ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇਕ ਸੁਚੱਜਾ ਘੜਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਘੜੇ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ, ਇਕ ਗੰਨੇ ਦੀ ਡੰਡ, ਦੋ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘੜੇ ਦੇ ਕੋਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘੜੇ ਦੇ ਉੱਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਕੇਲਾ ਪੱਤਿਆ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਖਾਂਡ ਨਾਲ ਬਣੀ ਰਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਧੂਪ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਗੀਤ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਕਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਦੀ 'ਕਾਮ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ, ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਤਿਲ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਮ ਲਈ ਪੈਰਾਂ ਦੀ, ਸੁਭਾਗ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰਾਣੀਆਂ ਦੀ, ਸਮਰ ਅਤੇ ਮਨਮਥਾ ਲਈ ਕਮਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਾ ਪੇਟ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੇਟ; ਅਨੰਗ ਲਈ ਹਰੀ ਦਾ ਛਾਤੀ; ਕਮਲ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚਿਹਰਾ; ਪੰਜ-ਬਾਣੀਏ ਲਈ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਘੜਾ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪ ਬਿਨਾਂ ਨਮਕ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇਰ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਇਕ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇਰ੍ਹਵੀਂ ਨੂੰ, ਇਕ ਗਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿਚ, ਸਰੀਰ-ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਚਿੱਟੀ ਦੁਧਾਰੂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਲੰਗ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, "ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਉਂ ਹੀ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁਧ ਦੇ ਘੀ ਅਤੇ ਖੀਰ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵੀ ਦਿਓ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਮਦਨ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਉਹ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਮਰ, ਜਦ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹੀ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ। ਜੋ ਕੋਈ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਗਜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕਾਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕਰੇ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਕਸ਼ਿਅਪ, ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਆਏ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸ ਲਈ ਤਪ ਕਰੇ, ਜੋ ਕਿ ਰੂਪਵਾਨ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਰੁੱਖੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਕਿਹਾ; ਉਸ ਨੇ ਵਰ ਮੰਗਿਆ: "ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ।" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅਮਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।" ਕਸ਼ਿਅਪ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਇਹ ਕੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ। ਆਜ ਆਪਸਤੰਬਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਧਰਮਵਤੀ।" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਾਂਗਾ।" ਆਪਸਤੰਬਾ ਨੇ ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ-ਕਾਮਨਾ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੋਵੇ," ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ। ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਦੈਤੀਆਂ ਨੇ ਵੈਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਕਸ਼ਿਅਪ ਨੇ ਫਿਰ ਭ੍ਰੂਣ ਦਿਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: "ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਇਸ ਭ੍ਰੂਣ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਹੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ, ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਨ ਗਿਣਣੇ ਹਨ, ਨਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਹੈ।" "ਕਦੇ ਵੀ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ, ਨਾ ਉਥੇ ਜਾ, ਨਾ ਢੋਈ, ਠੋਕੀ ਆਦਿ ਉੱਤੇ ਬੈਠ।" "ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾ, ਨਾ ਸੁੰਨੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ; ਚੀਟੀ ਦੇ ਬੀਲ ਤੋਂ ਬਚ, ਉਥੇ ਨਾ ਰਹੁ, ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।" "ਨਖਾਂ, ਕੋਲ੍ਹੂ ਜਾਂ ਰਾਖ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨਾ ਖੁਰਚੀ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾ ਲੇਟ, ਨਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਵਧੇਰੇ ਵਿਅਯਾਮ ਕਰ।" "ਝਿੱਲ, ਕੋਲ੍ਹੂ, ਰਾਖ, ਹੱਡੀਆਂ ਜਾਂ ਘੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾ; ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਝਗੜਾ, ਸਰੀਰਕ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚ।" "ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ, ਨਾ ਕਦੇ ਗੰਦੀ ਰਹੁ; ਸਿਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਨਾ ਲੇਟ।" "ਕਦੇ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਕਪੜਿਆਂ, ਚਿੰਤਤ ਜਾਂ ਗੀਲੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਰਹੁ; ਅਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਨਾ ਬੋਲ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਹੱਸ।" "ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਮੰਗਲਕਾਰਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੁ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ।" "ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜ ਕੇ, ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੁ।" "ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਸਮੇਂ, ਵਰਤਾਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਗਰਭਪਾਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਸ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਯਤਨ ਕਰ, ਇਹ ਵਰਤਾਵ ਅਪਣਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ," ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ; ਫਿਰ ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਸ਼ਿਅਪ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਵਰਤਾਵ ਕੀਤਾ।