ਇੱਕ ਵਾਰ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਬਹੁਤ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਹਰਾ, ਜੋ ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸ਼ੁਭਤਾ, ਸੁਖ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਭਾਗ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੈ—ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦਾ ਭਗਤ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦਾ ਹੈ?” ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਧਵਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਏ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੋਈ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਇਸ ਲਈ ਹੋਵੇ।” ਹਰਾ ਜੀ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚੰਗਾ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਇੱਥੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹੈ—ਸੁਣੋ, ਨਾਰਦ ਜੀ। ‘ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰੁਸ਼’ ਨਾਮ ਦਾ ਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਸਵਭਾਵ ਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੈਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਤੱਕ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” “ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਾਠ-ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੁਲ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਧਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ, ਗੁਲਫਾਵਨੰਤ ਦੇ ਟਖਿਆਂ ਨੂੰ, ਰੋਹਿਣੀ ਵਿੱਚ ਵਰਦ ਦੇ ਪਿੰਡਿਆਂ ਨੂੰ, ਦੋ ਜਾਨੂ ਜਾਂ ਅਸ਼ਵਿਕੁਮਾਰ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ।” “ਪੂਰਵਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਠਾਢਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਉਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ‘ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’ ਕਰਕੇ ਪੂਜਨਾ; ਪੂਰਵਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾ ਫਲਗੁਨੀ ਤੇ, ਕਮਰ ਨੂੰ ‘ਪੰਚਸ਼ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’ ਕਰਕੇ ਪੂਜਨਾ।” “ਕਮਰ ਨੂੰ ‘ਸ਼ਾਰੰਗਧਰ ਵਿਸ਼ਣੁ’ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਅਤੇ ਦੋ ਭਾਦਰਪਦਾਂ ਤੇ ਪਾਸ਼ਵਾਂ ਨੂੰ ‘ਕੇਸ਼ਿਨਿਸ਼ੂਦਨ’ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ; ਰੇਵਤੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪਾਸ਼ਵਾਂ ਨੂੰ ‘ਦਾਮੋਦਰ’ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ; ਅਨੁਰਾਧਾ ਵਿੱਚ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ‘ਮਾਧਵ’ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਨਾ।” “ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਮਾਨ ਕੇ ਪੂਜਨਾ; ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ‘ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਖੜਗ, ਗਦਾ’ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ; ਹਸਤ ਵਿੱਚ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ‘ਮਧੁਸੂਦਨ’ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ; ਪੁਨਰਵਸੁ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇਲੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ‘ਸਾਮਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ’ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ।” “ਸਰਪ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਮਤਸਿਆ ਰੂਪ ਦੇ ਨਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ; ਕੂਰਮਾ ਰੂਪ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ; ਜੇਠ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ। ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰਾਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ; ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ। ਪੁਸ਼ਿਆ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਲਈ ਪੂਜਨਾ, ਨਰਸਿੰਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਨਾ।” “ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਵਾਤੀ ਵਿੱਚ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਆਗੇਲੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਪੂਜਨਾ; ਹਰੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਭਰਿਗੁ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਾਨ ਕੇ ਪੂਜਨਾ; ਵਰੁਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੂੰਹ ਦੀ ਪੂਜਾ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਘਾ ਵਿੱਚ ਨੱਕ ਨੂੰ ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਪੂਜਨਾ। ਮ੍ਰਿਗਸ਼ਿਰਾ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਨਾ; ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਚੰਚਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।” “ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ; ਚਿਤ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਮੱਥਾ ਪੂਜਨਾ, ਜੋ ਮੁਰਾਰੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ; ਭਰਨੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਲਈ ਪੂਜਨਾ; ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਅਰਦਰਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਦੇ ਵਾਲ ਪੂਜਨਾ; ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” “ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੋਗ, ਸਮਾ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਰੂਪ, ਬੋਲ, ਅਤੇ ਚਾਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਚੌੜਾ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੋਤੀ, ਚੰਦਨ, ਹੀਰੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਮਾ, ਪੂਰੇ ਜਲ ਭਰੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ, ਕਪੜਾ, ਗਾਂ, ਖਟ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ।” “ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰਨਾ; ਹੇ ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਰੁਦ੍ਰ-ਸਵਰੂਪ, ਸਾਡੇ ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ। ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਖਟ, ਗੰਠਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ।” “ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸੁਖ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਖਟ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਖਟ ਵੀ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਨਮ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹੇ।” “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾ, ਲੇਪ, ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ। ਸਭ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਲ ਤੇ ਨਮਕ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।” “ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਕਿਤੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” “ਜੋ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ, ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਕਲਯੁਗ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਰਾਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸਭ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਜੇ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਕਮੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵ੍ਰਤ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?” ਹਰਾ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, “ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਤਾਂ ਵੀ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਖੁੱਟ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਦਿਤਯਸ਼ਯਨ ਵ੍ਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣ-ਜਾਣਕਾਰਾਂ ਨੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।” “ਜਦੋਂ ਸਤਵੀਂ ਤਿਥੀ ਹਸਤ ਤੇ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤਾਰੀਖ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ; ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” “ਉਮਾ-ਪਤੀ ਅਤੇ ਰਵੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਹੱਥ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪੈਰ ਨੂੰ ਅਰਕ; ਚਿਤ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਟਖਿਆਂ ਨੂੰ; ਸਵਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ; ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਧਾਤ੍ਰ ਨੂੰ।” “ਅਨੁਰਾਧਾ ਵਿੱਚ ਦੋ ਉਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹਸ੍ਰਭਾਨੁ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਜੇਠ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਨੂੰ ਅਨੰਗ ਨੂੰ; ਕੰਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ। ਪੂਰਵਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਠਾਢਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ, ਸਪਤਤਰੰਗਮਾ ਨੂੰ; ਸ਼ਰਵਣ ਵਿੱਚ ਪੇਟ ਨੂੰ ਤੀਕਸ਼ਣਾਂਸ਼ੁ ਨੂੰ; ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਵਿਕਰਤਨਾ ਨੂੰ।” “ਜਲਾਧਿਪਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਸਕ ਮਾਨ ਕੇ ਪੂਜਨਾ; ਪੂਰਵਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾ ਭਾਦਰਪਦਾ ਵਿੱਚ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਡਕਰ ਮਾਨ ਕੇ; ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸਾਮਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਾਨ ਕੇ; ਰੇਵਤੀ ਵਿੱਚ ਨਖਾਂ ਨੂੰ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਵਿੱਚ ਸੱਤ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰਾ ਜੀ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਫਲ, ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਦਿਤਯਸ਼ਯਨ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।