ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਣੇ ਤੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਪਰਪੂਰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਛਿਨਦਾ। ਪਰ, ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ “ਮੰਗਲਕਲਯਾਣ ਸ਼ਯਾ” ਦਾ ਵਰਤ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜਾਂ ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਜਾਂ ਕੁਆਰੀ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ, ਰਾਜਨ, ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇ en ਤੱਕ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਦਿਆਧਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਇਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਦਨ, ਸ਼ਤਧਨਵਨ, ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਜਾਂ ਨੰਦਿਨ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਪਿੱਛੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਫਲ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਸੱਤ ਲੋਕ—ਭੂਰਲੋਕ, ਭੁਵਰਲੋਕ, ਸਵਰਲੋਕ, ਮਹਰਲੋਕ, ਜਨਲੋਕ, ਤਪੋਲੋਕ, ਸਤ੍ਯਲੋਕ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਵੱਧ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਗਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ? ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਅਨੇਕਾਂ ਅਸੁਰ ਸਾੜੇ ਗਏ, ਤਦ ਤਾਰਕ, ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼, ਕਾਲਦੰਸ਼ਟ੍ਰ, ਪਰਾਵਸੁ ਅਤੇ ਵਿਰੋਚਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ ਗਏ ਤੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਵਿਹੜਾ ਬਣਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਅਗਨੀ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜਿੱਤ ਸੀ। ਉਹ ਅਸੁਰ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਵਾਪਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ, ਸਾਰੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜ ਤੇ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਕਿਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੜਪਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਆਖ਼ਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਉਕਸਾਇਆ ਗਿਆ: "ਹੁਣ ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ!" "ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਰੁਣ ਦਾ ਆਵਾਸ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਅੱਜ ਹੀ, ਇਸਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।" ਅਗਨੀ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੰਭਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਸੀ, ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਅਧਰਮ ਹੈ—ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਹ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।" "ਇਸ ਦੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਕਰੋੜਾਂ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਫਿਰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਯੋਗ ਹੈ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ। "ਅਮਰ ਲੋਕ ਕਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਮਿਲਾਵਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।" "ਤੁਸੀਂ, ਵਾਯੂ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਮੁਨੀ ਵਰਤ ਤੇ ਅਹਿੰਸਾ ਅਪਣਾਈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਧਰਮ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕੀਤਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਮੁਨੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਵੋਗੇ, ਵਾਯੂ ਸਮੇਤ।" "ਅਤੇ ਜਦ, ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਅਗਸਤ੍ਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕਾ ਦੋਗੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਦੈਵੀਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ।" ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ, ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ ਤੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇੱਕ ਹੀ ਘੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮ ਲਏ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਬਣਿਆ; ਅਗਸਤ੍ਯ, ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ, ਮੁਨੀ ਵਜੋਂ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਹ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦਾ ਭਰਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ, ਹੇ ਨਗਰ ਵਿਨਾਸਕ? ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਅਗਸਤ੍ਯ ਦਾ ਘੜੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਾਧਵ ਤੇ ਅਨੰਗ ਨੂੰ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਪਰ, ਹਰੀ ਗੀਤ, ਸੰਗੀਤ, ਸੁਗੰਧ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਇੰਦਰੀ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿਚੋਂ ਵਿਗਨਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾਂ ਹੀ ਮਾਧਵ ਤੇ ਅਨੰਗ ਰਾਹੀਂ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ-ਵਿਛੋੜੀ ਨਾਰੀਆਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜੰਘ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਨਾਰੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਵੇ। ਉਹ ਨਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਗਾੜਨ ਲੱਗ ਪਈ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅੱਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਨੋ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਹੈ," ਤੇ ਫਿਰ ਜੋੜਿਆ, "ਉਰਵਸ਼ੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗੀ।" ਫਿਰ, ਮਿਤ੍ਰ ਵਲੋਂ ਚਾਹੀ ਗਈ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ।" ਜਦ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੋਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਤ੍ਰ ਵਲੋਂ ਚੁਣੀ ਗਈ ਹਾਂ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" ਵਰੁਣ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲਾ ਤੇ ਚਲੀ ਜਾ।" ਜਦ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ, ਮਿਤ੍ਰ ਨੇ, "ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ," ਕਹਿ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ।" "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਿਆਵ੍ਰਿਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਾਅ ਕੀਤਾ, ਤਿਵੇਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ।" ਫਿਰ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਇੱਕ ਜਲ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇੰਝ ਦੋ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਜਨਮ ਲਏ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਨਿਮੀ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਉਥੇ ਆਇਆ। ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਦੀ ਆਦਰ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਦੇਹ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਲਟ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਸੀ ਸ਼ਾਪਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਜਿਵੇਂ ਵਿਛੋੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲੈਣ ਲਈ ਗਏ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਨਿਮੀ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ ਗਈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪਲਕ ਝਪਕਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਰਾਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਨਾਰਦ।