱਸੋ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਅਤੁੱਟ ਪੂਣ, ਤੇ ਆਤਮਕ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਯਾ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਜੋ ਕਈ ਕਾਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਾੜ ਕੈਲਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸੀ, ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਯਾ ਬਾਰੇ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਦੇਵੀ," ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, "ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਇਹ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਹੈ ਜੋ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅੰਤਹਿਨ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" ਨਭਸਿਆ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਰਸਤੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਚੰਦਰਮਾਸੀ ਪਖਵਾਡੇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਪੀਲੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵਰਤ ਕੇ। ਫਿਰ, ਮੱਝ ਦੇ ਪਿਤ, ਮੱਝ ਦੇ ਮੂਤਰ, ਗਰਮ ਮੱਝ ਦੀ ਗੋਬਰ, ਦਹੀਂ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾਓ—ਇਹ ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਤੇ ਸਿਹਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਰਦ ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਤੇ ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਔਰਤ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ। ਵਿਧਵਾ ਲਾਲ ਗੇਰੂ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਕੁਆਰੀ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ। ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੰਚਗਵਿਆ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਓ, ਫਿਰ ਕੇਵਲ ਦੂਧ, ਫਿਰ ਸ਼ਹਦ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਓ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਅਨਾਜ, ਜੀਰਾ, ਤਿਲ, ਨਮਕ, ਗੁੜ, ਦੂਧ, ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਚਿੱਟਾ ਚਾਵਲ ਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਤੇ ਹਰ ਪਖਵਾਡੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਤੱਕ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਟਖਣਾਂ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ, ਪਿੰਡੀਆਂ 'ਤੇ ਅਸ਼ੋਕਾ ਨੂੰ, ਗੁੱਟਾਂ 'ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ। ਜੰਘਾਂ 'ਤੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀਣੀ ਨੂੰ, ਕਮਰ 'ਤੇ ਵਾਮਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਪੇਟ 'ਤੇ ਪਦਮੋਦਰਾ ਨੂੰ, ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਕਾਮਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਇਨੀ ਨੂੰ, ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਹਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਿਅਤਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ, ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਮੁਸਕਾਨ 'ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨੱਕ 'ਤੇ ਗੌਰੀ, ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਉਤਪਲਾ, ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤੁਸ਼ਟੀ, ਵਾਲਾਂ 'ਤੇ ਕਾਟਯਾਨੀ, ਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਗੌਰੀ, ਧਿਸ਼੍ਣਿਆ, ਕਾਂਤੀ, ਸ਼੍ਰੀ, ਰੰਭਾ, ਲਲਿਤਾ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਹਫ਼ਰਾਨ ਨਾਲ ਬਾਰ੍ਹ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਅੱਗੇ ਬਣਾਓ, ਕੇਂਦਰ ਚਿੰਨ੍ਹੋ। ਪੂਰਬ 'ਤੇ ਗੌਰੀ, ਫਿਰ ਅਪਰਣਾ, ਦੱਖਣ 'ਤੇ ਭਵਾਨੀ, ਫਿਰ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ। ਪੱਛਮ 'ਤੇ ਸੌਮਿਆ, ਜੋ ਮਦਨ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ 'ਤੇ ਪਾਟਲਾ, ਜੋ ਉਗ੍ਰ ਹੈ; ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਮਾ। ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਕੁਮੁਦਾ, ਰੁਦ੍ਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ ਲਲਿਤਾ, ਫੁੱਲਾਂ, ਟੁੱਟੇ ਨਾ ਹੋਏ ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਵਿਧਾਨ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਗੀਤ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਗੁਣਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਪੜੇ, ਲਾਲ ਮਾਲਾ, ਤੇ ਲਾਲ ਉਕਲੀ ਲਗਾਓ; ਸਿਰ 'ਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾਊਡਰ ਪਾਓ। ਸਿੰਧੂਰ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵਿਅਰਥ ਹਨ। ਨਭਸਿਆ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਗੌਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਕਰੋ; ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਬੰਧੁਜੀਵ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ; ਸ਼ਤਪੱਤ੍ਰਕ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਨਾਲ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੰਬੇ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਪੌਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੀਲੇ ਕੁਰੰਟਕ, ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਕੁੰਦ ਤੇ ਕੇਸਰ ਫੁੱਲ, ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਸਿੰਦੁਵਾਰ ਜਾਂ ਚੰਬਾ; ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਉਮਾ ਦਾ ਸਨਮਾਨ। ਚੈਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਚੰਬਾ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕਾ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧੀ ਪਾਟਲਾ, ਜੇਠ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਤੇ ਮੰਦਰ, ਆਸ਼ਾਢ ਵਿੱਚ ਤਾਜ਼ਾ ਕਮਲ, ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਵਿੱਚ ਕਦੰਬ ਤੇ ਮਾਲਤੀ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪੰਚਗਵਿਆ: ਮੱਝ ਦਾ ਮੂਤਰ, ਮੱਝ ਦੀ ਗੋਬਰ, ਦੂਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਬਿਲਵਾ ਪੱਤੇ, ਅਰਕਾ ਫੁੱਲ, ਜੌ, ਤੇ ਮੱਝ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪਾਣੀ। ਪੰਚਗਵਿਆ ਤੇ ਬਿਲਵਾ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਦਰਪਦ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵਰਤੋ। ਚੰਦਰਮਾਸੀ ਪਖਵਾਡੇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ, ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾ, ਤੇ ਉਕਲੀ ਨਾਲ। ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਮਰਦ ਨੂੰ, ਕੌਸੁੰਭਾ ਰੰਗ ਦੇ ਕਪੜੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦਿਓ; ਨਿਸ਼ਪਾਵਾ, ਅਜਾਜੀ, ਨਮਕ, ਗੰਨੇ, ਗੁੜ; ਫਲ, ਫੁੱਲ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਦਿਓ। "ਹੇ ਦੇਵੀ," ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, "ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਅੰਤਹਿਨ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲਓ।" ਕੁਮੁਦਾ, ਵਿਮਲਾ, ਅਨੰਤਾ, ਭਵਾਨੀ, ਸੁਧਾ, ਸ਼ਿਵਾ, ਲਲਿਤਾ, ਕਮਲਾ, ਗੌਰੀ, ਸਤੀ, ਰੰਭਾ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਨਭਸਿਆ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ; ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਬਿਸਤਰ ਭੇਂਟ ਕਰੋ। ਚੌਵੀ, ਦਸ, ਦੋ, ਅੱਠ, ਜਾਂ ਛੇ ਜੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ। ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭੇਂਟ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਬਾਕੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਦੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਅੰਤਹਿਨ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਸਿਹਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਪਤਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।" ਜੇ ਔਰਤ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਵੇ, ਨਵਜਾਤ ਹੋਵੇ, ਰਾਤੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਕੁਆਰੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੀਤਿ ਕਰੇ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤਹਿਨ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੌ ਕਰੋੜ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਫੁੱਲ-ਮੰਤਰ ਰੀਤਿ ਨਾਲ, ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁਆਰੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਔਰਤ ਵੀ, ਜੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਗੌਰੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ, ਜਾਂ ਇਸ 'ਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੱਤ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸੱਤ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਇਹ ਕਰਮ ਜੀਵਨ ਭਰ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।