ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਧਰਮਕਰਮ ਦੀ ਪੂਰਾ ਰੀਤਿ-ਰਿਵਾਜ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਟਕੇ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਇਕ ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ, ਲੰਬੇ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹੋਣ। ਫਿਰ, ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਅਟੂਟ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਮਨਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਠਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੇਟ ਵੱਡੀ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਲੰਬੀਆਂ ਹੋਣ, ਭੇਟ ਕਰੇ। ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ, ਜਿਸਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਤਗੜੀ ਅਤੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੜਤ, ਪੂਰੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ, ਬੱਚਾ ਨਾਲ, ਗਲ ਵਿਚ ਘੰਟੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਦਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੱਤ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਦਸ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੱਤਵੇਂ ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਤੱਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰੀਤਿ ਵਿਚ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਨਮਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਹੈ। "ਕਸ਼ ਫੁੱਲ ਵਰਗਾ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਟਕੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬੱਦਲ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸ ਨੇ ਵਾਤਾਪੀ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਵਤੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਅਰਘਯਾ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਇਹ ਰੀਤਿ ਹਰ ਸਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਯੱਗ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਹੋਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਖਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲਵੇ; ਜੋ ਅਰਘਯਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਭੁਵਰ ਲੋਕ, ਤੇ ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਵਰਗ। ਜੋ ਸੱਤ ਅਰਘਯਾ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਸੱਤ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਾਮ ਵਿਚ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਦੇਵਾ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਰੀਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਸੰਪਤੀ ਤੇ ਸਿਹਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਅਖੂਤ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।" ਤਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਬਾਰੇ ਬੋਲਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਮਕ ਹੈ, ਮਨਮੋਹਕ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ, ਜੋ ਮਰਦ-aurਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਨਭਸਯ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ, ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਰਾਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਚੰਦਰ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵਰਤ ਕੇ। ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਗਊ ਦੀ ਪਿੱਤ, ਗਊ ਮੂਤਰ, ਗਰਮ ਗਊ ਗੋਬਰ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾਓ—ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸੰਪਤੀ ਤੇ ਸਿਹਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਹਰ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਪੜੇ। ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਲਾਲ ਗੇਰੂ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ, ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ; ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੰਚਗਵਯਾ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਫਿਰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ, ਅਨਾਜ, ਜ਼ੀਰਾ, ਤਿਲ, ਲੂਣ, ਗੁੜ, ਦੁੱਧ, ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਪੱਖ 'ਤੇ। ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਨ; ਟਖਣਾਂ 'ਤੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ; ਪਿੰਡੀਆਂ 'ਤੇ, ਅਸ਼ੋਕਾ ਨੂੰ; ਘੁਟਨਾਂ 'ਤੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ। ਜੰਘਾਂ 'ਤੇ, ਮੰਗਲਕਾਰੀਣੀ ਨੂੰ; ਕਮਰ 'ਤੇ, ਵਾਮਦੇਵੀ ਨੂੰ; ਪੇਟ 'ਤੇ, ਪਦਮੋਦਰਾ ਨੂੰ; ਛਾਤੀ 'ਤੇ, ਕਾਮਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ, ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਇਨੀ ਨੂੰ; ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ, ਹਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਤਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ; ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ, ਦਰਪਣ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ; ਮੁਸਕਾਨ 'ਤੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਨੱਕ 'ਤੇ, ਗੌਰੀ ਨੂੰ; ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ, ਉਤਪਲਾ ਨੂੰ; ਮੱਥੇ 'ਤੇ, ਤੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ; ਵਾਲਾਂ 'ਤੇ, ਕਾਟਯਾਨੀ ਨੂੰ; ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੀ ਨਮਨ। ਗੌਰੀ, ਧਿਸ਼ਨਿਆ, ਕਾਂਤੀ, ਸ਼੍ਰੀ, ਰੰਭਾ, ਲਲਿਤਾ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਬਾਰਹ ਪਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ, ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਓ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਗੌਰੀ, ਫਿਰ ਅਪਰਣਾ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਭਵਾਨੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਰੁਦਰਾਣੀ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸੌਮਿਆ, ਜੋ ਮਦਨ ਨਾਲ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪਾਟਲਾ, ਜੋ ਤਿੱਖੀ ਹੈ; ਤੇ ਉਨਾਂ ਵਿਚ ਉਮਾ। ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਸ਼ੁਭ, ਸਤਕਾਰੀ ਕੁਮੁਦਾ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ, ਅਟੂਟ ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੋ। ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਧੁਨੀਆਂ ਬਜਾ ਕੇ, ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਪੜੇ, ਲਾਲ ਹਾਰ ਤੇ ਲਾਲ ਉਨਮਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾਊਡਰ ਪਾਓ। ਸਿੰਧੂਰ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਜਿੱਥੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵਿਅਰਥ ਹਨ। ਨਭਸਯ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਗੌਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਨਾਲ; ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਬੰਧੁਜੀਵਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ; ਸ਼ਤਪੱਤਰਕ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਨਾਲ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ; ਪੌਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੀਲੇ ਕੁਰੰਟਕ ਨਾਲ; ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਕੁੰਦ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ; ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਸਿੰਦੁਵਾਰ ਜਾਂ ਚਮਲੀ ਨਾਲ; ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਉਮਾ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰੋ। ਚੈਤਰ ਵਿੱਚ ਚਮਲੀ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ; ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਪਾਟਲਾ ਨਾਲ; ਜੈਸ਼ਠ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਤੇ ਮੰਦਾਰਾ ਨਾਲ; ਆਸ਼ਾਢ ਵਿੱਚ ਤਾਜ਼ਾ ਕਮਲ; ਸ੍ਰਾਵਣ ਵਿੱਚ ਕਦੰਬ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਗਊ ਮੂਤਰ, ਗਊ ਗੋਬਰ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਬਿਲਵਾ ਪੱਤੇ, ਅਰਕ ਫੁੱਲ, ਜੌ, ਤੇ ਗਊ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪਾਣੀ—ਇਹ ਪੰਚਗਵਯਾ ਤੇ ਬਿਲਵਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਭਾਦਰਪਦ ਤੋਂ ਰੀਤਿ ਹੈ। ਚੰਦਰ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਕਪੜੇ, ਹਾਰ, ਤੇ ਉਨਮਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਕਰੋ। ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਮਰਦ ਨੂੰ, ਕੌਸੁੰਭਾ ਰੰਗੀ ਔਰਤ ਨੂੰ; ਨਿਸ਼ਪਾਵ, ਅਜਾਜੀ, ਲੂਣ, ਗੰਨੇ, ਤੇ ਗੁੜ ਦੋ। ਫਲ, ਫੁੱਲ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਧਰਮਕਰਮ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਨਮਨ, ਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਰੀਤਿ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਪਤੀ, ਸਿਹਤ, ਤੇ ਆਤਮਕ ਉੱਚਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।