ਹੇ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਇਹ ਪੁਣਯਾਤਮਾ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਪਿੱਠ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਨੇਕ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਭੁਜਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗ, ਚਕਰ, ਖਡਗ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਸਤਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ "ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਕਹਿ ਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੁਨਰਵਸੂ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ "ਸਾਮਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਕਹਿ ਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਰਪ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਦਿਨ, ਮਤਸਯ ਰੂਪ ਦੇ ਨਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੂਰਮ ਰੂਪ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਠ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਗਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਾਹਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਣਨ ਰਾਹੀਂ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਯਥਾਰਥ ਸਤਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸੰਹਾਰੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਾਮਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਵਾਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ; ਵਰੁਣ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਨੱਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਾ ਦੇ ਚੰਗੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, "ਚੰਚਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਬੁੱਧ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਚਿਤ੍ਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਮੱਥੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੁਰਾਰੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ। ਭਰਨੀ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵੈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਚਲਣ ਸਾਮ ਗਾਇਕਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ, ਚੌੜੀ, ਲੰਬੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੋਤੀ, ਚੰਦਨੀਆਂ ਅਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਮੂਰਤੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਪੂਰੇ ਜਲ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਕੱਪੜਾ, ਗਾਂ, ਖਟਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਸਮੇਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਲਈ ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਰੁਦ੍ਰ-ਸਰੂਪ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੇ ਕਰੋ।" ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ ਨੂੰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਟਿਆ ਗੰਢਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸਰਵੋਤਮ ਭਗਤੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਖਟਿਆ ਕਦੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਖਟਿਆ ਵੀ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਕੱਪੜੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਇਤਰ ਆਦਿਕ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ 'ਚ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਧੋਖੇ ਦੇ, ਤੇਲ, ਨਮਕ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣਾ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ, ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਪਾਠ ਜਾਂ ਸ੍ਰਵਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਰਾਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਘਾਟ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਵਧੀਆ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ? ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ, ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਖੁਟ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਦਿਤ੍ਯ-ਸ਼ਯਨਾ ਵ੍ਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਰਾਣ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਸਤਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਸਪਤਮੀ ਤਿਥੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤਾਰੀਖ ਸਭ ਮਨੋਰਥਾਂ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਮਾਪਤੀ ਅਤੇ ਰਵੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਅਰਕ ਨੂੰ; ਚਿਤ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਗਿੱਟਿਆਂ ਨੂੰ; ਸਵਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ; ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟਣਿਆਂ ਨੂੰ ਧਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਨੁਰਾਧਾ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਜੰਘਾਂ ਦੀ ਸਾਹਸ੍ਰਭਾਨੁ ਨੂੰ ਪੂਜਾ; ਜੇਠ ਵਿੱਚ, ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਨੂੰ ਅਨੰਗ ਨੂੰ; ਕਮਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੂਰਵਾ ਅਤੇ ਉਤਰਾਅਢਾ ਵਿੱਚ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ, ਸਪਤਤਰੰਗਮ ਨੂੰ; ਸ਼੍ਰਵਣ ਵਿੱਚ ਪੇਟ ਨੂੰ ਤੀਖਣਾਂਸ਼ੁ ਨੂੰ; ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਵਿਕਰਤਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਲਾਧਿਪ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਸਕ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜੋ; ਪੂਰਵਾ ਅਤੇ ਉਤਰਾ ਭਾਦਰਪਦਾ ਵਿੱਚ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਡਕਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜੋ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸਾਮਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜੋ; ਰੇਵਤੀ ਵਿੱਚ ਨਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਰਨੀ ਵਿੱਚ, ਗਲੇ ਨੂੰ ਦਿਵਾਕਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜੋ; ਅਗਨਿਰੀਕਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗਰਦਨ, ਰੋਹਣੀ ਵਿੱਚ ਹੇਠਲਾ ਹੋਠ, ਅੰਬੁਜੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਜੋ। ਮ੍ਰਿਗ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜੋ; ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਜੀਭ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ; ਨੱਕ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿੱਚ। ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਕਮਲ-ਪ੍ਰਿਯ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜੋ; ਪੁਸ਼ਯਾ ਵਿੱਚ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ-ਦੇਹਧਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਸਾਰਪ ਵਿੱਚ ਮੋੜ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਮਘਾ ਵਿੱਚ ਕਨਾਂ ਨੂੰ ਗੋਗਣੇਸ਼ ਲਈ ਪੂਜੋ। ਪੂਰਵਾ ਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਦਰ ਲਈ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ; ਉਤਰਾ ਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਭਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵੈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜੋ। ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕਮਲ, ਖੋਪੜੀ, ਸੱਪ, ਚੰਦ, ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਗਜਾਸੁਰ, ਕਾਮ, ਪੁਰ, ਅੰਧਕ ਆਦਿਕ ਦੇ ਨਾਸਕ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵੈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਪੂਜੋ; ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤੇਲ, ਸਾਗ, ਮਾਸ, ਨਮਕ ਜਾਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ। ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਰਾਤ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਪੁਨਰਵਸੂ 'ਚ ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਕਟੋਰੀ 'ਚ ਘਿਉ ਸਮੇਤ ਚਾਵਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਇਸ ਕਟੋਰੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਭੀ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਚੌਦਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆ ਜਾਵੇ, ਨਾਰਦ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗੁੜ, ਦੁੱਧ, ਘਿਉ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ। ਫਿਰ, ਅੱਠ ਪਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਵਾਲਾ, ਅੱਠ ਅੰਗੁਲ ਚੌੜਾ, ਮਾਣਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਮਲ ਬਣਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜ, ਪੂਜਾ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਭ ਇੱਛਤ ਮਨੋਰਥ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।